IV SA/Wa 912/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anita Wielopolska, Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka (spr.), sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Iwaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2016 r. sprawy ze skargi E. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do udostępnienia nieruchomości oddala skargę Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z [...] lutego 2016 r., nr [...], Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.; dalej zwanej "k.p.a.") w związku z art. 9a i art. 124b ust. 1 i 2 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r. poz. 1774 ze zm.; dalej "u.g.n.") utrzymał w mocy decyzję Starosty W. z [...] października 2015 r. nr [...] orzekającą o obowiązku udostępnienia nieruchomości oznaczonej jako działka ew. nr [...] z obrębu M., gmina O. w celu wykonania czynności związanych z remontem istniejącej linii elektroenergetycznej 220 kV relacji [...]-[...] tor [...] na odcinku od słupa 257 do słupa 260 będącej własnością [...] S.A. Powyższa decyzja zapadła w następującym stanie sprawy. Wnioskiem z 18 września 2016 r. [...] S.A. z siedzibą w B. (dalej zwany również "Spółką") wystąpił o zobowiązanie właściciela działki nr [...] z obrębu M. do udostępnienia ww. nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z przebudową linii elektroenergetycznej 220 kV relacji [...]-[...] tor [...]. W uzasadnieniu wskazał, że działa jako wykonawca inwestycji celu publicznego, a jego status wynika z zawarcia stosownego porozumienia z [...] S.A. z siedzibą w K. (dalej zwanych: "[...] S.A.") będącymi właścicielami urządzeń przesyłowych. Do wniosku dołączono kopię projektu wykonawczego, z którego wynika, iż remont istniejącej jednotorowej linii napowietrznej 220 kV relacji [...]-[...] (wcześniej [...]-[...]) w sekcji 257-260 uzasadniony jest faktem przeprowadzenia jej nad terenem zabudowanym przez [...] S.A. W uzasadnieniu projektu wyjaśniono, że w przęśle 258-259 nie są spełnione wymagane normą odległości linii do dachów dwóch hal. Ponadto, w tym samym przęśle, w grudniu 2014 r., częściowo spaliła się jedna z hal zlokalizowanych bezpośrednio pod przewodami linii. Dodatkowo pod istniejącym przęsłem 257-258 planowana jest budowa nowej hali targowej. W celu wykonania inwestycji konieczne jest podniesienie przewodów istniejącej linii 220 kV polegające na posadowieniu dodatkowego słupa przelotowego nr 257A serii H52 typu P+5 w osi istniejącego przęsła 257-258. Kolejnym wnioskiem z dnia 2 października 2015 r. Spółka wystąpiła o nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji zobowiązującej właściciela działki nr [...] z obrębu M. do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z przebudową linii elektroenergetycznej 220 kV relacji [...]-[...] tor [...]. W uzasadnieniu podkreślono, że podjęto działania zmierzające do zapewnienia obsługi realizowanego przedsięwzięcia poprzez zawarcie kontraktów z podmiotami zewnętrznymi, w szczególności dla zagwarantowania niezbędnego specjalistycznego sprzętu i dostępności wykwalifikowanej kadry. Pismem z 26 października 2015 r" będącym uzupełnieniem wniosku z 18 września 2016 r., Spółka wskazała, że przebudowa linii na obszarze działki nr [...] polegać będzie na przeprowadzeniu prac remontowych związanych z wymianą przewodów fazowych linii, odgromowych i światłowodowych na nowe o tych samych typach jakie są obecnie zawieszone na tym odcinku linii. Zdaniem wnioskodawcy zakres projektowanych prac nie zmieni charakteru linii, obecnej wysokości i jej parametrów. Nadto wyjaśnił, że remont linii elektroenergetycznej jest konsekwencją pożaru hali zlokalizowanej pod linią 220 kV w sekcji obejmującej teren wnioskodawcy i przylegających działek, w tym działki nr [...]. W załączeniu do wniosku przedstawiono pismo [...] S.A. z 12 stycznia 2015 r. dotyczące ww. prac remontowych. Wnioskodawca oświadczył także, iż wymiana przewodów nastąpi poprzez przeciągnięcie przewodów, nie planuje się kładzenia przewodów na ziemi, a wejście na teren działki nastąpi w trakcie pomiarów i regulacji naciągów. Starosta W. decyzją z [...] października 2015 r., nr [...], na podstawie art. 124b, art. 124 ust. 1a i 4 oraz art. 6 pkt 2 u.g.n. zobowiązał E. C., właścicielkę nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] o pow. 0,81 ha położonej w obrębie M., gmina O., do udostępnienia tej nieruchomości [...] S.A. z siedzibą w B. w celu wykonania czynności związanych z remontem istniejącej linii elektroenergetycznej 220 kV relacji [...]