IV SA/Wa 938/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia del. SO Aleksandra Westra po rozpoznaniu 25 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] z o.o. spółka komandytowa o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji – Skarżąca spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wskazaną w sentencji decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska. W skardze tej został zawarty także wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dokonując oceny wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, albowiem skarżąca spółka nie uprawdopodobniła w żaden sposób, że wykonanie decyzji może spowodować skutki określone w ww. przepisie. W istocie wniosek nie zawierał żadnego uzasadnienia i sprowadzał się do samego żądania wstrzymania zaskarżonej decyzji, co uniemożliwiło jakąkolwiek faktyczną ocenę skutków, jakie ona wywarłaby dla Skarżącej. Podkreślenia wymaga fakt, że to na stronie postępowania sądowego spoczywa obowiązek wykazania przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a rolą Sądu jest zbadanie, czy przejawiają one za udzieleniem środka ochrony tymczasowej, jakim jest wstrzymanie wykonania decyzji. Brak przedstawienia jakiegokolwiek materiału, na podstawie którego można by dokonać analizy, blokuje możliwość pozytywnego rozpoznania wniosku. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.