IV SA/Wa 94/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Sędziowie sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi Zakładu Gospodarki Komunalnej w K. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej oddala skargę IV SA/Wa 94/13 UZASADNIENIE I. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sądu") decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] (dalej "zaskarżoną decyzją") Główny Inspektor Ochrony Środowiska (dalej "GIOŚ"), po rozpatrzeniu odwołania Zakładu Gospodarki Komunalnej w K. (dalej "skarżącego") od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska (dalej "WIOŚ") z dnia [...]grudnia 2008 r. nr [...], orzekającej o wymierzeniu skarżącemu administracyjnej kary pieniężnej za odprowadzanie ścieków do środowiska w 2006 r. z oczyszczalni w [...], gmina K., orzekł o: 1) uchyleniu decyzji WIOŚ, 2) wymierzeniu skarżącemu administracyjnej kary pieniężnej za naruszenie warunków odprowadzania ścieków w 2006 r., określonych w pozwoleniu wodnoprawnym, udzielonym decyzją Starosty Powiatowego w M. z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] (dalej "pozwolenie wodnoprawne", "Starosta"), w wysokości 39.001, 00 złotych. II. Zaskarżona decyzja GIOŚ zapadła w następującym stanie faktycznym: 1. Decyzją z dnia [...] marca 2006 r. Starosta udzielił skarżącemu pozwolenia wodnoprawnego, na okres od 1 lutego 2006 r. do 31 stycznia 2016 r., na wprowadzanie do wód rzeki W. ścieków komunalnych w ilości 400 metrów sześciennych na dobę (RLM = 2666) po uprzednim ich oczyszczeniu w oczyszczalni ścieków, określając najwyższe dopuszczalne wartości wskaźników zanieczyszczeń. W pozwoleniu wskazano, że warunki pobierania próbek ścieków określa rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 29 listopada 2002 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz.U. Nr 212, poz.1799), dalej "rozporządzenie z 2002 r.". 2. W dniach 9 i 18 czerwca 2008 r. WIOŚ przeprowadził u skarżącego kontrolę realizacji pozwolenia wodnoprawnego. W ustaleniach kontroli stwierdzono, że w pierwszym roku obowiązywania pozwolenia (1 lutego 2006 r. - 31 stycznia 2007 r. wykonano cztery badania jakości odpływających z oczyszczalni ścieków, natomiast wymagana ilość badań wynosiła w tym okresie 12. 3. Pismem z dnia 8 lipca 2008 r. WIOŚ zawiadomił skarżącego o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie w 2006 r. warunków odprowadzania ścieków ustalonych w pozwoleniu wodnoprawnym. 4. Decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. WIOŚ orzekł o wymierzeniu skarżącemu, na podstawie art.298 ust.1 pkt 2, art.299 ust.1 pkt 2, art.305a ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j. z 2008 r. Nr 25, poz.150 z późn.zm.), dalej "Poś", za okres od dnia 1 lutego 2006 r. do dnia 31 grudnia 2006 r. administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 42177 zł za wprowadzanie ścieków do wód z naruszeniem warunków określonych w pozwoleniu wodnoprawnym. Uzasadniając wymierzenie kary organ wskazał, że: 1) . W tej części pierwszego roku obowiązywania pozwolenia (1 lutego 2006 r. - 31 stycznia 2007 r.), która przypadała na 2006 r. (1 lutego - 31 grudnia 2006 r.) , skarżący był obowiązany wykonać 11 pomiarów, natomiast wykonał tylko 3. 2) . Tym samym, na zasadzie art.305a ust.1 pkt 2 Poś uznać należy, że skarżący przekroczył - w wymiarze przewidzianym w tym przepisie - warunki korzystania ze środowiska w zakresie wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi określone w pozwoleniu wodnoprawnym. 3) . Karę należy ustalić według stawek określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie wysokości jednostkowych stawek kar za przekroczenia warunków wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi (Dz.U. Nr 260, poz.2177). 