-[...] tor [...] na odcinku od słupa 257 do słupa nr 260 będącej własnością [...] S.A. Zdaniem organu I instancji brak zgody właścicieli działki nr [...] na wejście na grunt i dokonanie prac remontowych uzasadniał wydanie powyższej decyzji. W odwołaniu od powyżej decyzji E. C. wniosła o jej uchylenie ze względu na bezprzedmiotowość postępowania wynikającą z braku umocowania wnioskodawcy do czynności prawnych. Ponadto podniosła, iż planowany remont jest niezgody z wytycznymi właściciela linii elektroenergetycznej. Wskazaną na wstępie decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty W. Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z poglądami doktryny przesłanką wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji zobowiązującej do udostępnienia nieruchomości w celu przeprowadzenia czynności określonych w art124b ust. 1 u.g.n. jest brak zgody właściciela, użytkownika wieczystego bądź osoby, której przysługują inne prawa rzeczowe. Przepis ten nie wprowadza natomiast formalnego obowiązku przeprowadzenia rokowań. Jednak w praktyce zwykle dochodzi do wymiany pism i stanowisk stron, a zatem do negocjacji. Dalej wskazał, że zgoda nie zostanie wydana w przypadku braku jakiejkolwiek odpowiedzi na propozycję, ale także w przypadku braku porozumienia odnośnie do warunków udostępnienia nieruchomości. W oparciu o powyższe Wojewoda uznał, że bez znaczenia pozostaje podnoszona w odwołaniu kwestia reprezentacji [...] S.A. podczas negocjacji poprzedzających wszczęcie postępowania. Odnosząc się do regulacji zawartych w art. 124b ust. 2 u.g.n., organ odwoławczy stwierdził, że z brzmienia tego przepisu nie wynika w sposób jednoznaczny, czy chodzi o podmiot zobowiązany do utrzymania urządzeń, przewodów i ciągów na podstawie umowy cywilnoprawnej, czy też o podmiot mający ustawowy obowiązek usuwania awarii, przeprowadzania konserwacji czy remontów urządzeń. W większości przypadków postępowanie wszczynane jest jednak na wniosek przedsiębiorcy zobowiązanego do utrzymania sieci. Powyższy przepis nie precyzuje natomiast treści, jaką powinien mieć wniosek. Jednak zdaniem organu II instancji powinien on spełniać przede wszystkim wymogi określone w art. 63 k.p.a., a także zawierać elementy, o których mowa w art. 116 ust. 1 k.p.a., oraz załączniki wymienione w art. 116 ust. 2 tej ustawy. Zaznaczył przy tym, że art. 116 k.p.a. jest stosowany odpowiednio, co oznacza, że powinien zawierać tylko te elementy, które związane są z istotą tego postępowania. Wojewoda [...] biorąc pod uwagę treść umowy nr [...] z [...] września 2015 r. zawartej pomiędzy [...] S.A. a Spółką stwierdził, że [...] S.A. realizuje cel publiczny uzasadniający dostatecznie administracyjno-prawną ingerencję w prawo własności. Z treści ww. umowy wynika bowiem, że Spółce została udostępniona napowietrzna linia elektroenergetyczna 220 kV relacji [...]-[...] tor [...] na odcinku od słupa nr 257 do słupa nr 260 w celu usunięcia kolizji w zakresie niezbędnym do realizacji inwestycji polegającej na odbudowie hali handlowej, W projekcie wykonawczym załączonym do wniosku Spółka wskazała, iż istniejąca jednotorowa linia napowietrzna 220 kV relacji [...]-[...] w sekcji 257-260 przebiega nad jej terenem. Natomiast w przęśle 258-259 nie są spełnione wymagane normą odległości linii do dachów dwóch hal, a w grudniu 2014 r. częściowo spaliła się jedna z hal zlokalizowanych bezpośrednio pod przewodami tej linii. Organ odwoławczy uzasadniając powyższe stanowisko odwołał się do orzecznictwa, zgodnie z którym do celu publicznego, o jakim mowa w art. 6 ust. 2 u.g.n., można zaliczyć budowę sieci elektroenergetycznej kablowej. Ponadto nie ma przy tym znacznie kto ten cel realizuje i kto jest jego inwestorem, bowiem taki warunek nie został zwarty ww. przepisie. Odnosząc się do kwestii możliwości wydania na rzecz podmiotu prywatnego decyzji, o której mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n., organ odwoławczy