IV SA/Wa 93/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Sędziowie sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak (spr.), Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi Zakładu Gospodarki Komunalnej w K. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej oddala skargę Decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] Główny Inspektor Ochrony Środowiska po rozpatrzeniu odwołania Zakładu Gospodarki Komunalnej w K. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...], orzekającej o wymierzeniu skarżącemu administracyjnej kary pieniężnej za odprowadzanie ścieków do środowiska w 2007 r. z oczyszczalni w O., gmina K. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa orzekł o: 1) uchyleniu zaskarżonej decyzji, 2) wymierzeniu Zakładowi Gospodarki Komunalnej w K. administracyjnej kary pieniężnej za naruszenie warunków odprowadzania ścieków w 2007 r., określonych w pozwoleniu wodnoprawnym, udzielonym decyzją Starosty Powiatowego w M. z dnia [...] marca 2006 r. nr [...], w wysokości [...] złotych. Zaskarżona decyzja GIOŚ zapadła w następującym stanie faktycznym: Decyzją z dnia [...] marca 2006 r. Starosta M. udzielił skarżącemu pozwolenia wodnoprawnego, na okres od 1 lutego 2006 r. do 31 stycznia 2016 r., na wprowadzanie do wód rzeki [...] ścieków komunalnych w ilości [...] m ³ na dobę (RLM = [...]) po uprzednim ich oczyszczeniu w oczyszczalni ścieków, określając najwyższe dopuszczalne wartości wskaźników zanieczyszczeń. W pozwoleniu wskazano, że warunki pobierania próbek ścieków określa rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 29 listopada 2002 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz.U. Nr 212, poz.1799). W dniach [...] czerwca 2008 r. [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska przeprowadził u skarżącego kontrolę realizacji pozwolenia wodnoprawnego. W ustaleniach kontroli stwierdzono, że w pierwszym roku obowiązywania pozwolenia (1 lutego 2006 r. – 31 stycznia 2007 r.) wykonano cztery badania jakości odpływających z oczyszczalni ścieków, natomiast wymagana ilość badań wynosiła w tym okresie 12. Ponieważ w pierwszym roku obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego nie przeprowadzono wymaganych 12 pomiarów jakości odprowadzanych ścieków to w drugim roku obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego należało ponownie wykonać 12 pomiarów. W uzasadnieniu wskazano, że w drugim roku obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego, tj. od 1 lutego 2007 r. do 31 stycznia 2008 r. wykonano 11 badań jakości odpływających z oczyszczalni ścieków w pobranych średnich dobowych próbkach, w zakresie wskaźników określonych pozwoleniem, w tym wykonano 6 badań jakości ścieków z próbek pobranych przez ZGK K. niezgodnie z wymaganiami obowiązującego od 29 lipca 2007 r. do 31 grudnia 2007 r. art. 147 a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j. z 2008 r. Nr 25, poz.150 z późn.zm.). Pismem z dnia 8 lipca 2008 r. [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska zawiadomił skarżącego o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie w 2007 r. warunków odprowadzania ścieków ustalonych w pozwoleniu wodnoprawnym. Decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska orzekł o wymierzeniu skarżącemu, na podstawie art. 298 ust. 1 pkt 2, art. 299 ust.1 pkt 2, art. 305 a ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j. z 2008 r. Nr 25, poz.150 z późn.zm.), za okres od dnia 1 lutego 2007 r. do dnia 31 grudnia 2007 r. administracyjnej kary pieniężnej w wysokości [...] zł za wprowadzanie ścieków do wód z naruszeniem warunków określonych w pozwoleniu wodnoprawnym. Wysokość administracyjnej kary pieniężnej za rok 2007 ustalono zgodnie z obwieszczeniem Ministra Środowiska z dnia 13 października 2006 r. w sprawie wysokości jednostkowych stawek kar za przekroczenia warunków wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi oraz za przekroczenie dopuszczalnego poziomi hałasu na rok 2007 (M.P. Nr 73, poz.734). Rozpatrując odwołanie skarżącego Zakładu Gospodarki Komunalnej w K. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, Główny Inspektor Ochrony Środowiska orzekł, jak wskazano na wstępie. Uzasadniając rozstrzygnięcie odwoławcze, organ wskazał, że w toku postępowania odwoławczego wystąpił do Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z wnioskiem o stwierdzenie nieważności pozwolenia wodnoprawnego. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. Nr [...] Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności pozwolenia wodnoprawnego. Pozwolenie wodnoprawne jest w tej sytuacji wiążące dla organów orzekających w przedmiocie wymierzenia skarżącemu kary. Organ podkreślił, że zgodnie z treścią art. 147 a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2008 r. Nr 25 poz. 150 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2007 r. (Dz.U. z 2006 r. Nr 129 poz.902), prowadzący instalację oraz użytkownik urządzenia są obowiązani zapewnić wykonanie pomiarów wielkości emisji lub innych warunków korzystania ze środowiska przez laboratorium posiadające certyfikat wdrożonego systemu jakości lub certyfikat akredytacji w rozumieniu ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2087 oraz z 2005 r. Nr 64, poz. 565 i Nr 267, poz. 2258). W niniejszej sprawie laboratorium wykonujące badania posiadało certyfikat jakości. W związku z tym w ocenie organu drugiej instancji spełniało wymagania wynikające z przepisu art. 147 a ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo ochrony środowiska odnośnie wszystkich pomiarów wykonanych w okresie od dnia 29 lipca 2007 r. (zgodnie z art. 25 pkt 4 ustawy z dnia 18 maja 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 113 poz. 954 ze zmianami)), do dnia 31grudnia 2008 r. (zgodnie z art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 88 poz.587)). Zgodnie z pkt 1 powyższego pozwolenia wodnoprawnego zostało ono udzielone skarżącemu na odprowadzanie ścieków z oczyszczalni o współczynniku RLM [...]. Organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z art. 305 a ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo ochrony środowiska, jeżeli podmiot korzystający ze środowiska nie prowadzi wymaganych pomiarów wielkości emisji, pomiary ciągłe nie są prowadzone przez rok kalendarzowy lub pomiary nasuwają zastrzeżenia, przyjmuje się, że warunki korzystania ze środowiska w zakresie wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi określone w pozwoleniach, o których mowa w art. i 81 ust. 1 pkt 1 i 3, dla każdego z pomiarów, zostały przekroczone o 80% - w przypadku składu ścieków (na mocy przepisów ustawy z dnia 18 maja 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 113 poz. 954 ze zm.) w 2006 r. wartość ta wynosiła 50%, o 10% - w przypadku procentowej redukcji stężeń substancji w oczyszczanych ściekach, w stopniu powodującym zastosowanie maksymalnej stawki kar - w przypadku stanu ścieków, o 10% - w przypadku ilości odprowadzanych ścieków. Zdaniem organu drugiej instancji wszystkie pomiary wykonane od dnia 1.02.2007 r. do końca 2007 r. spełniały wymagania art. 147 a Prawa ochrony środowiska i uchylił zaskarżoną decyzję oraz po ponownym przeliczeniu ustalił wysokość kary. Zgodnie z treścią art. 305 ust. 4 ustawy Prawo ochrony środowiska, administracyjną karę pieniężną za naruszenie warunków odprowadzania ścieków wymierza się za rok kalendarzowy. Oceny spełnienia lub nie warunków pozwolenia dokonuje się według zasad wynikających z przepisów wydanych z delegacji art. 45 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2012 r. poz. 145) - w tej sprawie w dniu wydania decyzji udzielającej pozwolenie wodnoprawne obowiązywały przepisy rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 8 lipca 2004 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego. Zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 1 i § 8 ust. 4 tego rozporządzenia, oceny spełnienia warunków dla ścieków komunalnych dokonuje się w okresie roku. Pierwszy rok za który należało dokonać oceny biegł od dnia 1 lutego 2006 r. do dnia 31 stycznia 