IV SA/Wa 932/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. W. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: - zwolnić skarżącą od kosztów sądowych W skardze z dnia 25 kwietnia 2012 r. skarżąca R. W. zawarła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Z informacji podanych przez wnioskodawczynię w nadesłanym w dniu 8 czerwca 2012 r. formularzu PPF wynika, że prowadzi ona samodzielnie gospodarstwo domowe. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, iż jest osobą samotną, cierpi na liczne schorzenia. Skarżąca zmuszony jest często korzystać z pomocy finansowej osób bliskich, bowiem otrzymywane przez nią dochody nie wystarczają na pokrycie miesięcznych wydatków związanych z utrzymaniem domu, wyżywieniem oraz leczeniem. Wnioskodawczyni posiada dom drewniany o pow. 63 m2 posadowiony na działce o pow. 800 m2. oraz nieruchomość rolną o pow. 2 ha. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.031,25 zł netto miesięcznie. Oświadczyła, iż na wyżywienie wydaje miesięcznie ok. 400 zł, resztę wydatków stanowią opłaty za energię elektryczną, gaz, wodę nieczystości oraz podatek od nieruchomości. W sezonie jesienno-zimowym dochodzą wydatki związane z zakupem opału. Rozpoznając wniosek skarżącej należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Z regulacji prawnych dotyczących kosztów sądowych wynika, że zasadą jest, iż każdy kto wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do uiszczenia stosownych kosztów sądowych. Przysługujące referendarzowi sądowemu prawo do przyznania prawa pomocy nie ma charakteru pełnego, swobodnego uznania, lecz podlega określonym regułom, których należy bezwzględnie przestrzegać przy każdorazowym rozpatrywaniu takiego wniosku. Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) referendarz sądowy może, na wniosek strony, przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zgodnie art. 246 § 1 pkt 2 powyższej ustawy uwarunkowane jest wykazaniem przez stronę, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze powyższe należy wskazać, iż kryterium uzasadniającym przyznanie prawa pomocy jest ubóstwo strony wnioskującej. O przyznaniu prawa pomocy decyduje stan majątkowy i dochody w chwili orzekania w tym przedmiocie, bez względu na przyczyny takiego stanu. Złożone przez skarżącą oświadczenie co do jej stanu zdrowia, sytuacji rodzinnej oraz wysokości stałych dochodów wskazuje, że po stronie skarżącej istnieje sytuacja, w której nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Skarżąca jest osobą samotną, schorowaną, co wskazuje na to, że jedyny dochód jaki uzyskuje w postaci emerytury w wysokości 1.031,25 zł miesięcznie służy do zaspokojenia nie tylko codziennych potrzeb życiowych ale również do opłacenia lekarstw. W związku z powyższym po przeanalizowaniu wniosku skarżącej oraz złożonej przez nią informacji dotyczącej sytuacji materialnej i rodzinnej należy stwierdzić, iż w stosunku do wnioskodawczyni zachodzą przesłanki określone w przepisie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uzasadniające przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.