IV SA/Wa 926/06

WyrokWSA w Warszawie2006-09-19

Skład orzekający: Jakub Linkowski, Marta Laskowska, Danuta Szydłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja organu administracji publicznej wydana w trybie wznowienia postępowania, która utrzymała w mocy poprzednią decyzję, została wydana prawidłowo, w szczególności czy spełnione zostały przesłanki wznowienia postępowania określone w art. 145 § 1 k.p.a. i czy strona miała zapewniony czynny udział w postępowaniu?
Ratio decidendi
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja Głównego Geodety Kraju, utrzymująca w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 28 listopada 2005 r. wydaną w trybie wznowienia postępowania, nie narusza prawa. Sąd uznał, że nie zostały spełnione przesłanki do uchylenia decyzji w postępowaniu wznowieniowym, w szczególności brak było podstaw do stwierdzenia, że dowody były fałszywe lub że strona nie miała zapewnionego czynnego udziału w postępowaniu.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła zmian w ewidencji gruntów i budynków dotyczących działki nr [...] w Z. Starosta [...] wprowadził zmiany, ujawniając J. G. jako właściciela i Powiat [...] jako władającego, uznając grunt za drogę publiczną. Po utrzymaniu decyzji przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, J. G. wystąpił o wznowienie postępowania, zarzucając fałszywe dowody i brak czynnego udziału. Po odmowie uchylenia decyzji przez Inspektora, Główny Geodeta Kraju utrzymał ją w mocy, uznając zarzuty za bezzasadne. J. G. złożył skargę do WSA w Warszawie.
Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę J. G.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie asesor WSA Marta Laskowska (spr.),, asesor WSA Danuta Szydłowska, Protokolant Dorota Kozub, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2006 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów - skargę oddala - Główny Geodeta Kraju decyzją z dnia [...] marca 2006 r. po rozpatrzeniu odwołania J. G. od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] listopada 2005 r. na podstawie art. 138 par.1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów i budynków dotyczących działki nr [...] położonej przy ul. [...] w Z. W uzasadnieniu decyzji organ drugiej instancji przedstawił następujący stan sprawy. Starosta [...] decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. wprowadził w ewidencji gruntów i budynków miasta Z., w obrębie ewidencyjnym Nr [...] zmiany dotyczące nieruchomości ujawnionej w księdze wieczystej KW [...], polegające na przeniesieniu działki nr [...] o powierzchni 0,0232 ha z jednostki rejestrowej nr [...] do nowej jednostki rejestrowej i wpisał J. G. jako właściciela tej działki, a Powiat [...] jako władający tą działką, podnosząc, że grunt ten stanowi drogę publiczną – ul. [...] – zgodnie z uchwałą Rady Powiatu [...] Nr [...] z dnia [...] października 2000 r. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] decyzją z dnia [...] lutego 2005 r. Pismem z dnia [...] lutego 2005 r. J. G. wystąpił do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją tego Inspektora z dnia [...] lutego 2005 r., wskazując, że organ orzekający nie wziął pod uwagę zgłoszonych przez niego wniosków dowodowych i żądań oraz nie zapewnił mu czynnego udziału w sprawie. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] postanowieniem dnia [...] maja 2005 r. wznowił postępowanie w tej sprawie, a następnie decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r. działając na podstawie art.151 § 1 kpa odmówił uchylenia swojej decyzji z dnia [...] lutego 2005 r. Po rozpatrzeniu odwołania J. G. od w/w decyzji Główny Geodeta Kraju uchylił ją i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Rozpatrując ponownie sprawę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] decyzją z dnia [...] listopada 2005 r. działając na podstawie art.151 § 1 kpa ponownie odmówił uchylenia swojej decyzji z dnia [...] lutego 2005 r. W uzasadnieniu podniósł, że nie są zasadne zarzuty skarżącego, iż decyzję podjęto w oparciu o fałszywe dowody i że skarżący nie brał udziału w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...] lutego 2005 r. Dodatkowo organ pierwszej instancji wyjaśnił, że dla przedmiotowej nieruchomości został wydany akt własności ziemi Nr [...] z dnia [...] czerwca 1976 r., który został ujawniony w ewidencji gruntów i budynków zgodnie z ustawą z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz.U. Nr 27, poz.250 ze zm.). Akt ten został wydany dla J. W., natomiast skarżący stał się właścicielem nieruchomości na podstawie umowy darowizny od swojej matki, która nieruchomość tę nabyła od J. W. Odwołanie od decyzji z dnia [...] listopada 2005 r. wniósł do Głównego Geodety Kraju J. G., podnosząc, że nie uwzględniono jego interesu prawnego i