zwrócił uwagę, że wniosek o wydanie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń może złożyć nie tylko organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego, ale także inna osoba lub jednostka organizacyjna. W ocenie Wojewody mimo, że z ww. przepisu nie wynika to wprost należy zakładać, że chodzi o osobę lub jednostkę mające realizować cel publiczny, dla którego realizacji wydawane jest omawiane zezwolenie. Zdaniem organu odwoławczego podmiotami, na których rzecz może zostać wydana omawiana decyzja, jest ten sam podmiot, który może wystąpić o wydanie zezwolenia - przedsiębiorca przesyłowy (bez względu na formę organizacyjnoprawną, w jakiej działa, i bez względu na to, czy udział w jego kapitale mają Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego), ale także jednostka samorządu terytorialnego i Skarb Państwa. Tym samym Wojewoda uznał, że skoro dopuszczalne jest wydawanie na rzecz takich podmiotów decyzji, o której mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n. generującej trwałą, rozciągniętą w czasie wiązkę uprawnień względem nieruchomości (porównywaną niekiedy do służebności przesyłu), to tym bardziej dopuszczalne jest zezwolenie takiemu podmiotowi na wydanie decyzji obligującej właściciela do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń. Decyzja taka ingeruje bowiem w sferę uprawnień właścicielskich w daleko mniejszym stopniu. Z uwagi na powyższe w ocenie organu odwoławczego, z wnioskiem o wydanie decyzji, na podstawie art. 124b u.g.n., wystąpiła Spółka mająca do tego uprawnienia. Podkreślił przy tym, że przesądzająca jest tutaj okoliczność realizowania celu, za którym przemawia interes publiczny, nie zaś okoliczność podpisania stosownego porozumienia z [...] S.A. w cztery dni po złożeniu wniosku. Wojewoda wyjaśnił, że w orzecznictwie sądowym wymiana słupów co do zasady traktowana jest jako remont. Tym samym uznał, że działania planowane przez inwestora sieci, polegające na wymianie zużytych jej elementów, linek i słupów, mogą co do zasady stanowić remont w rozumieniu art. 3 pkt 8 ustawy Prawo budowlane. Inwestor (Spółka) wyraźnie określił, że czynności miały zostać przeprowadzone na istniejącej linii elektroenergetycznej, która powstała jeszcze przed pożarem hali targowej, bez zmiany trasy tej linii, bez zmiany napięcia znamionowego linii, co umożliwi jej dalszą eksploatację. W ocenie organu odwoławczego użycie nowych materiałów nie pozostaje w sprzeczności z definicją remontu, w której wprost dopuszczono zastosowanie innych materiałów, niż wykorzystane w stanie pierwotnym. W ocenie Wojewody Spółka wykazała, że zaistniała obiektywna przesłanka potwierdzająca konieczności przeprowadzenia remontu, bowiem pożar hali targowej obiektywnie wywołuje zagrożenie dla przemysłu energii elektrycznej. Organ II instancji zaznaczył również, skoro nie doszło do zawarcia porozumienia w zakresie udostępnienia nieruchomości pomiędzy właścicielem tego gruntu, a wnioskodawcą to zgodnie z art. 124 b ust. 4 u.g.n. za udostępnienie nieruchomości oraz szkody powstałe na skutek tej czynności właścicielowi nieruchomości przysługuje uprawnienie do uzyskania stosownego odszkodowania. Końcowo Wojewoda podkreślił, że przywołując podstawę prawną organ I instancji nieprawidłowo powołał art. 124 ust. 1a u.g.n., jednakże z osnowy zaskarżonej decyzji nie wynika, aby przywoływany przepis rzeczywiście został zastosowany. Tym samym w ocenie organu odwoławczego kontrolowana decyzja powinna pozostać w obrocie prawnym. Powyższe uchybienie nie wpłynęło bowiem na prawidłowość merytorycznego rozstrzygnięcia organu I instancji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Wojewody [...] E. C. (dalej zwana "skarżącą") wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji na podstawie art. 105 § 6 k.p.a., wobec wycofania wniosku przez inwestora pismem z 13 listopada 2015 r. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: naruszenie przepisów prawa budowlanego, przewlekłość postępowania administracyjnego, obrazę praw materialnych przez pominięcie zobowiązania wnioskodawcy do przeprowadzenia rokowań w myśl art. 124 pkt 3 u.g.n. i procesowych przez błędną wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie zobowiązań ustawowych tj. art. 104 § 2 k.p.a. poprzez nierozstrzygnięcie co do istoty sprawy i art. 105 § 1 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r.t poz. 1066) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej zwanej "P.