IV SA/Wa 934/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Sękowska, Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Rząsa, sędzia WSA Anita Wielopolska (spr.), Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2016 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej oddala skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] lutego 2016 roku Nr [...] , działając na podstawie art. 127 § 2 k.p.a. w zw. z art. 17 pkt 1 k.p.a. oraz art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych, po rozpatrzeniu odwołania M. K. od decyzji Wójta Gminy [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] , orzekającej o rozgraniczeniu nieruchomości położonych w obrębie [...] oznaczonych numerami działek [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] a nieruchomością oznaczoną numerami działek [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i przeprowadzenia ponownego rozgraniczenia w/w nieruchomości - utrzymał ww decyzję Wójta w mocy. Stan sprawy przedstawiał się następująco. W dniu [...] lutego 2013 r. wydana została decyzja nr [...] orzekająca o rozgraniczeniu powyższych nieruchomości. Decyzja stała się ostateczna z dniem [...] marca 2013 r. Wnioskiem z dnia 9 czerwca 2015 roku M. K. wystąpił z wnioskiem o wznowienie postępowania i ponowne rozgraniczenie powyższych nieruchomości, uzasadniając żądanie, że ustalona granica jest niezgodna z dokumentacją geodezyjną, o czym dowiedział się dopiero w dniu 2 czerwca 2015 roku. Do wniosku dołączył szkic mapy sporządzony przez geodetę M. K. i wniósł o dopuszczenie załączonej mapy-szkicu jako dowodu w przedmiotowej sprawie. W ocenie skarżącego punkty graniczne opisane w decyzji orzekającej o rozgraniczeniu nie pokrywają się ze słupkami na gruncie. Postanowieniem z dnia [...] października 2015 roku Wójt Gminy [...] odmówił skarżącemu wszczęcia postępowania. Po rozpoznaniu wniesionego przez skarżącego zażalenia SKO uchyliło ww postanowienie, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania. Wójt Gminy po ponownym rozpatrzeniu przedmiotowego wniosku w dniu [...] grudnia 2015r. Nr [...] wydał postanowienie o wznowieniu postępowania. W toku prowadzonego postępowania ustalono, że załączony do wniosku szkic pomiaru kontrolnego, wykonanego przez geodetę uprawionego M. K. na zlecenie M. K., nie zawierał potwierdzenia przyjęcia go do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjno Kartograficznej. Wobec powyższego organ w dniu 29 lipca 2015 roku wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o złożenie dokumentu ze stosowną klauzulą o jego przyjęciu go do zasobu geodezyjnego, czego skarżący nie uczynił. Rozpoznając sprawę pod kątem faktycznego wystąpienia w niniejszej sprawie przesłanki wznowieniowej, z uwagi na powyższe, Wójt stwierdził, że złożony dokument nie może być uznany za nowy dowód w sprawie, ponieważ zgodnie z art.12 ust.l pkt 3 lit. e ustawy Prawo Geodezyjne i Kartograficzne z dnia 17 maja 1989r. wykonawca prac geodezyjnych lub prac kartograficznych zgłasza prace geodezyjne lub prace kartograficzne przed ich rozpoczęciem właściwemu miejscowo staroście a po ich zakończeniu przedkłada wniosek o przyjęcie ich do zasobu geodezyjnego. Organ I instancji dokonał zbadania, czy formalna przesłanka wznowieniowa zaistniała a zatem, czy zgłoszony ww dowód szkic mapy pomiaru kontrolnego jest istotną dla sprawy nową okolicznością faktyczną lub nowym dowodem istniejącym w dniu wydania decyzji, nieznanym organowi, który wydał decyzję. W okolicznościach niniejszej sprawy wobec ustalenia, że nie występuje żadna z przesłanek wznowienia postępowania, odmówił uchylenia decyzji dotychczasowej nie przechodząc do merytorycznego rozpoznania sprawy administracyjnej. Nadto Wójt wskazał, że w przypadku gdy punkty graniczne opisane w decyzji orzekającej o rozgraniczeniu są niezgodne ze słupkami na gruncie zastosowanie znajdzie art.39 ust.l ustawy Prawo Geodezyjne i Kartograficzne, zgodnie z którym przesunięte, uszkodzone lub zniszczone znaki graniczne, ustalone uprzednio, mogą być wznowione bez przeprowadzania postępowania rozgraniczeniowego, jeżeli istnieją dokumenty pozwalające na określenie ich pierwotnego położenia. Jeżeli jednak wyniknie spór co do położenia znaków, strony mogą wystąpić do sądu o rozstrzygnięcie sprawy. Od powyższej decyzji odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wniósł M. K., zarzucając naruszenie art. 7 k.p.a., 75 k.p.a. i § 6 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa Gospodarki Żywnościowej w sprawie rozgraniczenia nieruchomości z dnia 14 kwietnia 1999 r. Podniósł, że przy ocenie przesłanki wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., organ winien wziąć pod uwagę, że doszło do nieprawidłowości przy rozgraniczeniu gruntu i to samo w sobie stanowić powinno podstawę wznowienia postępowania rozgraniczeniowego, a co zostało jedynie potwierdzone powyższym dowodem sporządzonym już po uprawomocnieniu się decyzji w sprawie o rozgraniczenie i jest całkowicie nową okolicznością. Ponadto skarżący wskazał, iż o okoliczności, że decyzja o rozgraniczeniu nieruchomości jest nieprawidłowa, dowiedział się dopiero w dniu 2 czerwca 2015 roku, podczas prywatnych pomiarów dokonanych na jego zlecenie przez geodetę M. K. Powyższe spowodowało konieczność wznowienia postępowania. Zaskarżoną do Sądu decyzją organ odwoławczy nie uwzględnił stanowiska zawartego w odwołaniu stojąc na stanowisku, iż nie zaszły nowe okoliczności w sprawie, przewidziane przepisem art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., a które miały stanowić podstawę do uwzględnienia wniosku. Dowody muszą bowiem istnieć w dniu wydania decyzji i być nieznane organowi, który wydał decyzję (wyrok NSA z dnia 16 listopada 2010 r" II GSK 986/09). Przy ocenie przesłanek wznowienia postępowania, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., najistotniejszym warunkiem jest istnienie tych okoliczności i dowodów w dacie podejmowania decyzji ostatecznej. Jeżeli okoliczności te i dowody powstały po dacie wydania ostatecznej decyzji, nie będą mogły stanowić podstawy wznowienia, lecz stanowić podstawę do wszczęcia postępowania w nowej sprawie. Powołując się również na wyrok WSA w Opolu z dnia 18 września 2012 r., II SA/Op 297/12, SKO wskazało, że: "(...) wznowienie postępowania na podstawie okoliczności, które miały miejsce po wydaniu decyzji, stanowi rażące naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności decyzji". Skargę do tut. Sądu na powyższą decyzję wniósł M. K., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, której zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj.: - art. 7 w zw. z art. 77 k.p.a. polegające na zaniechaniu przez organ II instancji dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w istotnej dla rozstrzygnięcia sprawy kwestii, pominięcie jako nowej okoliczności faktycznej szkicu mapy pomiaru kontrolnego sporządzonego przez geodetę M. K.; tym samym zarzucił pogwałcenie zasady prawdy obiektywnej, która obliguje organy administracji publicznej do podjęcia wszelkich niezbędnych kroków do wyjaśnienia stanu faktycznego w konkretnej sprawie; nieuznanie szkicu za nowy dowód istniejący w dniu wydania decyzji, a nieznany organowi w dacie jej wydania; - art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a. poprzez podzielenie stanowiska organu I instancji i w konsekwencji utrzymanie decyzji pierwszej instancji w mocy, w sytuacji gdy decyzja ta oparta została na niewyjaśnionym stanie faktycznym i jest wadliwa i jako taka powinna być uchylona; W oparciu o powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a i c p.p.s.a. wniósł o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji. Ponadto na podstawie art. 200 p.p.s.a., wniósł o zasądzenie na rzecz skarżącego od Samorządowego Kolegium Odwoławczego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę podtrzymało dotychczasowe stanowisko i wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Na wstępie podkreślić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie orzeka o istocie sprawy administracyjnej, czyli nie przyznaje określonych uprawnień, jak i nie odmawia ich przyznania, lecz rozstrzyga o legalności decyzji, to jest o ich zgodności z prawem na podstawie stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Działając zatem w granicach kompetencji wynikających z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w związku z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd administracyjny jest obowiązany skontrolować, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu, czy też to prawo narusza i w zależności od tej oceny orzec w sposób przewidziany w art. 145 lub art. 151 w/w ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując kontroli decyzji w oparciu o wyżej wskazane kryteria Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie., albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Sąd podziela w całości ustalenia faktyczne dokonane przez organy obu instancji i podziela uzasadnienie prawne zaskarżonej do Sądu decyzji. W rozpatrywanej sprawie kontroli Sądu podlega decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] , które decyzją z dnia [...] lutego 2016 roku Nr [...] , utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., w przedmiocie odmowy uchylenia