IV SA/Wa 880/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza Miasta P. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] września 2004r. Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: - odrzucić skargę. Zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) Sąd wszczyna postępowanie na podstawie skargi wniesionej przez uprawniony podmiot, którym według § 1 tego przepisu jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawowo przyznano takie uprawnienie (§ 2 art. 50). W sprawie niniejszej skarga pochodzi od organu prowadzącego postępowanie główne w przedmiocie wydania decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Co do zasady organ administracji publicznej, który z mocy przepisów prawa został powołany do wydawania decyzji administracyjnej nie może być stroną postępowania, a zatem również stroną w postępowaniu akcesoryjnym, jakim jest postępowanie prowadzone w trybie art. 106 kpa. Skoro Burmistrzowi Miasta P. nie przysługiwał przymiot strony postępowania to nie miał on również uprawnienia do uruchomienia postępowania sądowoadministracyjnego, przedmiotem którego jest kontrola decyzji wydanej przez organ współdziałający w ramach uzgodnień projektu decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Wniesienie skargi byłoby jednakże możliwe w sytuacji, gdyby Burmistrz Miasta P. wykazał, że ma interes prawny we wniesieniu skargi do sądu administracyjnego, a zatem, że jest podmiotem uprawnionym w rozumieniu art. 50 § 1 i § 2 wyżej wymienionej ustawy. W rozpoznawanej sprawie z treści skargi nie wynika przede wszystkim, aby Burmistrz występował ze skargą w roli reprezentanta ewentualnego interesu prawnego Miasta P.. Ponadto nie wykazał on istnienia interesu prawnego po stronie Miasta P., który uzasadniałby wniesienie skargi. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 50 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.