2007 r., natomiast drugi rok od dnia 1 lutego 2007 r. do dnia 31 stycznia 2008 r. Zdaniem organu dla tych okresów należy ustalić wielkości przekroczeń, a dopiero później określić wielkość przekroczenia która miała miejsce w 2007 r. i ustalić wymiar kary pieniężnej. Organ wskazał, że w okresie pierwszego roku obowiązywania pozwolenia strona wykonała 4 pomiary jakości ścieków. Pomiary te nie wykazały przekroczenia warunków określonych w pozwoleniu. Strona w okresie pierwszego roku obowiązywania pozwolenia nie wykonała 8 wymaganych pomiarów. Zgodnie z przepisami art. 305 a ust. 1 pkt 2 Prawa ochrony środowiska uwzględniając art. 15 ustawy z dnia 18 maja 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw, każdy brakujący pomiar należy zastąpić wartością stężenia wskaźnika zanieczyszczenia przekraczającą dozwoloną w pozwoleniu wartość o 50%. Po dokonaniu stosownych obliczeń oraz zgodnie z § 9 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie wysokości jednostkowych stawek kar za przekroczenie warunków wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi, jeżeli przekroczenie dopuszczalnych ilości substancji, w tym substancji wyrażonych jako wskaźnik, dotyczy więcej niż jednej substancji, wymienionych w liczbie porządkowej 60-67 załącznika, to karę ustala się, przyjmując ilość tej substancji, której przekroczenie pociąga za sobą najwyższą karę. W niniejszej sprawie karę wymierzono za wskaźnik ChZTcr i wyniosła ona [...] zł. Zakład Gospodarki Komunalnej w K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję GIOŚ. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. przepisu § 5 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz.U. Nr 137, poz.984) poprzez jego niezastosowanie. Uzasadniając zarzuty skargi, skarżący wskazał w szczególności, że pozwolenie wodnoprawne zezwalało skarżącemu na odprowadzanie z oczyszczalni [...] m³ na dobę, określając współczynnik RLM na [...]. W rzeczywistości zaś faktyczne obciążenie oczyszczalni, wyrażone współczynnikiem RLM w latach 2005 – 2007 pozostawało na poziomie poniżej [...] RLM. Zdaniem skarżącego podstawą oceny w kontrolowanym postępowaniu, w przedmiocie wymierzenia skarżącemu kary powinna być faktyczna wartość RLM, a nie wartość nominalna. Ponadto w świetle postanowień § 4 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia z 2002 r. oraz przepisu § 5 ust.2 pkt 1 rozporządzenia z 2004 r. liczba pobieranych próbek nie może być mniejsza, w przypadku oczyszczalni o RLM poniżej [...], niż 4 próbki w pierwszym roku obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego. Obowiązek ten skarżący wypełnił. Również § 5 ust.2 pkt 1 rozporządzenia z 2006 r. przewiduje wymóg pobrania jedynie czterech próbek dla oczyszczalni o RLM poniżej [...]. Ponadto § 4 ust.6 rozporządzenia z 2006 r. dopuszcza uproszczony sposób obliczania obciążenia istniejących oczyszczalni ścieków o RLM poniżej [...]. W odpowiedzi na skargę GIOŚ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd skargę oddalił, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób upoważniający Sąd do wyeliminowania tego orzeczenia z obrotu prawnego. Przedmiotem postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją Głównego Inspektora Ochrony Środowiska było wymierzenie skarżącemu, prowadzącemu oczyszczalnię ścieków, administracyjnej kary pieniężnej z tytułu odprowadzania ścieków z przekroczeniem warunków określonych w pozwoleniu wodnoprawnym, udzielonym przez Starostę M. w dniu [...] marca 2006 r. za rok 2007. Stosownie do art. 298 ust.1 pkt 2 ustawy Prawo ochrony środowiska administracyjne kary pieniężne wymierza, w drodze decyzji, wojewódzki inspektor ochrony środowiska za przekroczenie określonych w pozwoleniach, o których mowa w art. 181 ust. 1 pkt 1 i 3, warunków dotyczących ilości ścieków, ich stanu, składu, minimalnej procentowej redukcji stężeń substancji w ściekach oraz masy substancji w odprowadzanych ściekach przypadającej na jednostkę masy wykorzystanego surowca, materiału, paliwa lub wytworzonego produktu. Stosownie do art. 