IV SA/Wa 905/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marian Wolanin (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Protokolant Renata Puchalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2010 r. sprawy ze skargi G. S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) marca 2010 r. nr (...) w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej - oddala skargę - Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2010 r. nr [...]Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, utrzymał w mocy decyzję Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w [...] z dnia [...] września 2008 r. nr [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, iż decyzją z dnia [...] września 2008 r. Okręgowy Inspektor Rybołówstwa Morskiego w [...]. wymierzył G. S. karę pieniężną w wysokości [...] zł za to, że będąc kapitanem statku rybackiego [...] podczas rejsu połowowego zakończonego w dniu [...] listopada 2007 r. w porcie [...], nie dokonał wpisu w dzienniku połowowym informacji dotyczącej ilość złowionych dorszy. W toku kontroli statku rybackiego [...], przeprowadzonej w dniu [...] listopada 2007 r. stwierdzono brak wpisu w dzienniku połowowym połowu dorsza w ilości [...] w relacji wyładunkowej oraz przekroczenie dozwolonego przyłowu dorsza przy ukierunkowanych połowach storni. Podczas przesłuchania w dniu [...] lipca 2008 r. G. S. potwierdził, że w dniu [...] listopada 2007 r. prowadził ukierunkowane połowy storni oraz że przekroczył i zachował na pokładzie przyłów dorsza w niedozwolonej ilości. Rozpoznając ponownie sprawę organ odwoławczy wskazał, iż z zebranego materiału dowodowego wynika, że G. S. nie wpisał w dzienniku połowowym ilości złowionych dorszy, czym naruszył przepisy rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2847/19993 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiającego system kontroli mający zastosowanie do Wspólnej Polityki Rybackiej (Dz. U. UE Nr L 261/1 z późn. zm.) oraz art 3 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 2187/2005 z dnia 21 grudnia 2005 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych w wodach Morza Bałtyckiego, cieśnin Bełt i Sund poprzez zastosowanie środków technicznych oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1434/98 i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 88/98 (Dz. U. L 349 z 31.12.2005, str. 1 ze zm.). Organ odwoławczy - ustosunkowując się do zarzutu nałożenia zbyt wysokiej kary bez wskazania adekwatnych i sprawiedliwych kryteriów jej wymierzenia stwierdził, iż zgodnie z ogólnymi zasadami dotyczącymi wymiaru kar, zawartymi min. w preambule do rozporządzenia 1224/2009 oraz w preambule do rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 z dnia 29 września 2008 r. ustanawiającego wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania, zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1936/2001 i (WE) nr 601/2004 oraz uchylającego rozporządzenia (WE) nr 1093/94 i (WE) nr 1447/1999 ( Dz. Urz. U L 286 z 29.10.2008, str. 1), kary mają być odstraszające. Organ stwierdził, iż wymierzając karę należy brać pod uwagę charakter szkody, wartość szkody poczynionej w danych zasobach połowowych i w środowisku morskim, wartość produktów rybołówstwa uzyskanych dzięki popełnieniu poważnego naruszenia, sytuację ekonomiczną i powtarzalność naruszenia. W ocenie organu odwoławczego wymierzona przez organ I instancji kara jest zasadna, a jej wysokość adekwatna do popełnionego naruszenia oraz uwzględnia powyższe wskazania dotyczące wymiaru kary. Prowadzenie dziennika połowowego jest podstawowym obowiązkiem kapitana. Osoba będąca kapitanem statku rybackiego powinna znać i respektować przepisy z zakresu rybołówstwa, a świadome ich nieprzestrzeganie, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, powinno znaleźć wyraz w wysokości wymierzonej kary. Prowadzenie dziennika połowowego i wpisywanie w nim prawdziwych danych, jak