IV SA/Wa 936/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku N. L. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków fiskalnych skargi w sprawie ze skargi N. L. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: przywrócić termin do uzupełnienia braków fiskalnych skargi. W piśmie z dnia 26 marca 2013 r. N. L. wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2012 r. nr [...] o odmowie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 936/13 odrzucił powyższą skargę wobec tego, że jak wynikało z akt sądowych rozpoznawanej sprawy skarżący uiścił wpis sądowy od skargi z przekroczeniem ustawowego terminu. W piśmie z dnia 18 czerwca 2013 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej operatora publicznego) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do dopełnienia czynności, dla której był wyznaczony. Wskazując na brak swojej winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego, skarżący wyjaśnił, że wymagany wpis sądowy od skargi uiścił z zachowaniem ustawowego terminu w ostatnim dniu do jego wniesienia, tj. w dniu 24 maja 2013 r., wpłacając wymaganą kwotę tytułem opłaty sądowej w agencji finansowej Na tę okoliczność skarżący dołączył do akt sądowych niniejszej sprawy oryginał dowodu wpłaty i ta właśnie okoliczność, zdaniem skarżącego, powinna być uznana za przesłankę braku winy w uchybieniu terminu. Nadto skarżący wyjaśnił, że nieświadomość stanowiąca skutek uchybienia terminu ustała w dniu 11 czerwca 2013 r., kiedy poinformowano go, że wpłaty dokonał nie w banku, lecz w agencji finansowej, zaś wpłata w agencji nie jest równoznaczna z wpłatą w banku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), uchybiony termin, w tym również do uzupełnienia braków formalnych skargi, należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin (w tym wypadku uiści wymagany wpis sądowy od skargi), we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Powołane kryterium jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Wniosek o przewrócenie terminu do uzupełnienia braków fiskalnych skargi złożony został w terminie, zaś skarżący uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu. Sąd, rozpoznając przedmiotowy wniosek, uwzględnił argument skarżącego uznając, że wykazane zostało zaistnienie przesłanek, o których mowa w art. 86 § 1 powołanej ustawy. Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.