IV SA/Wa 921/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 24 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym skargi S. P. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 listopada 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 2142/08 oddalającym skargę na postanowienie Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Pismem z dnia 24 kwietnia 2013 r. S. P. wniósł skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 listopada 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 2142/08 i zwrócił się o uchylenie w całości zaskarżonego orzeczenia. Skarżący podniósł, że według jego oceny Sąd "w każdym przypadku" pozbawił go możliwości działania oraz nie był należycie reprezentowany przed Sądem. Ponadto jako podstawę wznowienia wskazał art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a.") "w związku z nieprawomocnym postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. Sądu Rejonowego [...] w W. w sprawie [...]". Pismem z dnia 13 czerwca 2013. Sąd wezwał skarżącego do: - uzasadnienia podanych przez niego podstaw wznowienia, tj. pozbawienia możliwości działania oraz uzyskania orzeczenia za pomocą przestępstwa, - nadesłania odpisu postanowienia z dnia [...] lutego 2012 r. Sądu Rejonowego [...] w W. (sygn. akt [...]) opatrzonego klauzulą prawomocności – jeżeli orzeczenie stało się prawomocne, - wskazania, kiedy dowiedział się o podstawie wznowienia (należało podać konkretną datę) oraz wskazania okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego Pismo to zwierało pouczenie, że wezwanie należy wykonać w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie, a ponadto pouczono skarżącego o treści art. art. 271, 272, 273, 274, 277 i 279 P.p.s.a. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 18 czerwca 2013 r. W piśmie z dnia 25 czerwca 2013 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżący sprecyzował, że żąda wznowienia na podstawie art. 274 P.p.s.a. W kwestii wykazania zachowania terminu do wniesienia skargi o wznowienie, skarżący stwierdził, że działa na podstawie nieprawomocnego orzeczenia Sądu z dnia [...] lutego 2012 r., w sprawie [...] ale ponieważ "ten wyrok nie istnieje w sensie prawnoprocesowym (...) więc termin został nawet wyprzedzony". Do pisma skarżący dołączył m. in. kopię pisma Sądu Rejonowego [...] w W. [...] z dnia [...] lutego 2012 r. zawiadamiającego S. P., że na posiedzeniu w dniu [...] lutego 2012 r. po rozpoznaniu zażalenia na postanowienie Asesora Prokuratury Rejonowej [...] z dnia [...] listopada 2011 r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień lub niedopełnienia obowiązków przez sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przy wydaniu wyroku w sprawie VI SA/WA 2142/08 z dnia 12 listopada 2009 r., to jest o popełnienie czynu z art. 231 § 1 kk, Sąd postanowił na podstawie art. 437 § 1 kpk zażalenia nie uwzględnić i utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje Zgodnie z art. 273 § 1 pkt 2 P.p.s.a. podstawę wznowienia może stanowić uzyskanie orzeczenia za pomocą przestępstwa. Z powodu przestępstwa można żądać wznowienia jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów (art. 274 P.p.s.a.). Termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania został określony w art. 276 P.p.s.a. i wynosi trzy miesiące i jest liczony od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienia możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto – zgodnie z art. 279 P.p.s.a., zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Sąd przede wszystkim zobowiązany jest do zbadania dopuszczalności skargi o wznowienie, tj. musi zbadać, czy zostały zachowane warunki, pozwalające na rozpoznanie skargi o wznowienie, a zatem czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Niespełnienie choćby jednego z wymienionych warunków spowoduje odrzucenie skargi na posiedzeniu niejawnym (art. 280 P.p.s.a.). Wnoszący skargę o wznowienie postępowania na żądanie Sądu jest obowiązany uprawdopodobnić okoliczności zachowania terminu do wniesienia skargi lub dopuszczalność wznowienia. Wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi jest elementem obligatoryjnym skargi o wznowienie postępowania, którego brak powoduje, że podstawa wznowienia, co do której nie podano okoliczności stwierdzających zachowanie terminu, nie może być przez sąd rozpoznana merytorycznie (patrz T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, 2011, s. 1039). W rozpatrywanej sprawie skarżący początkowo wskazał, że w jego ocenie Sąd pozbawił go możliwości działania oraz, że wyrok z dnia 12 listopada 2009 r. zapadł w wyniku przestępstwa. Natomiast w piśmie precyzującym skargę skarżący wskazał już tylko jedną podstawę wznowienia – uzyskanie orzeczenia w wyniku przestępstwa i powołał się na art. 274 P.p.s.a oraz orzeczenie z dnia [...] lutego 2012 r. Sądu Rejonowego [...] w W. w sprawie [...]. Odnosząc się natomiast do wezwania Sądu w zakresie wskazania okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania stwierdził, że działa na podstawie orzeczenia Sądu Rejonowego z dnia [...] lutego 2012 r., które w jego ocenie "nie istnieje w znaczeniu prawnoprocesowym" więc termin do wniesienia skargi o wznowienie "został nawet wyprzedzony". Powyższe stwierdzenie, zdaniem Sądu, nie czyni zadość żądaniu uprawdopodobnienia zachowania terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie. Skarżący wskazuje jedynie datę wydania orzeczenia, z którym wiąże podstawę wznowienia: [...] lutego 2012 r. Ponadto nadesłał kserokopię pisma z dnia [...] lutego 2012 r., w którym Sąd Rejonowy zawiadamiał go o wydaniu postanowienia z dnia [...] lutego 2012 r. Powyższe okoliczności nie pozwalają przyjąć, że wniesienie przez skarżącego skargi o wznowienie postępowania w dniu 24 kwietnia 2013 r., nastąpiło z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 276 P.p.s.a., ponieważ skarżący nie wskazał tego terminu w sposób umożliwiający Sądowi ocenę czy skarga została wniesiona w ustawowym terminie Skoro zatem skarżący, mimo wezwania i stosownego pouczenia w zakresie dopuszczalności i warunków wniesienia skargi o wznowienie postępowania, nie wskazał okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi, Sąd na podstawie art. 280 P.p.s.a. obowiązany jest skargę o wznowienie postępowania odrzucić, nie badając merytorycznie podstawy wznowienia. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.