IV SA/Wa 893/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 20 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie skargi A. G. na postanowienie Wojewody (...) z dnia (...) kwietnia 2008 r. Nr (...) w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: 1). zwolnić A.G. od kosztów sądowych, 2). ustanowić adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. W dniu 16 września 2008 r., za pośrednictwem urzędu pocztowego, skarżąca złożyła na urzędowy formularzu wniosek o przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na wskazane w sentencji postanowienie Wojewody (...) z dnia (...) kwietnia 2008 r. Z informacji podanych przez skarżącą w nadesłanym formularzu PPF wynika, że wnioskodawczyni jest matką samotnie wychowującą małoletniego syna. Skarżąca wskazała, iż jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku, na dowód czego dołączyła stosowane zaświadczenie. Z rubryki 7 formularza dotyczącej stanu majątkowego wynika, że skarżąca nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych środków finansowych ani przedmiotów wartościowych. Uzasadniając swój wniosek wnioskodawczyni oświadczyła, że od kilku miesięcy nie uzyskuje żadnych dochodów, korzysta natomiast z pomocy swojej rodziny. Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając przedłożony przez skarżącą wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata Sąd wziął pod uwagę opisaną przez nią sytuację rodzinną i majątkową. Sytuacja ta uzasadnia przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Należy mieć bowiem na uwadze, iż skarżąca nie posiada żadnych stałych źródeł dochodów, a środki na bieżące utrzymanie czerpie z pomocy rodziny. Powyższe daje podstawę przypuszczać, iż sytuacja materialno-bytowa skarżącej uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.