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, nie uwzględnił skargi. W konsekwencji uznał, że zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji nie naruszają prawa w stopniu dającym podstawy do wyeliminowania ich z obrotu prawnego. Tym samym nie stwierdzono przywołanych w zarzutach skargi naruszeń przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy i prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Sąd nie dopatrzył się także innych naruszeń, które byłby zobowiązany wziąć pod uwagę z urzędu. Istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia kwestii, czy zakres prac wskazanych we wniosku wszczynającym postępowanie administracyjne uprawniał do wydania decyzji, o której mowa w art. 124b u.g.n. W myśl przepisu art. 124b u.g.n. starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w drodze decyzji zobowiązuje właściciela, użytkownika wieczystego lub osobę, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, nie należących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów, jeżeli właściciel, użytkownik wieczysty lub osoba, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości nie wyraża na to zgody. Decyzja o zobowiązaniu do udostępniania nieruchomości może być także wydana w celu zapewnienia dojazdu umożliwiającego wykonanie czynności (art. 124b ust. 1). Decyzję o zobowiązaniu wydaje się z urzędu albo na wniosek podmiotu zobowiązanego do wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii (art. 124b ust. 2). Obowiązek udostępnienia nieruchomości może być ustanowiony na czas nie dłuższy niż 6 miesięcy. Przepis art. 124 ust. 1a i 4 stosuje się odpowiednio (art. 124b ust. 3). Zatem art. 124b u.g.n. przewiduje szczególny przypadek czasowego ograniczenia na podstawie decyzji administracyjnej wykonywania prawa własności, prawa użytkowania wieczystego lub innego prawa rzeczowego do nieruchomości, stanowiący postać wywłaszczenia. Właściciel, użytkownik wieczysty lub uprawniony z tytułu innych praw rzeczowych ograniczany jest w swoim prawie w ten sposób, że musi znosić korzystanie z nieruchomości przez osoby trzecie w sposób wynikający z tego przepisu i określony w decyzji zezwalającej na korzystanie z nieruchomości. Ograniczenie wykonywania przez wymienione podmioty przysługujących im praw rzeczowych na podstawie omawianej decyzji uwarunkowane jest jednak wymogiem spełnienia wszystkich przesłanek wynikających z art. 124b, warunkujących wydanie nakazu udostępnienia nieruchomości. Mianowicie, decyzja zobowiązująca do udostępnienia nieruchomości może być wydana jedynie w przypadku, gdy dotyczy urządzeń infrastruktury technicznej wymienionych w art. 124b ust. 1, które nie należą do części składowych nieruchomości, a zatem będących składnikiem przedsiębiorstwa. Warunkiem jej wydania jest brak zgody podmiotu praw rzeczowych na udostępnienie nieruchomości uprawnionemu podmiotowi. Konieczne jest także wystąpienie okoliczności dotyczących celu jej zajęcia. Tym celem jest wykonanie czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, nie na leżących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów. Decyzja nakładająca obowiązek udostępnienia nieruchomości może być także wydana w celu zapewnienia dojazdu umożliwiającego wykonanie czynności. W przedmiotowej sprawie powyższe warunki zostały spełnione, gdyż decyzja dotyczy przewodów i urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej, które nie należą do części składowych działki ew. nr [...] z obrębu M., gmina O. Nie może budzić także wątpliwości, że właścicielka działki nie wyraziła zgody na dobrowolne udostępnienie nieruchomości, co potwierdza załącznik do wniosku stanowiący notatkę ze spotkania z dnia 15 września 2015 r. pełnomocnika skarżącej z przedstawicielami [...] S.A. Odnośnie celu zajęcia nieruchomości, to w ocenie Sądu, organy prawidłowo uznały, że wniosek dotyczy wykonania czynności związanych z remontem istniejącej linii elektroenergetycznej 220 kV relacji [...] – [...] tor [...] na działce nr ew. [...]