299 ust.1 pkt 2 powyższej ustawy wojewódzki inspektor ochrony środowiska stwierdza przekroczenie lub naruszenie na podstawie pomiarów prowadzonych przez podmiot korzystający ze środowiska, obowiązany do dokonania takich pomiarów. Stosownie do art. 305 a ust.1 pkt 2 powyższej ustawy, jeżeli podmiot korzystający ze środowiska nie prowadzi wymaganych pomiarów wielkości emisji, pomiary ciągłe nie są prowadzone przez rok kalendarzowy lub pomiary nasuwają zastrzeżenia przyjmuje się, że warunki korzystania ze środowiska w zakresie wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi określone w pozwoleniach, o których mowa w art. 181 ust. 1 pkt 1 i 3, dla każdego z pomiarów, o których mowa w zdaniu wstępnym, zostały przekroczone: a) o 80 % - w przypadku składu ścieków, b) o 10 % - w przypadku procentowej redukcji stężeń substancji w oczyszczanych ściekach, c) w stopniu powodującym zastosowanie maksymalnej stawki kary - w przypadku stanu ścieków, d) o 10 % - w przypadku ilości odprowadzanych ścieków. Podstawą do wymierzenia kary administracyjnej było stwierdzenie, że skarżący przekroczył warunki odprowadzania ścieków, określone w pozwoleniu wodnoprawnym, wydanym w dniu [...] marca 2006 r. na podstawie przepisów ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2005 r. Nr 239, poz.2019 z późn.zm.). Stosownie do treści art. 128 ust.1 pkt 4 powyższej ustawy, wg stanu obowiązującego na dzień wydania pozwolenia, zobowiązywał on właściwy organ do ustalenia w pozwoleniu wodnoprawnym celu i zakresu korzystania z wód, warunków wykonywania uprawnienia oraz obowiązków niezbędnych ze względu na ochronę zasobów środowiska, interesów ludności i gospodarki, a w szczególności ilości, stanu i składu ścieków wprowadzanych do wód, do ziemi lub do urządzeń kanalizacyjnych. Przepis art. 45 ust.1 pkt 3 powyższej ustawy zawierał delegację dla ministra właściwego do spraw środowiska do określenia w drodze rozporządzenia, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki wodnej warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi, w tym najwyższe dopuszczalne wartości zanieczyszczeń, oraz warunki, jakie należy spełnić w celu rolniczego wykorzystania ścieków, a także miejsce i minimalną częstotliwość pobierania próbek ścieków, metodyki referencyjne analizy i sposób oceny, czy ścieki odpowiadają wymaganym warunkom. Na podstawie wskazanej wyżej delegacji ustawowej Minister Środowiska wydał rozporządzenia wykonawcze, które w podobny sposób regulowały zasady pobierania próbek ścieków. W pierwszej kolejności wskazać należy, że w pozwoleniu wodnoprawnym wskazano w sposób wadliwy, że skarżący winien stosować się do wymogów określonych w rozporządzeniu z 2002 r. Wadliwość ta wynika z faktu, że rozporządzenie z 2002 r. nie obowiązywało już w dacie wydawania pozwolenia (jego moc obowiązująca ustała z dniem 1 lipca 2004 r.). W dacie wydania pozwolenia ([...] marca 2006 r.) obowiązywało rozporządzenie z 2004 r., niemniej zaznaczyć należy, że zostało ono uchylone z dniem 31 lipca 2006 r., a zatem w trakcie pierwszego roku obowiązywania pozwolenia. Od dnia 31 lipca 2006 r. zaczęło bowiem obowiązywać rozporządzenie z 2006 r. Wynika stąd zatem, że w odniesieniu do warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi pierwszym roku obowiązywania pozwolenia skarżący był związany dwoma kolejnymi aktami, tj. do dnia 30 lipca 2006 r. - rozporządzeniem z 2004 r., a od dnia 31 lipca 2006 r. - rozporządzeniem z 2006 r. Wskazana wyżej wadliwość pozwolenia wodnoprawnego nie wpłynęła jednakże na sytuację prawną skarżącego, albowiem, wszystkie kolejne akty wykonawcze przewidywały identyczne zasady pobierania próbek ścieków. Stosując się zatem do wskazań wadliwie powołanego rozporządzenia z 2002 r., skarżący spełniłby automatycznie obowiązki wynikające z kolejnych aktów wykonawczych. Postanowienie pkt 1 pozwolenia sformułowane zostało w sposób następujący: "orzeka się udzielić dla Zakładu Gospodarki Komunalnej w K., na okres od 1-02-2006 r. do 31-01-2016 pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie do wód rzeki [...] ścieków komunalnych, w ilości [...] m³ na dobę (RLM = [...]) po uprzednim ich oczyszczeniu w oczyszczalni ścieków tak, aby w odpływie do odbiornika nie przekraczały one najwyższych dopuszczalnych wartości wskaźników zanieczyszczeń: (...)