również okazywanie dokumentów wyładunkowych i przeładunkowych ma bardzo istotne znaczenie, aby państwo członkowskie mogło monitorować działalność swoich statków rybackich. Z tego względu w załączniku do rozporządzenia Rady (WE) Nr 1447/1999 z dnia 24 czerwca 1999 r. (Dz. Urz.. UE z 2.7.1999 r. L 167, str.5) ustanawiającym wykaz rodzajów zachowań, które poważnie naruszają zasady wspólnej polityki rybołówstwa, niewpisywanie danych do dziennika połowowego zostało zakwalifikowane jako zachowanie poważnie naruszające zasady Wspólnej Polityki Rybackiej. Organ odwoławczy odnosząc się do zarzutu zastosowania niekonstytucyjnych przepisów uznał go za chybiony, ponieważ w wyroku z dnia 7 lipca 2009 r. sygn. akt K 13/08 (Dz. U. Nr 112, poz. 936), który wszedł w życie 15 lipca 2009 r., Trybunał Konstytucyjny orzekł, że jedynie § 2 pkt 37, § 3 pkt 38, § 4 pkt 39 i § 5 pkt 29 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 kwietnia 2005 r. w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenia przepisów o rybołówstwie są niezgodne z art. 2 Konstytucji. W niniejszej sprawie organ I instancji wymierzył karę na podstawie § 3 pkt 5 powołanego rozporządzenia w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenia przepisów o rybołówstwie. Odnosząc się do podnoszonego w odwołaniu braku w decyzji odniesienia do zarzutu przekroczenia i zachowania na pokładzie przyłowu dorsza w niedozwolonej ilości, organ wskazał, iż w sprawie tego naruszenia zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie. Skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2010 r. wniósł G. S. zarzucając uchybienie polegające na wydzieleniu dwóch osobnych postępowań administracyjnych, wobec których wydano jedno wspólne zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego. Zdaniem skarżącego, sprawa przekroczenia dopuszczalnego przyłowu i nie wpisania złowionych dorszy do dziennika połowowego wymaga rozstrzygnięcia w jednym postępowaniu administracyjnym, gdyż nie wpisanie ilości złowionych dorszy było konsekwencją dokonanego połowu organizmów morskich. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Trafnie uznały organy obu instancji, że w sprawie spełnione zostały przesłanki do wymierzenia skarżącemu kary pieniężnej na podstawie art. 63 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 19 lutego 2004 r. (Dz. U. Nr 62, poz. 574 z późn. zm.) o rybołówstwie w wysokości przewidzianej w § 3 pkt 5 rozporządzenia w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenia przepisów o rybołówstwie. Przepis art. 63 ust.1 pkt 1 ustawy o rybołówstwie stanowi, że kto wykonuje rybołówstwo morskie statkiem rybackim z naruszeniem przepisów ustawy i aktów wykonawczych wydanych na jej podstawie oraz przepisów Wspólnej Polityki Rybackiej Unii Europejskiej, podlega, w przypadku armatora statku rybackiego o długości całkowitej równej albo większej niż 10 m - karze pieniężnej do wysokości nieprzekraczającej pięćdziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej za rok poprzedzający, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Skarżący naruszył przepisy Wspólnej Polityki Rybackiej Unii Europejskiej, tj. art. 11 ust.1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1098/2007 z dnia 18 września 2007 r. ustanawiającego wieloletni plan w zakresie zasobów dorsza w Morzu Bałtyckim oraz połowów tych zasobów, zmieniającego rozporządzenie (EWG) nr 2847/93 i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 7790/97 (Dz. U. UE L 248), który nakazuje kapitanom wszystkich statków wspólnotowych o całkowitej długości równej lub większej niż osiem metrów prowadzenie dziennika połowowego zawierającego informacje dotyczące wykonywanych czynności, zgodnie z art. