IV SA/Wa 890/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi W. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi Decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania S. M. od decyzji Urzędu Dzielnicowego [...] z dnia [...] października 1975 r., umorzył postępowanie odwoławcze. Decyzja ta zawierała pouczenie, że przysługuje od niej odwołanie do Ministra Infrastruktury i Budownictwa w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. W. M., kierując się pouczeniem, złożył odwołanie do Ministra Infrastruktury i Budownictwa. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] Minister Infrastruktury i Budownictwa stwierdził niedopuszczalność odwołania od ww. decyzji Wojewody [...]. W uzasadnieniu podniósł, że od orzeczenia wydanego w drugiej instancji przez Wojewodę [...], przysługiwała skarga do sądu administracyjnego, a nie odwołanie. Przedmiotowe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 marca 2017 r. W dniu 15 marca 2017 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżący, za pośrednictwem organu, wniósł skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu, skarżący wskazał na błędne pouczenie zawarte w zaskarżonej decyzji i stwierdził, że zgodnie z art. 112 K.p.a., błędnie pouczenie nie może szkodzić stronie, która się do niego zastosowała. Zatem uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 omawianego przepisu). W piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a). Rozpatrując przedmiotową sprawę, należy wskazać, że skarżący zachował siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. bowiem o przyczynie uchybienia terminu dowiedział się z treści postanowienia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] lutego 2017 r., stwierdzającego niedopuszczalność złożenia odwołania, które zostało mu doręczone w dniu 8 marca 2017 r., zaś wniosek o przywrócenie terminu wraz ze skargą złożył w dniu 15 marca 2017r. Przechodząc zatem do merytorycznego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Sąd wziął pod uwagę, że skarżący został błędnie pouczony przez organ o tym, że od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. przysługuje odwołanie do organu wyższego stopnie, podczas gdy na orzeczenie to – jako wydane w drugiej instancji – przysługiwała skarga do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 112 K.p.a. błędne pouczenie w decyzji co do prawa złożenia skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. W tej sytuacji należy stwierdzić, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy i dlatego jego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi zasługiwał na uwzględnienie. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 86 § 1 P. p. s. a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.