IV SA/Wa 876/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 27 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi B. W. na uchwałę Rady Miejskiej w K. z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie regulaminu utrzymania czystości i porządku w gminie postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: 1). zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, 2). ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 ww. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, jakiego domaga się strona, następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. W nadesłanym do Sądu w dniu 1 października 2010 r. formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca oświadczyła, iż prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Źródłem utrzymania wnioskodawczyni jest emerytura w wysokości 1112, 09 zł miesięcznie. W oświadczeniu o stanie majątkowym wnioskodawczyni podała, że oprócz mieszkania o pow. 60 m2 nie posiada żadnego innego majątku ani przedmiotów wartościowych. Uzasadniając przedmiotowy wniosek skarżąca wskazała, że jest osobą niepełnosprawną, niezamożną, znaczną część swoich dochodów przeznacza na utrzymanie mieszkania oraz zakup lekarstwa. Na okoliczność potwierdzenia swojego złego stanu zdrowia skarżąca przedłożyła kopię orzeczenia [...] Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] marca 2008 r., kwalifikującego ją do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności na okres do 31 marca 2011 r. Wśród stałych, miesięcznych wydatków skarżąca wymieniła opłatę za czynsz- 733, 78 zł, opłatę za energię elektryczną- 80, 39 zł oraz opłatę za gaz- 50 zł. Mając na uwadze powyższe dane stwierdzono, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Pokrycie przez nią kosztów postępowania w niniejszej sprawie jak również kosztów ewentualnego zastępstwa procesowego, mogłoby skutkować niemożnością zaspokojenia jej niezbędnych potrzeb życiowych. Należy mieć bowiem na uwadze, iż miesięczne dochody wnioskodawczyni w wysokości 1112,09 złotych służą do pokrycia nie tylko kosztów bieżącego utrzymania ale również kosztów leczenia skarżącej. Okolicznością mającą wpływ na ocenę zasadności niniejszego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym jest również zakwalifikowanie skarżącej do osób o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Okoliczność ta daje bowiem podstawę aby przypuszczać, iż skarżąca ma ograniczone możliwości w uzyskaniu dodatkowego źródła dochodu. Aktualny natomiast dochód, jak wskazano powyżej, wystarcza jedynie na pokrycie niezbędnych kosztów utrzymania koniecznego. Skarżąca wskazała wprawdzie, iż posiada pewne oszczędności (na dzień 27 września 2010 r. saldo na rachunku bankowym skarżącej wynosiło 741, 29 zł), jednak mając na uwadze stan zdrowia skarżącej zasadnym jest twierdzenie, iż środki te służą stronie do zaspokojenia podstawowych potrzeb życia codziennego w tym kosztów leczenia. Oceniając wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata stwierdzić zatem należy, że wnioskodawczyni wykazała, iż spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z tych względów na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.