IV SA/Wa 905/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędziowie asesor WSA Marian Wolanin, asesor WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 lipca 2007 r. sprawy ze skargi S. B. na uchwałę Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania działalności gabinetu weterynaryjnego I. uchyla zaskarżoną uchwałę oraz uchwałę nr [...] Rady [...] Izby Lekarsko-Weterynaryjnej w P. z dnia [...] grudnia 2006 r.; II. zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; Uchwałą z dnia [...] grudnia 2006r. Nr [...] Rada [...] Izby Lekarsko-Weterynaryjnej w P. działając na podstawie art.10 ust.2 pkt.2a i art.19 ust.1 ustawy z dnia 21 grudnia 1990r.o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych (Dz.U. tj. z 2002.Nr 187 poz. 1567 ze zm),art.19 ust.1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o zakładach leczniczych dla zwierząt(Dz. U. z dnia 27 stycznia 2004) w związku z art. 6 ust.3 i art 7 ust 1 i 4 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o zakładach leczniczych dla zwierząt oraz w zw. z rozporządzeniem ministra rolnictwa i rozwoju wsi z dnia 16 sierpnia 2004r. w sprawie wymagań weterynaryjnych dla gabinetów weterynaryjnych (Dz. U. Nr 194 poz. 1990) i na podstawie art. 104 kpa wskazała, iż [...] Okręgowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna nakazuje: 1. wstrzymać działalność Gabinetu Weterynaryjnego lekarza weterynarii S. B., ul. [...] b/n z dniem otrzymania niniejszej uchwały. 2. z baraku użytkowanego jako gabinet weterynaryjny usunąć napis :"lekarz weterynarii". W uzasadnieniu uchwały wskazano, iż w wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu [...] grudnia 2006 r. przez przedstawicieli Rady Okręgowej [...] Okręgowej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej w P. w Gabinecie Weterynaryjnym lek. wet. S. B. (protokół nr [...] z dnia [...].12.2006 r.) stwierdzono, że stan wyposażenia tegoż gabinetu nie spełnia wymagań określonych w rozporządzeniu MR i RW z dnia 16 sierpnia 2004 sprawie wymagań dla gabinetów weterynaryjnych (Dz. U. Nr 194 poz. 1990) gdyż narusza m.in. jego następujące postanowienia: 1. gabinet został zlokalizowany w baraku 2. podłogi nie są zbudowane z materiałów trwałych, łatwo zmywalnych 3. brak poczekalni z miejscami do siedzenia 4. brak instalacji: grzewczej, wodnej, kanalizacyjnej, urządzeń zapewniających wymianę powietrza 5. ściany nie są zbudowane z materiałów trwałych, łatwo zmywalnych 6. brak umywalki 7. Powyższe w ocenie Rady stanowi naruszenie art.7 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o zakładach leczniczych dla zwierząt (Dz. U. z dnia 27 stycznia 2004 r.). Ponadto przedmiotowy gabinet jest oznakowany nie tylko niezgodnie z art.6 ust.3 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o zakładach leczniczych dla zwierząt (Dz. U. z dnia 27 stycznia 2004), ale również w sposób naruszający art., 19 ust, 1 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii, stąd postanowiono jak w sentencji. Jednocześnie wskazano, iż ze względu na tak rażące naruszenia wymagań weterynaryjnych Rada Okręgowa [...] Okręgowej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej wydała niniejszą uchwałę bez uprzedniego nakazania usunięcia uchybień, gdyż przy tym stanie technicznym uchwała taka byłaby bezprzedmiotowa, zwłaszcza, że gabinet jest zlokalizowany w baraku a nie w budynku lub lokalu. Od powyższej uchwały odwołanie wniósł S. B.. Wskazując między innymi, iż praktykę zmuszony był przenieść do baraku mieszkalnego, w którym znajdują się 4 pomieszczenia, z uwagi na sprzedanie przez urząd gminy budynku w którym mieściła się Lecznica dla zwierząt w D.. Z uwagi na specyfikę wykonywanego zawodu, w w/w baraku przyjmuje on jedynie zgłoszenia, badania bowiem prowadzi w terenie. Podniósł, iż obecnie jest w trakcie budowy nowego gabinetu. Jednocześnie wyraził swoją ocenę w zakresie wyborów jakie były przeprowadzone do organów [...] Okręgowej Izby Lekarsko Weterynaryjnej, wskazując na okoliczności które w jego ocenie stanowią o nieprawidłowościach jakie miały miejsce podczas wyborów. W wyniku rozpoznania odwołania, Uchwałą Nr [...] z dnia [...] marca 2007r. Krajowa Rada Lekarsko -Weterynaryjna działając na podstawie art. 138 § 2 k.p.a uchyliła zaskarżoną uchwałę Pady [...] Izby Lekarsko-Weterynaryjnej z dnia [...] grudnia 2006r. w całości i przekazała sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazano, iż zaskarżona uchwała podpisana została jedynie przez prezesa i sekretarza Rady. Do uchwały dołączone jedynie wykaz członków Rady. Tymczasem ich podpisy powinny być złożone bezpośrednio pod uchwałą, a nie na oddzielnej kartce. Skargę na powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł S. B. Zarzucając zaskarżonej uchwale, iż Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna, w zaskarżonej uchwale w ogóle nie odniosła się do podniesionych przez niego w odwołaniu kwestii dotyczących fałszowania wyborów. Wskazał, iż zdecydowana większość lekarzy weterynarii nie spełnia wymogów ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych. Przyznaje, że należący do niego gabinet nie spełnia wymogów w/w ustaw, ale podkreśla iż potrzebuje jedynie czasu aby postawić nowy gabinet. Podnosi, iż w obecnym gabinecie nie przeprowadza żadnych zabiegów, a jedynie odbiera zgłoszenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko prezentowane w zaskarżonej uchwale, podkreślając, iż podnoszone przez skarżącego kwestie dotyczące fałszowania wyborów nie mają wpływu na treść rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm zwanej w dalszej części P.p.s.a), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Zgodnie z art. 134 ustawy P.p.s.a Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z postanowień zawartych w art. 135 ustawy P.p.s.a wynika także, uprawnienie Sądu do stosowania przewidzianych ustawą środków w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Dokonując w oparciu o przedstawione powyżej kryteria kontroli zaskarżonej uchwały, jak również innych aktów wydanych w sprawie Sąd uznał, iż na gruncie rozpoznawanej sprawy doszło do naruszenia zarówno przepisów prawa procesowego jak i materialnego. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest Uchwała Nr [...] z dnia [...] marca 2007r. Krajowej Rady Lekarsko -Weterynaryjnej, która działając na podstawie art. 138 § 2 k.p.a uchyliła zaskarżoną uchwałę Pady [...] Izby Lekarsko-Weterynaryjnej z dnia [...] grudnia 2006r. w całości i przekazała sprawę do ponownego rozpoznania. Zaskarżona uchwała wydana zatem została w trybie art. 138 § 2 k.p.a. Jako podstawę uchylenia uchwały organu I instancji, organ odwoławczy podał, iż nie została ona podpisana przez wszystkich członków Rady obecnych przy jej podejmowaniu. Należy zatem podnieść, iż w kwestii uprawnień organu odwoławczego, o których mowa w art. 138 § 2 k.p.a., wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale Składu Siedmiu Sędziów z dnia 4 maja 1998 r., sygn. FPS 2198 - ONSA Nr 3 z 1998 r., poz. 79. Odwołując się do treści tej uchwały należy podnieść, że według art. 138 § 2 k.p.a. organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Zatem decyzja kasacyjna może być wydana tylko wówczas, gdy spełnione są przesłanki określone w powołanym przepisie, a więc wtedy gdy - zdaniem organu odwoławczego - organ I instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego albo przeprowadzone przez tenże organ postępowanie wyjaśniające nie jest wystarczające do rozstrzygnięcia sprawy i brak jest podstaw do zastosowania w postępowaniu odwoławczym art. 136 k.p.a. Dopuszczalność wydania przez organ odwoławczy tego typu decyzji jest zatem ograniczona wymogiem spełnienia ww. przesłanek. Przyczyny, dla których organ odwoławczy uznał za konieczne skorzystanie z możliwości przewidzianej przepisem art. 138 § 2 k.p.a., winny przy tym znaleźć jednoznaczny wyraz w uzasadnieniu decyzji (art. 107 § 1 i 3 k.p.a.). Zgodnie bowiem z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 2000.11.02 Sygn akt V SA 856/00 LEX nr 50108). organ orzekający wydając decyzję kasacyjną winien dokonać oceny zgromadzonego przez organ I instancji materiału dowodowego w aspekcie jego zupełności i dopiero na tej podstawie, w sposób umotywowany, wskazać, jakie okoliczności nie zostały udowodnione. Zupełnie inna jest przy tym sytuacja, gdy organ I instancji pominie dowody na daną okoliczność, inna - gdy dowody takie przeprowadzi i oceni. W tym drugim przypadku, jeżeli organ odwoławczy uzna postępowanie dowodowe za niewystarczające, to nie może ograniczyć się do stwierdzenia, że dana okoliczność wymaga udowodnienia, lecz winien podać, dlaczego przeprowadzone dotychczas dowody uważa za nieprzydatne bądź niewystarczające, i wskazać, w jakim kierunku postępowanie dowodowe winno być przeprowadzone (uzupełnione). Trzeba przy tym pamiętać, że jeżeli zakres zalecanego uzupełnienia postępowania dowodowego nie odpowiada "znacznej części" w rozumieniu art. 138 § 2 kpa, dowody powinien prowadzić organ odwoławczy. Odnosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, iż analiza uzasadnienia zaskarżonej do Sądu uchwały, wskazuje, iż organ odwoławczy prowadząc postępowanie ograniczył się jedynie do wykazania naruszenia w postaci niewłaściwego podpisania uchwały przez organ I instancji. Wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 15 k.p.a w związku z art. 138 k.p.a, nie przeprowadził on w ogóle merytorycznej