IV SA/Wa 934/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kaja Angerman po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi [...] w [...] wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Do skargi został dołączony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżący wskazał, iż uchybił terminowi do wniesienia skargi bez swej winy, a wyłączną przyczyną nie dokonania czynności w terminie była niezawiniona omyłka pracownika spółki. Wskazał, iż sporządzenie skargi powierzył "zewnętrznemu prawnikowi" nie będącego pracownikiem spółki. Natomiast po osobistym podpisaniu, skarga została nadana już przez pracownika spółki. W komparycji skargi organ był prawidłowo oznaczony, jednakże podany został nieprawidłowy adres. Pracownik spółki wysyłający korespondencję prawidłowo oznaczył adresata na kopercie, jednak przepisał nieprawidłowy adres z komparycji skargi. Skarga została wysłana w ustawowym terminie pod błędny adres, gdzie mieści się Urząd do Spraw Cudzoziemców, skąd 20 lutego 2018 r. zadzwoniono do spółki i poinformowano o błędzie w adresie. Pracownik spółki poprosił o zwrot przesyłki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016r., poz. 718 dalej: "p.p.s.a.") czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Tryb złożenia wniosku o przywrócenie terminu szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast art. 87 § 2 p.p.s.a. stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy o jakiej mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (J.P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wykaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas. W rozpoznawanej sprawie uznać należy, iż wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., bowiem z akt sprawy wynika, że w dniu 20 lutego 2018 r. ustała przyczyna uchybienia terminu, tj. Urząd do Spraw Cudzoziemców poinformował telefoniczne skarżącego o omyłkowym wpływie skargi do tego organu, natomiast już 23 lutego 2018 r. skarżący nadał na poczcie przesyłkę zawierającą wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Jednocześnie skarżący dokonał uchybionej czynności – wniósł skargę. Zdaniem Sądu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia skargi nie zasługuje jednak na uwzględnienie. Okoliczności przedstawione we wniosku nie uprawdopodabniają dostatecznie, iż do uchybienia terminu do dokonania powyższej czynności doszło bez winy skarżącego w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. Z akt administracyjnych będących w posiadaniu sądu wynika, że w decyzji organu drugiej instancji adres jego siedziby wskazany był prawidłowo (pieczęcie na pierwszej i ostatniej stronie). Jednakże z kopi decyzji dołączonej do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wynika, że egzemplarz skargi doręczony skarżącemu takich pieczęci nie posiada. Skoro adres organu nie był wskazany w decyzji (o czym świadczy kopia nadesłanej przez skarżącego decyzji) to w dobie dzisiejszych narzędzi internetowych nie stanowi żadnego problemu sprawdzenie adresu organu. Zdaniem sądu "zewnętrzny prawnik" sporządzający skargę sporządził dokument na wzorze adresowanym do innego organu i zmienił tylko nazwę organu, nie zmieniając jego adresu. W ocenie sądu jest to wyrazem niestaranności, jaką wykazała się osoba świadcząca usługi prawnicze zapewne w celach zarobkowych. Sąd nie może ocenić czy był to profesjonalny pełnomocnik, co czyniłoby tą niestaranność rażącą, gdyż nie ma takiej wiedzy. Jednak nawet osoba świadcząca usługi doradztwa prawnego komercyjnie nie będąca adwokatem czy radcą prawnym także powinna wykazać się należytą starannością. Nie istniała wobec tego żadna obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca prawidłowe zaadresowane przesyłki zawierającej skargę. Omyłkowe wskazanie błędnego adresu siedziby organu odwoławczego, nie może usprawiedliwiać uchybienia terminowi do wniesienia skargi, nawet jeśli tak błędnie zaadresowana skarga została złożona w placówce pocztowej w przewidzianym do tego terminie. Przy dochowaniu nawet przeciętnej staranności skarga mogła być bowiem wysłana na prawidłowy adres organu. W niniejszej sprawie skarżący wnioskując o przywrócenie terminu do wniesienia skargi powołał się na błąd pracownika spółki. Jednocześnie sam stwierdził, iż powierzył sporządzenie skargi "zewnętrznemu" prawnikowi, który w komparycji skargi napisał zły adres Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Sąd wnioskuje z tego, że sam skarżący nie dołożył należytej staranności w wyborze prawnika, któremu zlecił sporządzenie skargi. Natomiast pracownik spółki wysyłający korespondencje także nie sprawdził prawidłowości adresu organu, tylko zaufał temu co było napisane w komparycji skargi. Taka okoliczność nie świadczy o braku winy w uchybieniu terminu i nie może uzasadniać jego przywrócenia. Tym bardziej w sytuacji gdy skarżący jest podmiotem gospodarczym, prowadzącym działalność gospodarczą a teść pouczenia w decyzji SKO w [...] nie budzi jakichkolwiek wątpliwości - a taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. W ocenie Sądu argumentacja odnosząca się do błędu "zewnętrznego prawnika" nie stanowi przesłanki do przywrócenia terminu do uzupełnienia wpisu. Ponadto w przedmiotowej sprawie pracownik wysyłający korespondencje do sądu złożył oświadczenie, iż wykonywał powierzone mu zadania w zastępstwie innego pracownika. W rozumieniu sądu, osoba wykonująca prace w zastępstwie jest wskazana przez władze spółki, a więc nie została dołożona należyta staranność w wyborze także tego pracownika. Z powyższych względów na mocy art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.