IV SA/Wa 928/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 21 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skarg H. B. i P. B. działających w imieniu własnym oraz małoletniej J. B. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: ustanowić w niniejszej sprawie dla H. B. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. Postanowieniem z dnia 15 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargi H. B. i P. B. działających w imieniu własnym oraz małoletniej J. B. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Odpisy postanowienia doręczono skarżącym w dniu 22 września 2011 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru znajdują się na kartach nr 27 i 28 akt sprawy). W dniu 14 października 2011 r. H. B. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 14 października 2011 r. wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem, trzyletnią córką oraz dwoma pełnoletnimi synami, którzy uczęszczają do szkół. Źródła utrzymania pięcioosobowej rodziny stanowią: wynagrodzenie skarżącej z umowy o pracę w wysokości 1.495 zł miesięcznie, wynagrodzenie jej męża z umowy zlecenia w wysokości 400 zł miesięcznie, świadczenia z funduszu alimentacyjnego dla dwóch synów w łącznej kwocie 300 zł miesięcznie oraz zasiłki rodzinne, przyznane na wszystkie dzieci, których łączna wysokość wraz z dodatkiem wynosi 340 zł. Państwo B. nie dysponują jakimkolwiek majątkiem, nie mają oszczędności, ani wartościowych przedmiotów. Aktualnie przebywają u siostry skarżącej. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Środki, jakie pozostają miesięcznie do dyspozycji pięcioosobowej rodziny wynoszą w sumie 2.535 zł, co daje 507 zł na jedną osobę. Mogą one wystarczyć co najwyżej na zaspokojenie koniecznych kosztów utrzymania. Potwierdza to fakt, że znaczną część miesięcznego dochodu w gospodarstwie domowym strony stanowią zasiłki rodzinne, przyznawane w oparciu o kryterium niskiego dochodu rodziny (art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.), które służyć mają częściowemu pokryciu wydatków na utrzymanie dzieci (art. 4 ust. 1 powołanej ustawy). Nie dysponując przy tym ani oszczędnościami, ani majątkiem, który można by spieniężyć w celu pozyskania dodatkowych środków skarżąca nie jest w stanie samodzielnie pokryć kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. W tej sytuacji należy uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.