IV SA/Wa 931/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. Sp. z o.o. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji w całości. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 maja 2010 r. (data stempla pocztowego) reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika P. Sp. z o.o. (dalej jako "Spółka") zawarło wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2010 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w kwocie 1.533.681,75 zł. Uzasadniając swój wniosek skarżący wskazał, iż rozmiar wymierzonej kary zagraża egzystencji Spółki, a poprzez to powoduje, iż niektóre rodzaje odpadów odbieranych ze statków albo nie będą miały w ogóle odbiorców, co będzie równoznaczne niespełnieniu przez porty morskie w [...] i [...] wymagań międzynarodowej konwencji MARPOL, albo utracona zostanie możliwość jednokrotnego odbioru dużych mas odpadów lub ścieków z tych źródeł, co pozbawia ww. porty możliwości szybkiego reagowania na awarie statków lub inne stany nadzwyczajne. Pełnomocnik skarżącej przedstawił dodatkowo księgowe wyliczenia wskaźników płynności dla sytuacji poprzedzającej naliczenie kary oraz po jej przyjęciu do zobowiązań Spółki wskazujące, iż w wyniku zapłaty kary Spółka utraci zdolność bieżącego regulowania swoich zobowiązań. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż w przyjętym planie ratunkowym (zatwierdzonym uchwałą Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników) jedynym sposobem powstrzymania upadłości Spółki jest odstąpienie od usług w ochronie środowiska, likwidacja własnego Zakładu Usług Utylizacji Olejów w [...] a także sprzedaż nieruchomości oraz holowników i barek do przewozu zanieczyszczeń ze statków. Konieczne będzie wtedy wypowiedzenie szeregu wieloletnich umów na odbiór i unieszkodliwianie odpadów niebezpiecznych. Konsekwencją powyższego będzie także decyzja o redukcji zatrudnienia. Orzeczenie Sądu w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji bezpośrednio warunkuje wdrożenie w/w niekorzystnych rozporządzeń majątkowych. Wskazano również na możliwość postawienia w stan natychmiastowej wykonalności kredytów zaciągniętych przez Spółkę w Banku [...] oraz Banku [...]. Pełnomocnik Spółki wskazał również, iż z badań przeprowadzonych przez akredytowane laboratorium wynika, że działalność Spółki nie narusza udzielonych pozwoleń i nie tworzy zagrożeń dla środowiska. W piśmie procesowym z dnia 23 lipca 2010 r. dodatkowo wskazano, iż Spółka realizując wcześniej założone plany rozwojowe w dniu 25 września 2009 r. podpisała umowę warunkową kupna-sprzedaży, realizację której miały zapewnić środki z kredytu w Banku [...], w kwocie 5.600.000,00 zł. W obecnej sytuacji bank wstrzymał decyzję kredytową do czasu rozstrzygnięcia wniosków Spółki związanych z płatnością kary i wykonalnością decyzji nakładającej karę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 ppsa stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 ppsa, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż na skarżącym ciąży obowiązek jedynie uwiarygodnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 ppsa. Stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca uprawdopodobniła, iż wykonanie decyzji o nałożeniu kary w wysokości 1.533.681,75 zł doprowadzi do utraty płynności finansowej, skutkiem czego Spółka utraci zdolność bieżącego regulowania swoich zobowiązań. Realizacja planu ratunkowego prowadząca do wyprzedaży majątku Spółki (niekoniecznie za ceny rynkowe – sprzedaż nieruchomości, na której znajduje się Zakład Utylizacji Olejów w [...] nawet o 30 % poniżej wyceny), redukcja zatrudnienia, konieczność natychmiastowego spłacenia zaciągniętych kredytów bankowych, nie wywiązanie się z podpisanych umów, wstrzymanie wniosków kredytowych to okoliczności uprawdopodabniające niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody. Ponadto skarżąca wykazała, iż wykonanie decyzji narażą skarżącą na wystąpienie trudnych do odwrócenia skutków, gdyż rozwiązanie umów handlowych z kontrahentami negatywnie wpłynie na jej wizerunek jako solidnego partnera. Najdotkliwszą konsekwencją wykonania decyzji może być nawet konieczność zaprzestania świadczenia przez Spółkę usług z zakresu ochrony środowiska. Ewentualne następstwa wykonania kary, w zakresie jakim powodują negatywne skutki dla portów morskich w [...] i [...] oraz dla partnerów Spółki, jako nie dotyczące bezpośrednio Spółki, nie mogą być skutecznie podniesione jako przesłanki warunkujące przedmiotowy wniosek skarżącej. Biorąc pod uwagę wysokość nałożonej kary, a także wypełnienie ustawowych przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji, Sąd uznał, że uiszczenie należności przed prawomocnym rozpoznaniem sprawy może spowodować zarówno niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz wystąpienie trudnych do odwrócenia skutków. Należy także podkreślić, że celem instytucji wstrzymania wykonania aktu administracyjnego jest ukształtowanie stosunków do czasu prawomocnego rozpoznania sprawy w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności tego aktu. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.