IV SA/Wa 905/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Marian Wolanin po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary administracyjnej postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - G. S. wniósł skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary administracyjnej. W skardze wniesiono m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uzasadniając przedmiotowego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Mając na uwadze brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, np. poprzez wskazanie możliwości zachwiania płynności finansowej skarżącego w wyniku ściągnięcia należności określonej w zaskarżonej decyzji, jak również brak potwierdzenia jakimikolwiek dokumentami, świadczącymi o dotychczasowej kondycji finansowej i jej zachwianiu w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji, należy uznać, że skarżący nie wskazał na okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w trybie art. 61 §3 ppsa. Dlatego na podstawie art. 61 §3 i §5 ppsa postanowiono, jak w sentencji.