IV SA/Wa 90/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi W. K. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2010 r. znak: [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić w niniejszej sprawie dla W. K. radcę prawnego w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. W. K. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata z urzędu. Z treści złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 23 marca 2011 r. oraz dodatkowego oświadczenia z dnia 13 kwietnia 2011 r. i kopii pocztowego przekazu pieniężnego świadczenia emerytalnego wynika, że skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jedynym źródłem uzyskiwanego przez nią dochodu jest emerytura w wysokości 893,96 zł netto miesięcznie. Poza starym, wymagającym remontu domem o powierzchni 70 m2 oraz mieszkaniem o powierzchni 40 m2 W. K. nie posiada nieruchomości, wartościowych przedmiotów, oszczędności, papierów wartościowych, ani innych zasobów pieniężnych. Nieruchomości skarżącej nie przynoszą dochodu. Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przy aktualnym poziomie cen dób i usług niezbędnych do zaspokojenia elementarnych potrzeb życiowych, jak wyżywienie i ubranie dochód skarżącej na wskazanym wyżej poziomie może wystarczyć co najwyżej na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. W konsekwencji nie pozwala on skarżącej poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. W tej sytuacji, nie posiadając ani wartościowych przedmiotów, ani zasobów pieniężnych, W. K. nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W związku z tym należy uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.