IV SA/Wa 93/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Sędziowie Asesor WSA Marian Wolanin, Asesor WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant Dominik Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2008 roku sprawy ze skargi U. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia (...) listopada 2007 r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie IV SA/Wa 93/08 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] listopada 2007r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. stwierdziło, na podstawie art. 134 kpa w zw. z art. 125 oraz z art. 129 kpa, uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...] września 2007r., nr [...], którą to decyzją ustalono U. L. jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości o nr ewidencyjnych [...], obręb B., w kwocie 1.324 zł. Wzrost wartości nieruchomości nastąpił w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy B., w którym zmieniono przeznaczenie gruntów, na których położone są przedmiotowe nieruchomości z gruntów rolnych na tereny pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną z dopuszczeniem usług nieuciążliwych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że ze zwrotnego potwierdzenie odbioru wynika, iż kwestionowana decyzja organu I instancji z dnia [...] września 2007r. została skarżącej doręczona w dniu [...] września 2007r. Zatem wniesienie środka zaskarżenia powinno było nastąpić najpóźniej w dniu 10 października 2007r. Skarżąca natomiast, złożyła odwołanie bezpośrednio w Urzędzie Gminy B. w dniu 11 października 2007r., a więc z uchybieniem ustawowego 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze mając na uwadze tę okoliczność wydało postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca podniosła, że decyzja Wójta Gminy B. z dnia [...] września 2007r. wpłynęła do Urzędu Pocztowego w B. w dniu 26 września 2007r., o czym świadczy stempel Urzędu. Wskazała, że przesyłki z tejże poczty odbierane są codziennie po godzinie 15.00. Wobec tego nie było możliwe dostarczenie jej przez Pocztę przesyłki poleconej w dniu 26 września 2007r. czyli w tym samym dniu, w którym została ona nadana. Skarżąca stwierdziła, że decyzja została jej doręczona w dniu 28 września 2007r., a zatem nie uchybiła 14-dniowemu terminowi do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze powtórzyło argumenty zwarte w zaskarżonym postanowieniu. Podniosło także, że z materiału IV SA/Wa 93/08 dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że decyzję Wójta Gminy odebrała córka skarżącej co potwierdziła na zwrotnym potwierdzeniu odbioru własnoręcznym podpisem opatrzonym datą 26 września 2007r. Za doręczeniem przesyłki w tym dniu przemawia także fakt, że Urząd Pocztowy O. potwierdził w dniu 27 września 2007r. dokonanie tej czynności przez swojego pracownika (druga strona zwrotnego potwierdzenia odbioru). Wobec tego organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na podstawie art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 z późn. zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlega zgodność aktów administracyjnych zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych sprowadza się do badania, czy organy administracji publicznej w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o powołane przepisy, Sąd doszedł do przekonania, że skarga złożona w rozpatrywanej sprawie jest zasadna, aczkolwiek nie z przyczyn w niej podniesionych. Jedną z podstawowych zasad postępowania administracyjnego, jest wyrażona w art. 7 kpa zasada prawdy obiektywnej, która obliguje organy prowadzące sprawę do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Realizację tej zasady zapewniają gwarancje zawarte w przepisach regulujących postępowanie dowodowe. Zgodnie z art. 77 kpa organ jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Spoczywa na nim obowiązek dokonania czynności dowodowych w taki sposób, aby ustalić stan faktyczny zgodny z rzeczywistością. Organ powinien zbadać konkretny przypadek w sposób wszechstronny, na podstawie analizy całości zgromadzonego materiału dowodowego, a swoje stanowisko uzasadnić w sposób wymagany przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ powinien dokonać oceny znaczenia i wartości konkretnych dowodów dla toczącej się sprawy. Może również odmówić określonym dowodom wiarygodności lecz wówczas ma obowiązek uzasadnić jaka jest tego przyczyna. IV SA/Wa 93/08 Jak stanowi art. 43 kpa w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Doręczenie zastępcze może być skutecznie dokonane tylko w przypadku łącznego spełnienia wszystkich przesłanek zawartych w cytowanym przepisie. Po pierwsze, adresat musi być nieobecny w mieszkaniu w czasie doręczania pisma; po drugie, pismo przyjmie osobiście za pokwitowaniem osoba będąca dorosłym domownikiem, sąsiadem lub dozorcą domu, przy czym pojęcie "dorosły" uważa się za tożsame z pojęciem "pełnoletni" użytym w art. 10 Kodeksu cywilnego, który stanowi, że pełnoletnim jest ten, kto ukończył lat osiemnaście, oraz że małoletni uzyskuje pełnoletniość przez zawarcie małżeństwa; po trzecie, osoby te podejmą się oddania pisma osobiście adresatowi. W niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie zbadało w sposób dostatecznie wnikliwy sposobu doręczenia skarżącej decyzji organu pierwszej instancji. Skonstatowało jedynie, że pismo odebrała osobiście M. L. - córka skarżącej, w dniu 26 września 2007r. Do uznania doręczenia za skuteczne konieczne jest jednak ustalenie, czy w chwili dokonywania doręczenia zastępczego była ona osobą pełnoletnią w rozumieniu art. 10 kc. W przeciwnym wypadku doręczenia takiego nie można uznać za skuteczne, a zatem organ nie może wywodzić z niego negatywnych skutków prawnych dla strony postępowania. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i w związku z tym, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.