IV SA/Wa 903/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Spółka z o.o. z siedzibą w G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] Spółka z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2014r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi [...] Spółka z o.o. z siedzibą w G. jest decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2014r. (nr [...]). Zaskarżonym rozstrzygnięciem utrzymano w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2013r. (nr [...]) o nałożeniu na skarżącego, w trybie art.. 139 ust. 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2011r., nr 264, poz. 1573 ze zm.), kary pieniężnej w kwocie 12.558,30 zł. W skardze Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - do chwili rozpatrzenia skargi. Według strony skarżącej, wykonanie tej decyzji zachwieje jej płynnością finansową i w ten sposób narazi ją na znaczną szkodę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. O trudnych do odwrócenia skutkach zaskarżonego aktu lub czynności mówić można tylko w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych ich następstw, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (patrz: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/2006 - Lex Polonica nr 1241556). Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym skarżący powinien przytoczyć konkretne okoliczności wskazujące na możliwość zaistnienia wyżej opisanych zdarzeń. Trzeba podkreślić, że twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinny zostać uprawdopodobnione dokumentami źródłowymi. Uprawnienie do domagania się wstrzymania wykonania decyzji wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07, niepubl.). Takich dokumentów wnioskodawca nie przedstawił. Aby okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - Sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Sąd nie znając sytuacji materialnej skarżącego (np. stanu jego zasobów pieniężnych, skali ewentualnych oszczędności) nie ma możliwości stwierdzenia, czy w istocie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody majątkowej lub trudnych do odwrócenia skutków w związku z wydaniem zaskarżonej decyzji ani czy skutki tej decyzji byłyby rzeczywiście trudne do odwrócenia. Mając na uwadze przedmiot zaskarżonej decyzji skarżący winien był wykazać wysokość osiąganych dochodów, jak też wysokość posiadanych środków pieniężnych a także przedłożyć stosowne dokumenty potwierdzające te dane (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 września 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 2357/13). Powoływanie się przez skarżącego na dotkliwe skutki wyegzekwowania kary, polegające na: obniżeniu płynności finansowej przedsiębiorstwa - bez bliższego uzasadnienia i uprawdopodobnienia, nie spełnia wyżej wskazanych wymogów. Uwzględniając wszystkie okoliczności, należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie jest to tym bardziej zasadne, że przedmiotem sporu jest decyzja w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej, a więc z istoty swej skutki tej decyzji są odwracalne. Nadmienić należy, że na tym etapie postępowania sądowoadministracyjnego Sąd nie dokonuje merytorycznej oceny sprawy sądowoadministracyjnej i oceny legalności zaskarżonej decyzji administracyjnej, której dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania. Tak więc Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania aktu nie może badać, choćby wstępnie, czy zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą uzasadniającą jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności. W związku z tym zarzuty skarżącego na poparcie wniosku, a dotyczące legalności zaskarżonej decyzji nie mogą być brane przez Sąd na obecnym etapie postępowania. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.