5. Skarżący wniósł do GIOŚ odwołanie od decyzji WIOŚ, zarzucając kwestionowanej decyzji naruszenie §4 ust.4 i §5 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 8 lipca 2004 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz.U. Nr 168, poz.1763), dalej "rozporządzenie z 2004 r.". Uzasadniając zarzuty odwołania skarżący wskazał w szczególności, że: (1). W pozwoleniu wodnowprawnym wadliwie wskazano, że warunki pobierania próbek ścieków określa rozporządzenie z 2002 r., nieobowiązujące w dacie wydania tego pozwolenia. W dacie tej aktem obowiązującym we wskazanym wyżej zakresie było rozporządzenie z 2004 r. (2). Obciążenie oczyszczalni wynosiło w 2006 r. poniżej 2000 RLM, w związku z czym skarżący obowiązany był w okresie objętym kontrolą do pobrania 4, a nie 12 próbek. III. Rozpatrzywszy odwołanie skarżącego od decyzji WIOŚ, GIOŚ orzekł, jak wskazano na wstępie. Uzasadniając rozstrzygnięcie odwoławcze, GIOŚ wskazał w szczególności, co następuje: 1. W toku postępowania odwoławczego GIOŚ wystąpił do Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. (dalej "Dyrektor Zarządu") z wnioskiem o stwierdzenie nieważności pozwolenia wodnoprawnego. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. Nr [...] Dyrektor Zarządu odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności pozwolenia wodnoprawnego. Pozwolenie wodnoprawne jest w tej sytuacji wiążące dla organów orzekających w przedmiocie wymierzenia skarżącemu kary. 2. Zgodnie z pkt 1 pozwolenia wodnoprawnego zostało ono udzielone skarżącemu na odprowadzanie ścieków z oczyszczalni o współczynniku RLM 2666. 3. Zarówno w świetle przepisów wadliwie powołanego w pozwoleniu rozporządzenia z 2002 r. (§4 ust.2 pkt 4), jak i w świetle przepisów faktycznie wiążącego skarżącego rozporządzenia z 2004 r. (§5 ust.2 pkt 2) wymagana liczba pomiarów ścieków w pierwszym roku obowiązywania pozwolenia wynosi - w odniesieniu do wskaźnika RLM o wartości stwierdzonej w pozwoleniu - 12. Ustalenia kontroli odnośnie wadliwej liczby przeprowadzonych pomiarów są w tej sytuacji prawidłowe. 4. Stwierdzenie powyższego uchybienia pociągało za sobą obowiązek wymierzenia skarżącemu administracyjnej kary pieniężnej za wprowadzenie w 2006 r. ścieków do wód z naruszeniem warunków określonych w pozwoleniu wodno prawnym, stosowanie do art.299 ust.1 pkt 2 Poś. Poziom przekroczeń warunków odprowadzania ścieków wyznaczono na podstawie zasad przewidzianych w art.305a ust.1 pkt 2 Poś. 5. W decyzji WIOŚ wadliwie jednakże ustalono wysokość należnej kary. Stosownie do prawidłowych wyliczeń, sporządzonych w oparciu o przepisy art.305 ust 4 Poś, art.45 ust.1 pkt 3 Poś oraz rozporządzenia z 2004 r. właściwa wysokość kary wynosi nie 42 177 zł a 39 001, 00 zł. W świetle powyższego decyzję WIOŚ należało uchylić i orzec w sprawie ponownie. IV. Skarżący wniósł do Sądu skargę na decyzję GIOŚ. Skarga zarzuca decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. 1) przepisu §4 ust.2 pkt 1 rozporządzenia z 2002 r. poprzez jego niezastosowanie, 2) przepisu §5 ust.2 pkt 1 rozporządzenia z 2004 r. poprzez jego niezastosowanie, 3) przepisu §5 ust.2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz.U. Nr 137, poz.984), dalej "rozporządzenie z 2006 r." poprzez jego niezastosowanie. Uzasadniając zarzuty skargi, skarżący wskazał w szczególności, co następuje: 1. Pozwolenie wodnoprawne zezwalało skarżącemu na odprowadzanie z oczyszczalni 400 metrów sześciennych na dobę, określając współczynnik RLM na 2666 (dalej "nominalna wartość RLM"). 2. W rzeczywistości faktyczne obciążenie oczyszczalni, wyrażone współczynnikiem RLM było w latach 2005 - 2007 pozostawało na poziomie poniżej 2 000 RLM (dalej "faktyczna wartość RLM"). 3. Podstawą oceny w kontrolowanym postępowaniu w przedmiocie wymierzenia skarżącemu kary powinna być faktyczna wartość RLM, a nie wartość nominalna. 4. W świetle postanowień §4 ust.2 pkt 1 rozporządzenia z 2002 r. oraz przepisu §5 ust.2 pkt 1 rozporządzenia z 2004 r. liczba pobieranych próbek nie może być mniejsza, w przypadku oczyszczalni o RLM poniżej 2 000, niż 4 próbki w pierwszym roku obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego. Obowiązek ten skarżący wypełnił. 