IV SA/Wa 904/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 2 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. N. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi G. N. i J. N. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1) zwolnić J. N. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla J. N. adwokata z urzędu. G. N. i J. N. wnieśli skargę na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. J. N. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku. Otrzymuje świadczenie z ZUS w wysokości 1779,43 zł brutto. W uzasadnieniu wniosku podał, że jest osobą niepełnosprawną (I grupa inwalidzka) i niezdolną do samodzielnej egzystencji. Rozpoznając przedmiotowy wniosek należy stwierdzić, że zasługuje na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Przyznanie prawa pomocy, ma na celu zapewnienie dostępu do sądu stronie, której brak środków finansowych dostęp ten uniemożliwia. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Mając na względzie informacje podane we wniosku o przyznanie prawa pomocy uznano, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W szczególności mając na uwadze, iż jedynym źródłem utrzymania wnioskodawcy jest świadczenie z ZUS w wysokości 1779,43 zł oraz, że nie posiada on jakiegokolwiek majątku, należało uznać, iż nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika we własnym zakresie. Ponadto - jak wynika z oświadczenia - wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną, niezdolną do samodzielnej egzystencji. Podane przez skarżącego informacje pozwalają przyjąć, iż jest on w stanie zaspokoić jedynie podstawowe potrzeby życiowe. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.