IV SA/Wa 928/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 15 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. B. i P. B. działających w imieniu własnym jak i małoletniej J. B. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącym kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Pismem z dnia 4 maja 2011 r. H. B. i P. B., działając w imieniu własnym jak i małoletniej córki J. B., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r., którym stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2010 r., orzekającej o wymeldowaniu P. B. z małoletnią córką J. B. z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w W., w części dotyczącej wymeldowania małoletniej J. B. Sąd pismami z dnia 24 sierpnia 2011 r. przesłał skarżącym zarządzenie Przewodniczącej Wydziału IV z tego samego dnia, o wezwaniu do uiszczenia solidarnego wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W wezwaniu zamieszczono informację, że uiszczenie wpisu przez jednego ze skarżących zwalnia drugiego z tego obowiązku. Jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru, wezwania te doręczono skarżącym dnia 31 sierpnia 2011 r. Termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął zatem 7 września 2011 r. Jak wynika natomiast z akt sprawy wpis został uiszczony w dniu 9 września 2011 r., a więc z uchybieniem wskazanego terminu. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze z.) orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu, w pkt 2 sentencji, orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.