IV SA/Wa 934/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie Sędzia WSA Danuta Kania, Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2011 r. sprawy ze skargi M. L. i L. L. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata D. S. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska stwierdził niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska [...] z dnia [...] lutego 2011r. wniesionego przez M. L. i L. L. Postanowienie powyższe uzgadniało projekt decyzji o warunkach zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na legalizacji istniejących dwóch budynków gospodarczych drewnianych oraz garażu dobudowanego do istniejącego budynku położonych na działce nr [...], w obrębie [...], w gminie [...], w granicach [...] Parku Krajobrazowego. W uzasadnieniu postanowienia organ centralny podniósł, iż przepis art. 53 ust. 5 znowelizowanej ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), dalej w skrócie: u.p.z.p. stanowi obecnie, iż uzgodnień, o których mowa w ust. 4, dokonuje się w trybie art. 106 k.p.a., z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi. Powyższa ustawa ogranicza krąg podmiotów, które mogą wnieść zażalenie na postanowienie uzgadniające w trybie art. 106 kpa tylko do inwestora. W ocenie organu inwestorem jest wnioskodawca występujący o ustalenie warunków zabudowy. Na gruncie obowiązującej obecnie u.p.z.p. prawo do wniesienia zażalenia na postanowienie dotyczące uzgodnienia warunków zabudowy przysługuje wyłącznie osobie, która złożyła wniosek o wydanie decyzji (inwestorowi). Brak po stronie określonego podmiotu legitymacji do wniesienia środka zaskarżenia pociąga za sobą konieczność stwierdzenia przez organ niedopuszczalności odwołania na podstawie art. 134 kpa. Z akt sprawy wynika, że w przedmiotowej sprawie wnioskodawcą i jednocześnie inwestorem jest wyłącznie J. K., natomiast zażalenie na postanowienie uzgadniające Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska [...] z dnia [...] lutego 2011 r. wniesione zostało przez M. L. i L. L., którzy nie są inwestorami. Wobec powyższego w świetle aktualnego brzmienia przepisów merytoryczne rozpatrzenie zażalenia byłoby niedopuszczalne i dlatego stwierdzono niedopuszczalność wniesienia zażalenia. Z rozstrzygnięciem tym nie zgodzili się M. L. i L. L. i wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, podnosząc, iż postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska jest niezgodne z prawem. Skarżący wskazali, że ich działka sąsiaduje z działką, której dotyczyło uzgodnienie i dlatego powinni być uznani za stronę postępowania. Skarżący podkreślili, że planowana inwestycja naruszać będzie ich interes prawny. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska - w odpowiedzi na skargę - wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej w skrócie: p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy zakreślonej skargą, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 p.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, uznał iż postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] kwietnia 2011 r. odpowiada prawu. Należy stwierdzić, że ustawa z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. Nr 106, poz. 675 - zwaną dalej: ustawą o rozwoju usług) wprowadziła zmianę do ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym istotną z punktu widzenia rozpoznawanej sprawy. W myśl art. 70 pkt 6 lit. b tej ustawy, art. 53 ust. 5 u.p.z.p. otrzymał brzmienie: "Uzgodnień, o których mowa w ust. 4, dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi. W przypadku niezajęcia stanowiska przez organ uzgadniający w terminie 2 tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie - uzgodnienie uważa się za dokonane." Ustawa o wspieraniu rozwoju usług - zgodnie z art. 87 - weszła w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 29, który wszedł w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia. Oznacza to, iż zaczęła obowiązywać od 17 lipca 2010 r. (data aktu - 7 maja 2010 r., data ogłoszenia - 16 czerwca 2010 r.) i od tego też dnia obowiązuje art. 53 ust. 5 u.p.z.p. o treści wyżej przywołanej. W świetle powyższego od dnia 17 lipca 2010 r. wyłączona została możliwość wniesienia zażalenia przez inny podmiot aniżeli inwestor na postanowienie w przedmiocie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy. Zażalenie w niniejszym wypadku zostało wniesione po tej dacie. Również postępowanie zostało wszczęte po dniu 17 lipca 2010r. Wydając postanowienie w dniu [...] lutego 2011 r. organ I instancji prawidłowo pouczył, iż zażalenie służy inwestorowi. Z tych względów zasadnie organ odwoławczy uznał, że zażalenie wniesione przez M. L. i L. L. na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska nie może zostać rozpatrzone merytorycznie i wydał postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności tego środka zaskarżenia. Zgodnie z art. 134 kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania. Odpowiednio stosuje się ten przepis do zażaleń z mocy art. 144 kpa. Niedopuszczalność zażalenia osoby niebędącej inwestorem wynika wprost z art. 53 ust. 5 u.p.z.p. W konsekwencji zaskarżone postanowienie należało uznać za zgodne z prawem. W związku z powyższym Sąd w punkcie pierwszym sentencji wyroku oddalił skargę na podstawie art. 151 p. p. s. a., natomiast w punkcie drugim sentencji orzekł o wynagrodzeniu dla ustanowionego z urzędu adwokata na podstawie art. 250 p. p. s. a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.).