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. Przepis art. 6 rozporządzenia 2847/93 stanowi, że kapitanowie statków rybackich Wspólnoty łowiący zasoby lub grupy zasobów obowiązani są prowadzić dziennik połowowy, zawierający w szczególności informacje na temat ilości złowionych i przechowywanych na pokładzie połowów, ich gatunku, datę i miejsce połowów oraz rodzaj wykorzystywanych narzędzi połowowych. W myśl art. 6 ust.3 tego rozporządzenia kapitanowie statków rybackich Wspólnoty wpisują do swoich dzienników połowowych wielkość połowu, datę i miejsce połowu oraz gatunki, określone w ust. 2. Obowiązki kapitana statku związane z prowadzeniem dziennika połowowego szczegółowo odzwierciedla formularz "Dziennika połowowego Unii Europejskiej". Pozycja nr 15 dziennika przewiduje obowiązek wpisania połowów według gatunków zatrzymanych na pokładzie oraz według kilogramów żywej wagi albo liczby pojemników. Podając liczbę skrzynek kapitan ma obowiązek podać masę w kilogramach żywej wagi danego gatunku organizmów morskich znajdujących się w jednym pojemniku. Z powyższego wynika, że wpisanie do dziennika połowowego wielkości połowu polega na wypełnieniu przez kapitana odpowiedniej pozycji z podaniem ilości organizmów morskich w kilogramach żywej wagi albo liczby pojemników z jednoczesnym podaniem w kilogramach żywej wagi danego gatunku organizmów morskich znajdujących się w jednym pojemniku. W oczywisty sposób podanie samej ilości skrzynek bez podania ile kilogramów znajduje się w każdym pojemniku nie pozwala na ustalenie rzeczywistej wielkości połowu. Niespornym jest, że skarżący nie dokonał w dzienniku połowowym wpisu w kilogramach żywej wagi danego gatunku organizmów morskich, co potwierdził podczas przesłuchania w dniu [...] lipca 2008 r. oraz w skardze złożonej do Sądu. Prowadzenie w sposób zgodny z ustalonymi wymaganiami dziennika połowowego stanowi istotny obowiązek kapitana statku. Ewidencjonowanie wielkości połowów służy bowiem sprawowaniu efektywnej kontroli działalności rybackiej, w tym zapobieganiu nadużyciom (pozwala na ustalenie, czy połowy prowadzone są zgodnie ze specjalnym zezwoleniem połowowym). Z tego względu w załączniku do rozporządzenia Rady (WE) nr 1447/1999 z dnia 24 czerwca 1999 r. (Dz. Urz. UE z 2 lipca 1999 r. L 167, str.5), ustanawiającego wykaz rodzajów zachowań, które poważnie naruszają zasady wspólnej polityki rybołówstwa, niewpisywanie danych do dziennika połowowego zostało zakwalifikowane jako zachowanie poważnie naruszające zasady Wspólnej Polityki Rybackiej. Mając powyższe na względzie należy zauważyć, że wprowadzanie do dziennika połowowego koniecznych danych wymaga zachowania niezbędnej wiarygodności, skrupulatności i kompletności. Warunkiem dochowania tych standardów jest rygorystyczne egzekwowanie przez organy administracji ich przestrzegania przez podmioty zobowiązane. Z materiału dowodowego sprawy, w tym w szczególności z protokołu przesłuchania strony z dnia [...] lipca 2008 r. wynika jednoznacznie, że skarżący nie działał w warunkach nieświadomości odnośnie stopnia szczegółowości ciążących na nim obowiązków sprawozdawczych. Jednoznacznie stwierdził, iż świadomie nie dokonał wpisu w dzienniku połowowym, gdyż rozporządzenie UE nr 804 z 2007 r. zabraniało połowów dorszy. Skarżący wykazał w ten sposób, iż naruszenia przepisów prawa dokonał w pełni świadomie. W trakcie postępowania dowodowego ani razu nie podważył faktów stwierdzonych w wyniku przeprowadzonej kontroli. Odnosząc się do zarzutu skarżącego polegającego na wyodrębnieniu dwóch osobnych postępowań administracyjnych, należy stwierdzić, iż w § 3 pkt 5 i 16 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 kwietnia 2005 r. (Dz. U. Nr 76, poz. 671) odrębnie przewidziano kary za niewpisywanie lub wpisywanie nieprawdziwych danych do dziennika połowowego oraz za przekroczenie dopuszczalnego przyłowu. Tym samym, wymierzenie kary za niewpisywanie danych do dziennika połowowego mogło nastąpić w odrębnym postępowaniu, skoro kara ta nie podlega kumulacji z karami za inne naruszenia przepisów ustawy o rybołówstwie. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł, jak w sentencji.