IV SA/Wa 920/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia zwolnić E. B. od kosztów sądowych E. B. (dalej: "skarżący") wniósł w toku postępowania w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z informacji zawartych we wniosku sporządzonym na urzędowym formularzu PPF z dnia 5 sierpnia 2016 r. wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe z trójką małoletnich własnych dzieci, partnerką K. K. oraz jej małoletnim synem. Jest współwłaścicielem domu o pow. ok. 300 m2 oraz 2 działek (o pow. 0,0419 ha i 0,0089 ha). Z majątku tego nie może jednak korzystać do czasu zakończenia sprawy rozwodowej – z majątku tego korzysta obecnie jego żona, z którą jest w konflikcie. W rubryce dochody skarżący wpisał kwoty po 200 zł (razem 600 zł) wypłacane z funduszu alimentacyjnego na rzecz jego dzieci, zasiłek chorobowy K. K. – 1500 zł, alimenty na syna K. K. – 300 zł, wynagrodzenie skarżącego z tytułu "prac dorywczych" – 1000 zł. W dołączonym do wniosku PPF oświadczeniu majątkowym skarżący podniósł, że jest osobą bezrobotną, utrzymuje się z prac dorywczych, z których dochód wynosi ok. 1000-1500 zł miesięcznie. Koszty, które ponosi to: 1050 zł z tytułu najmu mieszkania (połowę kosztów ponosi K. K.), ok. 300 zł to opłaty za media, wyżywienie - to ok. 900 zł, odzież, obuwie, i inne – 200 zł. Dwoje dzieci skarżącego korzysta z obiadów finansowanych przez OPS w [...]. Skarżącemu nie został przyznany dodatek rodzinny z OPS w [...], z powodu odmowy złożenia przez jego żonę deklaracji o dochodach. E. B. posiada zobowiązania finansowe z tytułu niespłaconego kredytu na remont domu w wysokości 26.896, 13 zł (sprawa przed sądem w [...]). W utrzymaniu skarżącego i jego dzieci pomaga partnerka, która otrzymuje zasiłek chorobowy. Rozpoznając wniosek, stwierdzono, co następuje: Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Przyznanie prawa pomocy, ma na celu zapewnienie dostępu do sądu stronie, której brak środków finansowych dostęp ten uniemożliwia. Art. 243 i nast. cytowanej ustawy, przewidują możliwość ubiegania się przez osobę fizyczną o przyznanie prawa pomocy. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniając wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić należy, że skarżący wykazał, że spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2. Skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wraz z K. K. oraz czwórką małoletnich dzieci. Deklarowany dochód przypadający na sześcioosobową rodzinę wynosi ok. 3400-3900 zł. Skarżący nie ma dostępu do majątku stanowiącego współwłasność z żoną, jest w trakcie rozwodu. W tej sytuacji, mając na uwadze aktualny poziom cen i opłat za dobra i usługi utrzymania koniecznego uznano, że poniesienie przez skarżącego kosztów sądowych, mogłoby go narazić na uszczerbek utrzymania koniecznego. Dlatego też na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.