. Zgodnie z art. 3 pkt 6, pkt 7, pkt 7a i pkt 8 prawa budowlanego przez: roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego (pkt 7); budowę - wykonanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowanego (pkt 6); przebudowę - wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego (pkt 7a); remont - wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym (pkt 8). Jak wynika z treści art. 3 pkt 8 prawa budowlanego, istota remontu polega na odtworzeniu stanu pierwotnego, czyli odtworzeniu czegoś, co kiedyś było, ale nie ma tego w chwili rozpoczęcia remontu. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się również, że w wyniku remontu nie może powstać obiekt budowlany o innych parametrach technicznych lub użytkowych niż obiekt pierwotny (por. wyroki NSA: z dnia 8 kwietnia 2011 r., U OSK 610/2010; z dnia 25 stycznia 2008 r.f II OSK 1945/2006). Jeżeli zatem w wyniku wykonywanych robót budowlanych nastąpi zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem parametrów charakterystycznych dla kształtu całego obiektu budowlanego, takich jak jego kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość lub liczba kondygnacji, będziemy mieli do czynienia z przebudową. W judykaturze zwraca się też uwagę, że prace odtworzeniowe stanu pierwotnego (remont) polegać mogą na naprawie, wymianie lub odnowieniu niektórych elementów obiektu w celu zapobieżenia w przyszłości jego degradacji fizycznej i technicznej lub nadmiernemu i zbyt szybkiemu zużyciu (por. wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 2012 r., II OSK 281/11). Z akt administracyjnych wynika, że w związku z pożarem hali na terenie [...] w B. w dniu [...] grudnia 2014 r. i planem budowy nowej hali targowej w tym miejscu zaistniała konieczność przebudowy linii 220 kV [...]-[...] w sekcji 257 - 260. Działka skarżącej nr ew. [...] z obrębu M., gmina O. położona jest pomiędzy przęsłami oznaczonymi numerami 259 i 260 (bliżej słupa nr 260). Zakres robót związany z przebudową linii został przedstawiony w punkcie 8.7. projektu wykonawczego z lipca 2015 r. Przebudowa linii na obszarze działki nr [...] polegać będzie na wymianie przewodów fazowych linii, odgromowych i światłowodowych na nowe, które są tych samych typów co obecnie zawieszone na tym odcinku linii. Zakres prac nie zmieni charakteru linii, obecnej jej wysokości i parametrów. W ocenie Sądu, organy obu instancji dokonały prawidłowej oceny zakresu planowanych prac na działce skarżącej jako odpowiadających definicji remontu. Istotą nie jest nazwa inwestycji jaka ma być zrealizowana, a zakres czynności, które w związku z nią mają być wykonane. Zakres planowanych przez inwestora prac na odcinku działki skarżącej wskazuje na ich remontowy charakter. Mają one polegać na wymianie niektórych elementów obiektu przy niezmienionych parametrach użytkowych i technicznych. Decyzja zobowiązująca do udostępnienia nieruchomości jest wydawana z urzędu albo na wniosek podmiotu zobowiązanego do wykonania czynności, o których mowa w art. 124b ust. 1 (art. 124b ust. 2 u.g.n.). W przedmiotowej sprawie decyzja została wydana na wniosek spółki [...] S.A. z siedzibą w B. Spółka została wykonawcą inwestycji celu publicznego po podpisaniu z [...] S.A. z siedzibą w K., będącymi właścicielami urządzeń przesyłowych, umową z dnia [...] września 2015 r. Wniosek w sprawie wszczęcia postępowania został złożony w dniu 18 września 2015 r. Następnie został uzupełniony, poprzez dołączenie kopii umowy z dnia [...] września 2015 r., która została potwierdzona za zgodność z oryginałem. Umowa ta potwierdziła legitymację wnioskodawcy do złożenia wniosku. Wobec powyższego, w ocenie Sądu, wbrew stanowisku skarżącej, w sprawie spełnione zostały przesłanki z art. 124b ust. 1 i 2 u.g.n. upoważniające Starostę W. do wydania decyzji zobowiązującej skarżącą do udostępnienia działki ew. nr [...] z obrębu M., gmina O. w celu wykonania czynności związanych z remontem istniejącej linii elektroenergetycznej 220 kV relacji [...]-[...] tor [...] na odcinku od słupa 257 do słupa 260 będącej własnością [...] S.A. Sąd nie znalazł również podstaw do uznania, że w sprawie zostały naruszone przepisy postępowania, o których mowa w skardze. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.