5. Przepis §5 ust.2 pkt 1 rozporządzenia z 2006 r. również przewiduje wymóg pobrania jedynie czterech próbek dla oczyszczalni o RLM poniżej 2 000. Ponadto §4 ust.6 rozporządzenia z 2006 r. dopuszcza uproszczony sposób obliczania obciążenia istniejących oczyszczalni ścieków o RLM poniżej 15 000. V. W odpowiedzi na skargę GIOŚ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: VI. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.; dalej "p.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględnienie przez Sąd skargi na orzeczenie organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w razie stwierdzenia naruszeń prawa wymienionych w art. 145 § 1 p.p.s.a. W świetle art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Naruszeń, które mogłyby stanowić podstawę do zastosowania w niniejszej sprawie środków, o których mowa powyżej, Sąd nie stwierdził. Sąd skargę oddalił, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób upoważniający Sąd do wyeliminowania tego orzeczenia z obrotu prawnego. VII. Przedmiotem postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją GIOŚ było wymierzenie skarżącemu, prowadzącemu oczyszczalnię ścieków, administracyjnej kary pieniężnej z tytułu odprowadzania ścieków z przekroczeniem warunków określonych w pozwoleniu wodnoprawnym, udzielonym przez Starostę w dniu 20 marca 2006 r. 1. Stan prawny, regulujący kwestię wymierzania administracyjnych kar pieniężnych z tytułu kar pieniężnych z tytułu, o którym mowa powyżej, przedstawia się w sposób następujący: Stosownie do art. 298 ust.1 pkt 2 Poś administracyjne kary pieniężne wymierza, w drodze decyzji, wojewódzki inspektor ochrony środowiska za przekroczenie określonych w pozwoleniach, o których mowa w art. 181 ust. 1 pkt 1 i 3, warunków dotyczących ilości ścieków, ich stanu, składu, minimalnej procentowej redukcji stężeń substancji w ściekach oraz masy substancji w odprowadzanych ściekach przypadającej na jednostkę masy wykorzystanego surowca, materiału, paliwa lub wytworzonego produktu. Stosownie do art. 299 ust.1 pkt 2 Poś wojewódzki inspektor ochrony środowiska stwierdza przekroczenie lub naruszenie na podstawie pomiarów prowadzonych przez podmiot korzystający ze środowiska, obowiązany do dokonania takich pomiarów. Stosownie do art.305a ust.1 pkt 2 Poś jeżeli podmiot korzystający ze środowiska nie prowadzi wymaganych pomiarów wielkości emisji, pomiary ciągłe nie są prowadzone przez rok kalendarzowy lub pomiary nasuwają zastrzeżenia przyjmuje się, że warunki korzystania ze środowiska w zakresie wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi określone w pozwoleniach, o których mowa w art. 181 ust. 1 pkt 1 i 3, dla każdego z pomiarów, o których mowa w zdaniu wstępnym, zostały przekroczone: a) o 80 % - w przypadku składu ścieków, b) o 10 % - w przypadku procentowej redukcji stężeń substancji w oczyszczanych ściekach, c) w stopniu powodującym zastosowanie maksymalnej stawki kary - w przypadku stanu ścieków, d) o 10 % - w przypadku ilości odprowadzanych ścieków. 2. Podstawą do wymierzenia kary administracyjnej było stwierdzenie, że skarżący przekroczył warunki odprowadzania ścieków, określone w pozwoleniu wodnoprawnym, wydanym w dniu 20 marca 2006 r. na podstawie przepisów ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2005 r. Nr 239, poz.2019 z późn.zm.). 3. W odniesieniu do wskazanego wyżej pozwolenia podkreślenia wymagają następujące kwestie prawne: Przepis art.128 ust.1 pkt 4 Prawa wodnego wg stanu obowiązującego na dzień wydania pozwolenia, zobowiązywał właściwy organ do ustalenia w pozwoleniu wodnoprawnym celu i zakresu korzystania z wód, warunków wykonywania uprawnienia oraz obowiązków niezbędnych ze względu na ochronę zasobów środowiska, interesów ludności i gospodarki, a w szczególności ilości, stanu i składu ścieków wprowadzanych do wód, do ziemi lub do urządzeń kanalizacyjnych. Przepis art.45 ust.1 pkt 3 Prawa wodnego zawierał delegację dla ministra właściwego do spraw środowiska do określenia w drodze rozporządzenia, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki wodnej warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi, w tym najwyższe dopuszczalne wartości zanieczyszczeń, oraz warunki, jakie należy spełnić w celu rolniczego