IV SA/Wa 88/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. B. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na osiedlenie się postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] lipca 2015 r. o odmowie udzielenia zezwolenia na osiedlenie się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W skardze wniesiono o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu, o którym mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji organu pierwszej instancji, ponieważ nie zawiera ona orzeczenia o wydaleniu Skarżącego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Oznacza to, że Skarżący nie może zostać wydalony na jej podstawie. Wydalenie Skarżącego może nastąpić dopiero wskutek przymusowego wykonania decyzji zobowiązującej do powrotu. Skarżący może wnieść o wstrzymanie wykonania decyzji zobowiązującej do powrotu w postępowaniu odwoławczym albo w postępowaniu ze skargi na tą decyzję do sądu administracyjnego (art. 331 ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach; Dz. U. z 2013 r., poz. 1650 ze zm.). Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.