IV SA/Wa 919/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi następców prawnych J. G. – L. G., M. G., J. B., T. G., P. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2000 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia: umorzyć postępowanie sądowe ze skargi P. G. J. G. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2000 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania przestrzennego. Skarżący zmarł w dniu [...] marca 2001 r. (odpis skrócony aktu zgonu k. 55 akt sądowych). W toku postępowania sądowego ustalono, że jednym z następców prawnych po zmarłym J. G. jest jego brat P. G. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 23 marca 2009 r. wezwał P. G. do złożenia – w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania – oświadczenia, czy jako następca prawny J. G. o popiera skargę, czy też skargę cofa. W piśmie tym poinformowano P. G., iż brak odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie zostanie przez Sąd potraktowany jako cofnięcie skargi, co będzie skutkowało umorzeniem postępowania w niniejszej sprawie. Przesyłka zawierająca omawiane wyżej wezwanie została doręczona P. G. w dniu 27 marca 2009 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru – karta nr 96 akt sądowych). Do dnia dzisiejszego strona nie odpowiedziała na wezwanie Sądu, co w świetle pouczenia zawartego w piśmie z dnia 23 marca 2009 r. równoznaczne jest z cofnięciem skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Oceniając skuteczność cofnięcia skargi w rozpatrywanej sprawie, Sąd nie stwierdził zaistnienia przesłanek określonych w powołanym art. 60 P.p.s.a. stojących na przeszkodzie uwzględnieniu cofnięcia skargi, dlatego na podstawie art. 161 §1 pkt 1 w/w ustawy należało orzec jak w sentencji postanowienia.