." Zatem skarżącemu zezwolono na wprowadzanie do wód rzeki [...] ścieków komunalnych, w ilości [...] m³ na dobę, która to ilość została określona na podstawie ustalonego dla oczyszczalni wskaźnika RLM, wynoszącego [...]. Wskaźnik RLM to, zgodnie z przywołanym wcześniej § 4 ust. 4 rozporządzenia z 2004 r., obciążenie oczyszczalni ścieków wyrażone równoważną liczbą mieszkańców, obliczane w sposób tam podany. Podkreślenia wymaga, że wskaźnik RLM ustalono w pozwoleniu na [...], a zatem na wartość przekraczająca [...]. Nie ulega wątpliwości, że każde z kolejnych rozporządzeń w jednakowy sposób zobowiązywało podmiot odprowadzający ścieki z oczyszczalni do pobierania w pierwszym roku obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego 12 próbek - w sytuacji, w której oczyszczalnia charakteryzuje się RLM powyżej [...]. Nie ulega również wątpliwości, że skarżący nie wywiązał się z tego obowiązku w pierwszym roku obowiązywania pozwolenia (a dokładniej w części tego okresu przypadającej na 2006 r.), pobierając w tym czasie tylko cztery próbki, tj. według zasad obowiązujących dla oczyszczalni z RLM poniżej [...] (zasady przyjęte jednolicie w trzech kolejnych rozporządzeniach). Skarżący podnosi, że oczyszczalnia, którą prowadzi winna być oceniana według zasad dotyczących oczyszczalni poniżej [...] RLM, albowiem pomimo wskazania w pozwoleniu wartości [...] RLM, faktyczna wartość RLM w latach 2005 – 2007 kształtowała się właśnie na poziomie poniżej [...]. W ocenie skarżącego wiążąca dla oceny wywiązania się skarżącego z ciążących na nim obowiązków w zakresie poboru próbek ścieków jest faktyczna wartość RLM, a nie wartość maksymalna, wskazana w pozwoleniu. W ocenie Sądu przepisy rozporządzenia nie dają podstaw do przyjęcia takiej interpretacji. Wskaźnik RLM to w uproszczeniu (mając na uwadze zasady jego ustalania wskazane w rozporządzeniu) sposób oszacowania potrzeb w zakresie przyjmowania ścieków, jakie ma zaspokajać oczyszczalnia, odniesiony do równoważnej liczby mieszkańców. Oszacowanie to, wyrażone w równoważnej liczbie mieszkańców stanowiło w niniejszej sprawie podstawę do określenia ilości ścieków, jakie mogą być odprowadzone do wody w ciągu doby ([...] m³). Wprawdzie do wyobrażenia jest sytuacja, w której w toku realizacji pozwolenia jego adresat bądź to odprowadza do wody ilość ścieków mniejszą niż określona w pozwoleniu, bądź też w ogóle zmieniła się (zmniejszyła) podstawa w oparciu, o którą ustalono w pozwoleniu wartość RLM. Zmiana ta jednakże nie wywołuje skutku – w odniesieniu do obowiązków nałożonych rozporządzeniem – do czasu zmiany w stosownym zakresie pozwolenia wodnoprawnego. Przepisy rozporządzenia nie dają zdaniem Sądu podstawy do przyjęcia, że przy ocenie, czy adresat pozwolenia wodnoprawnego wypełnił obowiązki w zakresie pobierania określonej ilości próbek należy brać pod uwagę nie wartość RLM wskazaną w obowiązującym pozwoleniu wodnoprawnym, a faktyczną wartość tego wskaźnika, tj. wartość, którą niezależnie od poziomu wskazanego w rozporządzeniu, należałoby każdorazowo ustalać następczo na potrzeby kontroli. Stwierdzić należy zatem, że na adresacie pozwolenia ciąży obowiązek honorowania, w odniesieniu do obowiązków w zakresie częstotliwości pobierania próbek ścieków, wartości RLM wskazanej w pozwoleniu wodnoprawnym, niezależnie od tego, że hipotetycznie wartość ta, mogła być w okresie objętym kontrolą ustalona na niższym poziomie. W świetle powyższych okoliczności do oczyszczalni skarżącego należało stosować wymogi, dotyczące oczyszczalni o RLM powyżej [...], niezasadny jest więc wskazany w skardze zarzut naruszenia przepisu § 5 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 lipca 2006 r. Z podniesionych wyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak sentencji wyroku.