materialnego oraz zignorowano złożone przez niego wnioski dowodowe. Dodatkowo wskazał, że matka jego nie miała wiedzy o tym, że powierzchnia nieruchomości winna wynosić (zdaniem skarżącego) 3204 m². Rozpatrując złożone odwołanie Główne Geodeta Kraju wskazał przede wszystkim, że decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] listopada 2005 r. została wydana w trybie wznowienia postępowania. Postępowanie takie jest postępowaniem nadzwyczajnym, a rozpatrzenie sprawy w tym trybie ogranicza się jedynie do badania czy wystąpiły przesłanki określone w art.145 § 1 kpa i czy miały one wpływ na ostateczne rozstrzygnięcie sprawy zakończonej decyzją wydaną w trybie zwykłym. W niniejszej sprawie organ miał obowiązek zbadać sprawę w aspekcie przesłanek określonych w art.145 § 1 pkt 1 i 4 kpa, a więc zbadać czy decyzja Starosty [...] z dnia [...] listopada 2004 r. i utrzymująca ją w mocy decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] lutego 2004 r. zostały podjęte w oparciu o fałszywe dowody oraz czy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Zdaniem organu odwoławczego skarżący brał udział w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. oraz decyzjami z dnia [...] lutego 2005 r. i z dnia [...] listopada 2005 r., na co wskazuje liczna korespondencja znajdująca się w aktach sprawy i potwierdzenia odbioru tych decyzji. Właśnie na skutek wniosku złożonego przez skarżącego Starosta [...] zlecił wykonanie mapy pozwalającej na matematyczne określenie przebiegu granic nieruchomości zapisanej w KW [...], co w konsekwencji pozwoliło na obliczenie dokładnej powierzchni tej nieruchomości. Krajowy Geodeta Kraju wskazał, za organem pierwszej instancji, że dla przedmiotowej nieruchomości został wydany akt własności ziemi Nr [...] z dnia [...] czerwca 1976 r., który został ujawniony w ewidencji gruntów i budynków zgodnie z ustawą z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz.U. Nr 27, poz.250 ze zm.). Zgodnie z art. 12 ust. 7 w/w ustawy stan posiadania rolników oraz powierzchnia nieruchomości dla wydania aktu własności ziemi określane były wg danych zawartych w ewidencji gruntów z uwzględnieniem zmian w stanie samoistnego posiadania, które nastąpiły przed dniem wejścia w życie ustawy. Jeżeli zatem przed dniem wydania aktu własności ziemi, w ewidencji gruntów granice i powierzchnia przedmiotowej nieruchomości są niezgodne z treścią mapy z 1929 (jak wskazuje skarżący), to przecież na podstawie danych z ewidencji gruntów wydano w/w akt własności ziemi. Toteż zarzut niezgodności danych ewidencyjnych z treścią mapy z 1929 r. może dotyczyć jedynie dowodów, na podstawie których wydano ten akt własności ziemi i dotyczyć mogą jedynie tego aktu własności ziemi. Zgodnie zaś z art.63 ust. 2 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw ( Dz.U. z 1991 r., Nr 107, poz.464 ze zm.), do ostatecznych decyzji wydanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz.U. Nr 27, poz.250 ze zm.) nie stosuje się przepisów Kodeksu Postępowania Administracyjnego dotyczących wznowienia postępowania, stwierdzenia nieważności i uchylenia bądź zmiany decyzji. Niezasadny jest zdaniem organu odwoławczego zrzut, że nie uwzględniono treści mapy z 1929 r., a więc oparto się o fałszywe dowody. Skargę na powyższą decyzję Głównego Geodety Kraju złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. G. W uzasadnieniu skargi przedstawił w chronologicznym porządku wydawane w niniejszej sprawie orzeczenia administracyjne oraz nie zgodził się z argumentacją przedstawioną w zaskarżonej decyzji, wskazując na nieprzestrzeganie przepisów kpa. Dodatkowo skarżący podniósł, że grunt został mu bezprawnie zabrany, a Gmina czerpie z niego korzyści. Wymienił również skarżący kilka epitetów dotyczących – jak wynika z treści skargi – funkcjonariuszy i funkcjonariuszek państwowych. W odpowiedzi na skargę Główny Geodeta Kraju wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do treści art.13 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1270) wojewódzkie sądy administracyjne są powołane do rozpoznawania wszystkich spraw sądowoadministracyjnych z wyjątkiem tych spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego, a właściwym miejscowo do rozpoznania w/w spraw jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Ponadto podkreślić należy, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. W tym miejscu należy także podkreślić, że stosownie do treści art.134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami oraz wnioskami skargi a także powołaną podstawą prawną. Oczywiście Sąd nie może orzec na niekorzyść skarżącego chyba, że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji art.134 § 2 w/w ustawy. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Postępowanie wznowieniowe jest wyjątkiem od zasady trwałości decyzji administracyjnych. Reguły związane ze wszczęciem tego postępowania oraz z wydawanymi w jego toku rozstrzygnięciami są szczegółowo uregulowane w Kodeksie postępowania administracyjnego. W pierwszej fazie postępowania organ administracji sprawdza jedynie czy strona powołuje się na przesłanki wznowienia postępowania określone w art. 145 § 1 k.p.a. lub w art. 145a § 1 k.p.a. Jeśli strona powołuje się na te przesłanki to organ administracji ma obowiązek wznowić postępowanie i już we wznowionym postępowaniu ocenić czy przesłanki te rzeczywiście zostały spełnione i mogą być podstawą do uchylenia decyzji wydanej w zwykłym postępowaniu. Podzielić należy zdaniem Sądu pogląd wyrażony przez Głównego Geodetę Kraju, iż brak było podstaw do uchylenia w postępowaniu wznowieniowym decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] decyzją z dnia [...] lutego 2005r. Skarżący w swoim wniosku o wznowienie postępowania z dnia [...] lutego 2005 r. powołał się na dwie przesłanki, które jego zdaniem winny skutkować uchyleniem wymienionej decyzji w postępowaniu wznowieniowym, tj. dowody, na których podstawie ustalono istotne okoliczności faktyczne są fałszywe, pominięto wnioski dowodowe i żądania skarżącego oraz uniemożliwiono mu przez organy administracji czynnego udziału w sprawie. Wznowienie postępowania na tej podstawie ograniczone jest wystąpieniem łącznym warunków: po pierwsze w postępowaniu dowodowym prowadzonym w danej sprawie administracyjnej miało miejsce wystąpienie fałszywego dowodu, po drugie sfałszowanie dowodu musi być potwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu. Przeprowadzone postępowanie wykazało, iż żadna z tych przesłanek nie zaistniała. Twierdzenia skarżącego, iż rozstrzygnięcie jest wynikiem tego, że Gmina chciała okraść skarżącego jest argumentem irracjonalnym i nie sposób ustosunkować się do niego merytorycznie. Przede wszystkim wskazać należy, że dla przedmiotowej nieruchomości został wydany akt własności ziemi Nr [...] z dnia [...] czerwca 1976 r., który został ujawniony w ewidencji gruntów i budynków zgodnie z ustawą z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz.U. Nr 27, poz.250 ze zm.). Zgodnie z art. 12 ust. 7 w/w ustawy stan posiadania rolników oraz powierzchnia nieruchomości dla wydania aktu własności ziemi określane były wg danych zawartych w ewidencji gruntów z uwzględnieniem zmian w stanie samoistnego posiadania, które nastąpiły przed dniem wejścia w życie ustawy. Jeżeli zatem przed dniem wydania aktu własności ziemi, w ewidencji gruntów granice i powierzchnia przedmiotowej nieruchomości są niezgodne z treścią mapy z 1929 (jak wskazuje skarżący), to przecież na podstawie danych z ewidencji gruntów wydano w/w akt własności ziemi. Toteż zarzut niezgodności danych ewidencyjnych z treścią mapy z 1929 r. może dotyczyć jedynie dowodów, na podstawie których wydano ten akt własności ziemi i dotyczyć mogą jedynie tego aktu własności ziemi. Odnośnie podnoszonego przez skarżącego zarzutu naruszenia przez organy administracji publicznej art. 10 kpa stwierdzić należy, że skarżący od początku prowadzonego postępowania brał w nim czynny udział. Wszystkie orzeczenia administracyjne w niniejszej sprawie były skarżącemu doręczane: - decyzja Starosty Wołomińskiego nr [...] z dnia [...] listopada 2004 r. - decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] lutego 2005 r. W międzyczasie skarżący skierował do organów prowadzących postępowanie kilka pism m.in.: z dnia [...] listopada 2004r., z dnia [...] października 2004 r., z [...] października 2004 r., z [...] września 2004 r., z [...] stycznia 2005 r., z [...] marca 2005 r. Kolejno, postanowienie o wznowieniu postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] lutego 2005 r. również zostało skarżącemu doręczone. Nadto doręczona została również decyzja z dnia [...] czerwca 2005 r. wydana przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...]. Decyzja ta jednak na skutek odwołania J. G. została uchylona do ponownego rozpatrzenia ponieważ przed wydaniem zaskarżonej decyzji odwołujący nie miał możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, materiałów i zgłoszonych żądań. Z akt administracyjnych wynika, że przy ponownym rozpatrywaniu sprawy skarżący zapoznał się z aktami sprawy w dniu 8 listopada 2005 r. potwierdzając to własnoręcznym podpisem. Z czynności tej została sporządzona notatka służbowa przez pracownika organu pierwszej instancji tj. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...]. Tak więc, skarżący wbrew zarzutom wskazanym w skardze brał czynny udział w postępowaniu zakończonym decyzją, którego wznowienia się domaga. Mając powyższe okoliczności na względzie – na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Sąd orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło