IV SA/Wa 914/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej H. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2008 r. w sprawie ze skargi H. K. na postanowienie Wojewody (...) z dnia (...) marca 2007 r., nr (...) w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 17 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę H. K. na postanowienie Wojewody (...) z dnia (...) marca 2007 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania Od powyższego wyroku skargę kasacyjną (oznaczoną jako "apelacja") wniósł H. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : W niniejszej sprawie pismo skarżącego oznaczone jako "apelacja" należało potraktować jako skargę kasacyjną od wymienionego wyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2008 r. Należy stwierdzić, iż skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej: P.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Powołana ustawa wprowadza od tej zasady wyjątek, dopuszczając w art. 175 § 2 i 3 wymienionej ustawy sporządzenie skargi kasacyjnej przez inne, wymienione w tych przepisach osoby. W sprawach obowiązków podatkowych uprawnionym do sporządzenia skargi kasacyjnej jest doradca podatkowy, w sprawach własności przemysłowej – rzecznik patentowy. Przymus zastępstwa nie obowiązuje, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Wobec tego, że z treści skargi kasacyjnej nie wynika, aby skarżący należał do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 1 – 3 powołanej ustawy – wniesioną przez niego skargę kasacyjną należało odrzucić na podstawie art. 178 w związku z art. 175 ustawy P.p.s.a.