IV SA/Wa 893/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku L. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi L. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: - odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżący L. W. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na wskazaną w sentencji decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012 r. nr [...]. Ze złożonego w dniu 26 czerwca 2012 r. formularza PPF wynika, że wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. W rubryce 7 wniosku, zatytułowanej majątek wnioskodawcy i osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym, skarżący wskazał, iż jest właścicielem mieszkania o pow. 25 m2. Jako źródło miesięcznych dochodów wnioskodawca wymienił rentę w wysokości 210 zł miesięcznie. Ponieważ złożone przez wnioskodawcę oświadczenie nie zawierało pełnych informacji co do jego aktualnej sytuacji finansowej, pismem Sądu z dnia 29 czerwca 2012 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia, w terminie 7 dni, przedmiotowego wniosku i nadesłania: - wyciągów i wykazów z posiadanych rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy. - dokumentu potwierdzającego wysokość dochodów wskazanych w rubryce 10 formularza PPF (odcinek renty), - oświadczenia o wysokość wydatków ponoszonych na utrzymanie mieszkania oraz innych wydatków koniecznych, - aktualnego zaświadczenia o sytuacji rodzinnej skarżącego, wydanego przez właściwą do spraw zdrowia lub opieki społecznej jednostkę organizacyjna gminy, - oświadczenia, czy skarżący poza dochodami z renty w wysokości 210 zł uzyskuje dodatkowe dochody, jeśli tak to z jakich źródeł i w jakiej wysokości. Wyżej powołane wezwanie Sądu zostało dwukrotnie awizowane (5 lipca 2012 r. i 13 lipca 2012 r.) oraz zwrócone z adnotacją poczty "zwrot nie podjęto w terminie" (dowód : zwrot listu poleconego, k. 17 akt sądowych). Uznać zatem należy, iż zgodnie z art. 73 § 1- 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; zwanej dalej jako P.p.s.a. ). skuteczne doręczenie przesyłki dla skarżącego nastąpiło w dniu 19 lipca 2012 r. Tym samym termin do uzupełnienia braków wniosku upłynął bezskutecznie w dniu 26 lipca 2012 r. Skarżący w zakreślonym terminie nie wykonał wezwania Sądu z dnia 29 czerwca 2012 r. Rozpatrując wniosek stwierdzono, co następuje: W postępowaniu z wniosku o przyznanie prawa pomocy nie zostały wyjaśnione podstawowe okoliczności dotyczące rzeczywistego stanu majątkowego skarżącego i jego możliwości płatniczych. Informacje, do których udzielenia zobowiązano skarżącego, a które nadal pozostały niewyjaśnione miały istotny wpływ na merytoryczne rozpoznanie złożonego przez niego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, rzutując przede wszystkim na prawidłową ocenę jego sytuacji materialno – bytowej. Okoliczności te nie mogą stanowić domniemania zarówno ze strony referendarza sądowego jak i Sądu, zwłaszcza gdy mają stanowić podstawę udzielenia pomocy finansowej ze środków publicznych. Rodzi to obowiązek wszechstronnego ich wyjaśnienia, zwłaszcza gdy informacje udzielone przez osobę wnioskującą o przyznanie prawa pomocy budzą wątpliwości lub są rozbieżne z posiadanymi już przez Sąd, albo po prostu okazują się niewystarczające dla dokonania tej oceny. W niniejszej sprawie skarżący wnioskował o zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Warunkiem przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a. jest wykazanie braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Nieudzielanie wymaganych informacji powoduje, iż brak jest możliwości ustalenia, czy skarżący spełnia tę przesłankę. Prawo pomocy ma charakter wyjątkowy, z czym związany jest ścisły rygoryzm. Jeżeli strona pomimo nie budzącej wątpliwości treści wezwania nie stosuje się do niego i nie udziela wymaganych informacji – do czego ma oczywiście prawo, musi się przez to liczyć z negatywnymi dla siebie konsekwencjami z tego tytułu. Jak wskazano powyżej, referendarz sądowy uznał zawarte w urzędowym formularzu PPF z dnia 26 czerwca 2012 r. oświadczenie skarżącego za niewystarczające dla dokonania oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych. Przedłożenie przez skarżącego żądanych dokumentów i oświadczeń pozwoliłoby nie tylko na weryfikację dochodów wskazanych przez niego w rubryce 10 formularza PPF ale także potwierdziłoby ewentualną, trudną sytuację materialną, w jakiej skarżący się aktualnie znajduje. Wnioskodawca na skierowane do niego na adres podany w skardze oraz formularzu PPF z dnia 26 czerwca 2012 r. wezwanie nie udzielił odpowiedzi. Za wystarczające dla merytorycznej oceny wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy nie mogą natomiast być uznać dane zawarte w formularzu wniosku. Okoliczności te powodują ostatecznie, iż brak jest podstaw aby przyjąć, że wnioskodawca uprawdopodobnił, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy. W tej sytuacji, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.