IV SA/Wa 927/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj (spr.), Sędziowie sędzia WSA Leszek Kobylski, sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Protokolant ref. staż. Agnieszka Jastrzębska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2017 r. sprawy ze skargi F. M. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego oddala skargę Zaskarżoną decyzją Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] września 2013 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r., poz. 267), dalej "K.p.a.", po rozpatrzeniu wniosku J.M., F.M., Z.F., A.S., M.M., G.W., E.B., A.M., B.M. o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] grudnia 2012r. nr [...] stwierdzającej nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r., znak [...], stwierdzającej nieważność decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia [...] kwietnia 1984 r znak [...] orzekającej o wywłaszczeniu za odszkodowaniem nieruchomości położonej w G., składającej się z działek o nr ew. [...] o pow. 32.459 m2 oraz [...] o pow. 1,17 ha, zapisanej w księdze wieczystej KW nr [...] oraz decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2007 r. znak [...] uzupełniającej rozstrzygnięcie ww. decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. poprzez dodanie słów "w części dotyczącej odszkodowania", utrzymano ją w mocy. Decyzja ta była przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 15 maja 2014 r., sygn.. akt I SA/Wa 2751/13 prawomocnie oddalił skargę J.M., F.M., Z.F., A.S., M.M., G.W., E.B., A.M., B.M., A.M., K.M. i M.M. F.M. pismem z 29 lutego 2016 r. wystąpił o wznowienie postępowania w sprawi sądowej o stwierdzenie nieważności 2 decyzji Wojewody [...] z uwagi na to że nie brał udziału w postępowaniach administracyjnych. Nie udzielił r. pr. M. F. pełnomocnictw do reprezentowania go w tym postępowaniu. Tenże nie informował go o tych postępowaniach a o decyzjach z [...] grudnia 2012 r. i o wyroku z 15 maja 2014 r. dowiedział się dopiero z kserokopii decyzji Wojewody [...] otrzymanej [...] grudnia 2015 r. listem od mec. F. Podstawa wznowienia została uzupełniona pismem z 5 kwietnia 2015 r. poprzez określenie, że sprawa dotyczy wznowienia postępowania w sprawie I Sa/Wa 2751/13. Organ, Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej nie zajął stanowiska w sprawie. Sąd dokonując oceny zasadności skargi o wznowienie ocenił ją pod kątem formalnym tj. zgodnie z art. 277 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem skargę o wznowienie wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Jeżeli podstawą do wznowienia postępowania jest niemożność działania lub brak należytej reprezentacji- termin ten liczy się od dnia w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub przedstawiciel ustawowy. Jak wynikało z twierdzeń strony skarżącej o treści wyroku dowiedziała się 7 grudnia 2015 r. w związku z tym złożenie wniosku 7 marca 2016 r. nastąpiło w ostatnim dniu do jego złożenia. Skarga spełnia także wymogi formalne o jakich mowa w art. 279 P.p.s.a. Tym samym Sąd uznał, że skarga jest dopuszczalna. Dlatego, na podstawie art. 281 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D.U. 2012, poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a". Sąd rozpoznał sprawę i uznał, że skarga o wznowienie nie zasługuje na uwzględnienie. Dokonując oceny zasadności skargi, Sąd dokonał analizy wskazanych w skardze przyczyn wznowienia w kontekście ustaleń zawartych w sprawie o sygn. akt I Sa/Wa 2751/13. Jak wynika ze skargi w tej sprawie skarga została złożona przez radcę Prawnego M.F. w imieniu wszystkich wymienionych w tej skardze osób, w tym F.M. W aktach sprawy znajduje się na k 13 potwierdzone za zgodność z oryginałem pełnomocnictwo udzielone przez F.M. dla r. pr. M.F. do reprezentowania go przed wszystkimi sądami (w tym WSA) w sprawach dotyczących nieruchomości, których współwłaścicielami byli jego poprzednicy prawni K. i S.M., przejętych lub nabytych przez Skarb Państwa, w tym o zwrot wywłaszczonych nieruchomości, stwierdzenie nieważności lub stwierdzenie wydania decyzji wywłaszczeniowej z rażącym naruszeniem prawa oraz wszystkimi związanymi z tym roszczeniami o naprawienie wyrządzonej szkody (ponowne uzyskanie odszkodowania). Pełnomocnik ten brał udział w rozprawie 15 maja 2014 r. – co wynika z treści protokołu rozprawy, uiścił wcześniej opłatę od skargi a następnie został mu doręczony odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. Oceniając te dowody, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że brak jest podstaw do uwzględnienia skargi o wznowienie gdyż powołane w skardze okoliczności związane z niebraniem przez skarżącego udziału w postępowaniu bez własnej winy nie miały miejsca. Skarżący udzielił pełnomocnikowi r. pr. M.F. pełnomocnictwa ogólnego do występowania w jego imieniu m.in. przed sądami administracyjnymi a zakres tego pełnomocnictwa obejmował przedmiot sprawy I Sa/Wa 2751/11, w której sąd oceniał legalność decyzji Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z [...].09.2013r. w części, tj. w zakresie w jakim Minister utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z [...].12.2012r. nr [...] w części w jakiej decyzją tą stwierdzono nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...].12.2006r. nr [...] w zakresie w jakim organ ten (Wojewoda [...]) stwierdził nieważność decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia [...].04.1984r. [...] w części dotyczącej przyznanego odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość stanowiącą własność S. i K. małż. M. W aktach sprawy brak jest jakiegokolwiek dowodu na podstawie którego możnaby uznać, że pełnomocnictwo zostało wypowiedziane. Takich dowodów nie składa również skarżący przy skardze. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że brak jest podstaw do uwzględnienie skargi o wznowienie i dlatego na podstawie art. 282 § 1 i 2 P.p.s.a. uznał jej niezasadność.