własnej decyzji z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] . Sąd rozpoznając niniejszą skargę stwierdził, że organ odwoławczy wydając zaskarżoną decyzję nie naruszył przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Podstawę materialnoprawną niniejszej decyzji, na którą powołuje się skarżący stanowi przepis art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydal decyzję. Przepis ten może mieć zatem zastosowanie wówczas, gdy spełnione zostaną łącznie trzy przesłanki. Po pierwsze, ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody, istotne dla sprawy, są nowe – a więc chodzi tu o okoliczności faktyczne lub dowody nowo odkryte, jak i pierwszy raz odkryte przez stronę. Po drugie "nowe okoliczności faktyczne" bądź "nowe dowody" musiały istnieć już w dniu wydania decyzji ostatecznej. Po trzecie "nowe okoliczności faktyczne" bądź "nowe dowody", nie były znane organowi w chwili wydawania decyzji ostatecznej. Sporządzenie szkicu mapy obrazującego przebieg granic na przedmiotowym gruncie w dniu 2 czerwca 2015 roku, nie stanowi dowodu, że te granice tak się kształtowały w dniu wydania przez Wójta Gminy [...] decyzji rozgraniczeniowej tj. dnia [...] lutego 2013 r. Z brzmienia powołanego przepisu wprost wynika, że wznowienie postępowania i uchylenie decyzji może nastąpić tylko wtedy, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody, ale takie które istnieją w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który tę decyzję wydał. Wbrew twierdzeniom skarżącego przedmiotowa okoliczność, na którą skarżący się powołuje, nie istniała jednak w dniu wydania decyzji ostatecznej. Nowy dowód w sprawie , wskazany przez skarżącego, wystąpił dopiero w dniu 2 czerwca 2015r. - tj po dniu wydania ostatecznej decyzji o rozgraniczeniu. Przy czym z uwagi fakt, iż przedłożona przez skarżącego mapa nie została przyjęta do Zasobu geodezyjnego i kartograficznego to nie może również stanowić dowodu na potwierdzenie aktualnie istniejącego na gruncie stanu faktycznego. Wobec czego nie może stanowić dokumentu, który mógłby zostać porównany z ówczesną mapą stanowiącą podstawę do ustalenia granic. Stąd też skarżący nie ma podstaw do twierdzenia, aby zgodnie z jej treścią móc uznać, nawet gdyby żadne zmiany na gruncie nie wystąpiły, że przebieg granic decyzją rozgraniczeniową został błędnie wytyczony. W wyroku z dnia 8 czerwca 2000 r. NSA 1885/99, Lex nr 50152, Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że przez nową okoliczność istotną dla sprawy (art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a.) należy rozumieć taką okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy, co oznacza, iż w sprawie zapadłaby decyzja co do swej istoty odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego. W sprawie niniejszej dołączona do akt sprawy mapa nie może stanowić dowodu na istnienie odmiennych okoliczności w dacie wydawania ostatecznej decyzji rozgraniczeniowej, a nieznanych organowi, albowiem mapa ta nie została przyjęta do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjno Kartograficznej. A zatem nie można na jej podstawie stwierdzić jaki miał miejsce rzeczywiście stan faktyczny na gruncie. W dacie wydania decyzji ostatecznej nie istniały jeszcze żadne inne nowe okoliczności, które uzasadniałyby wydanie przez organ administracji rozstrzygnięcia odmiennego od tego, które zapadło. Brak było zatem przesłanek uzasadniających wznowienie postępowania. Pojawienie się nowej okoliczności po wydaniu ostatecznej decyzji, może stanowić jedynie podstawę do wszczęcia postępowania w nowej sprawie, nie można natomiast w tej sprawie wznawiać postępowania. Wznowienie postępowania na podstawie okoliczności, które miały miejsce po wydaniu decyzji, stanowi rażące naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności decyzji. Zatem, nawet gdyby dołączona do akt sprawy przez skarżącego mapa sporządzona przez geodetę M. K. została zatwierdzona przez stosowny organ kartograficzno-geodezyjny to należy stwierdzić, iż jako sporządzona dwa lata po uostatecznieniu się decyzji będącej przedmiotem postępowania wznowieniowego, nie mogłaby stanowić dowodu na istnienie okoliczności nieznanej organowi w dacie procedowania. Fakt przebiegu granic, stwierdzony nową mapą odzwierciedla bowiem jedynie stan na datę jej sporządzenia a nie na datę wydania decyzji o rozgraniczeniu. Oczywiście, nic nie stoi na przeszkodzie aby skarżący mógł wystąpić o rozgraniczenie powyższych nieruchomości na podstawie powołanych ustaleń, jednakże postępowanie takie musi się toczyć od nowa. Biorąc zatem pod uwagę powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.