oceny sprawy, co stanowi naruszenie w/w przepisów. Na rozprawie w dniu 30 lipca 2007r. pełnomocnik organu wskazał, zaś iż I rozstrzygnięcie organu I instancji jest uzasadnione. Tymczasem w wyniku wniesionej skargi Sąd dokonał w ramach przysługujących mu uprawnień oceny, zgodności z przepisami prawa nie tylko zaskarżonej uchwały ale również uchwały wydanej przez organ I instancji. W konsekwencji, Sąd doszedł do przekonania, iż Uchwała wydana przez organ I instancji narusza nie tylko przepisy art. 107 § 1 k.p.a , poprzez jej niewłaściwe podpisanie, na co zwróciła uwagę Krajowa Rada Lekarsko -Weterynaryjna, ale również przepisów prawa materialnego tj. art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o zakładach leczniczych dla zwierząt, który to przepis jak wynika z sentencji uchwały [...] Okręgowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna, stanowił podstawę do orzekania w niniejszej sprawie. Artykuł ten stanowi, iż przypadku stwierdzenia, że zakład leczniczy dla zwierząt przestał spełniać wymagania określone odpowiednio w art. 7-11 lub narusza inne przepisy ustawy albo zostało stwierdzone naruszenie przepisów ustawy z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 187, poz. 1567 i Nr 240, poz. 2052 oraz z 2003 r. Nr 59, poz. 532 i Nr 208, poz. 2018), okręgowa izba lekarsko-weterynaryjna wyznacza termin do usunięcia uchybień, a po jego bezskutecznym upływie może podjąć uchwałę o skreśleniu zakładu z ewidencji. A zatem statuuje on określony tryb postępowania, który winien być przeprowadzony przez organ, a mianowicie w sytuacji stwierdzenia, iż dany zakład nie spełnia określonych w przepisach prawa wymogów, Rada zobowiązana jest wyznaczyć termin do usunięcia uchybień i dopiero po jego bezskutecznym upływie podjąć uchwałę o skreśleniu zakładu z ewidencji. Tymczasem jak wynika z akt sprawy [...] Okręgowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna, nie zastosowała się do wymogów określonych w powyższym przepisie, wydając uchwałę bez wyznaczenia stronie skarżącej terminu do usunięcia uchybień, co umotywował bezprzedmiotowością wyznaczania takiego terminu z uwagi na rażące naruszenia wymagań weterynaryjnych. Podnieść jednak należy, iż art. 19 ust. 1 ustawy nie daje Radzie możliwości do uznaniowego odstępowania od przewidzianego w nim trybu postępowania. Obowiązkiem Rady jest zatem określenie terminu, w którym podmiot prowadzący zakład winien usunąć uchybienia. Podkreślić przy tym należy, iż ustawodawca nie wskazał jakie terminy winne być w tym przypadku stosowane. Kwestię tę pozostawił do uznania Rady, która wyznaczając termin winna co do zasady racjonalnie wyważyć interes prywatny i społeczny mając na uwadze zarówno zakres uchybień i potencjalne możliwości ich usunięcia w maksymalnie najszybszym terminie, oraz dobro pacjentów. Uznać zatem należy, iż odstępując w niniejszej sprawie od wyznaczenia skarżącemu terminu do usunięcia naruszeń [...] Okręgowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna, naruszyła postanowienia art. 19 ust. 1 ustawy, co w ocenie Sądu skutkowało koniecznością uchylenia wydanej przez nią uchwały. Uchybienie to jest zaś o tyle istotne, iż jak wynika z treści odwołania, skarżący nie kwestionuje faktu zaistniałych i stwierdzonych w prowadzonym przez niego gabinecie uchybień. Ale domaga się wyznaczenia mu terminu na ich usunięcie, podnosząc między innymi, iż jest w trakcie budowy nowego gabinetu, który będzie spełniał wymogi ustawowe. Za niezgodne z prawem należy także uznać rozstrzygnięcie, organu pierwszej instancji, zawarte w § 1 uchwały. Z jego brzmienia wynika, iż Rada [...] Izby Lekarsko Weterynaryjnej w P. "nakazała wstrzymać działalność Gabinetu Weterynaryjnego.." Tymczasem z przytoczonego na wstępie art. 19 ust. 1 ustawy wynika, iż Rada na gruncie rozpoznanej sprawy posiadała jedynie uprawnienie do orzekania, w zakresie "skreślenia gabinetu z ewidencji", a nie jak orzekła o wstrzymaniu jego działalności. Uznać zatem należy, iż rozstrzygnięcie jakie zapadło w niniejszej sprawie nie posiada umocowania w przepisach prawa, w oparciu o które zostało wydane. Odnosząc się zaś do podniesionych przez skarżącego w skardze kwestii fałszowania ostatnich wyborów do organów [...] Okręgowej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej w P. należy uznać, iż nie mają one wpływu na treść zapadłych w sprawie rozstrzygnięć. Jeżeli w ocenie skarżącego doszło do popełnienia przestępstwa podczas przeprowadzonych wyborów, winien on złożyć stosowne doniesienie do właściwych organów ścigania. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. Rozstrzygnięcie w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku zapadło w oparciu o art. 152 w/w ustawy.