wykorzystania ścieków, a także miejsce i minimalną częstotliwość pobierania próbek ścieków, metodyki referencyjne analizy i sposób oceny, czy ścieki odpowiadają wymaganym warunkom. Na podstawie wskazanej wyżej delegacji ustawowej Ministra Środowiska wydał kolejno trzy rozporządzenia wykonawcze: 1) . obowiązujące w okresie od 1 stycznia 2003 r. do dnia 30 czerwca 2004 r. rozporządzenie z dnia 29 listopada 2002 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego, 2) . obowiązujące w okresie od 28 lipca 2004 r. do dnia 30 lipca 2006 r. rozporządzenie z dnia 8 lipca 2004 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego, (3). obowiązujące od dnia 31 lipca 2006 r. rozporządzenie z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego. 4. We wskazanych wyżej rozporządzeniach w podobny sposób uregulowano zasady pobierania próbek ścieków: W §4 ust.2 rozporządzenia z 2002 r., §5 ust.2 rozporządzenia z 2004 r. oraz §5 ust.2 rozporządzenia z 2006 r. wskazano, że liczba pobieranych średnich dobowych próbek ścieków dopływających i odpływających z oczyszczalni ścieków komunalnych nie może być mniejsza niż: 1) w przypadku ścieków z oczyszczalni o RLM poniżej 2.000 - 4 próbki w pierwszym roku obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego i po 2 próbki w następnych latach, jeżeli zostanie wykazane, że ścieki spełniają wymagane warunki; jeżeli jedna próbka z dwóch nie spełni tego warunku, w następnym roku pobiera się ponownie 4 próbki; 2) w przypadku ścieków z oczyszczalni o RLM od 2.000 do 14.999 - 12 próbek podczas pierwszego roku obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego i po 4 próbki w następnych latach, jeżeli zostanie wykazane, że ścieki spełniają wymagane warunki; jeżeli jedna próbka z czterech nie spełni tego warunku, w następnym roku pobiera się ponownie 12 próbek. 5. W §4 ust.4 rozporządzenia z 2004 r., obowiązującego w dacie wydania pozwolenia (podobnie w §4 ust.5 rozporządzenia z 2006 r.) wskazano, że obciążenie oczyszczalni ścieków wyrażone równoważną liczbą mieszkańców, zwaną dalej "RLM", od którego zależą wymagania dotyczące oczyszczania ścieków, oblicza się na podstawie maksymalnego średniego tygodniowego ładunku zanieczyszczenia wyrażonego wskaźnikiem BZT5 (pięciodobowego biochemicznego zapotrzebowania na tlen) dopływającego do oczyszczalni w ciągu roku, z wyłączeniem sytuacji nietypowych, w szczególności wynikających z intensywnych opadów; obciążenie oczyszczalni ścieków nowo budowanej lub modernizowanej przyjmuje się na podstawie założeń projektowych. VIII. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji GIOŚ w świetle wskazanych wyżej uwarunkowań prawnych prowadzi do następujących wniosków: 1. W pozwoleniu wodnoprawnym wskazano w sposób oczywiście wadliwy, że skarżący winien stosować się do wymogów określonych w rozporządzeniu z 2002 r. Wadliwość ta wynika z faktu, że rozporządzenie z 2002 r. nie obowiązywało już w dacie wydawania pozwolenia (jego moc obowiązująca ustała z dniem 1 lipca 2004 r.). 2. W dacie wydania pozwolenia ([...] marca 2006 r.) obowiązywało rozporządzenie z 2004 r., niemniej zaznaczyć należy, że zostało ono uchylone z dniem 31 lipca 2006 r., a zatem w trakcie pierwszego roku obowiązywania pozwolenia. Od dnia 31 lipca 2006 r. zaczęło bowiem obowiązywać rozporządzenie z 2006 r. Wynika stąd zatem, że w odniesieniu do warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi pierwszym roku obowiązywania pozwolenia skarżący był związany dwoma kolejnymi aktami, tj. do dnia 30 lipca 2006 r. - rozporządzeniem z 2004 r., a od dnia 31 lipca 2006 r. - rozporządzeniem z 2006 r. 3. Wskazana wyżej wadliwość pozwolenia wodnoprawnego nie wpłynęła jednakże w żaden negatywny sposób na sytuację prawną skarżącego, albowiem, jak wcześniej zaznaczono, wszystkie kolejne akty wykonawcze przewidywały identyczne zasady pobierania próbek ścieków. Stosując się zatem do wskazań wadliwie powołanego rozporządzenia z 2002 r., skarżący spełniłby automatycznie obowiązki wynikające z dwóch kolejnych aktów wykonawczych. 4. Postanowienie pkt 1 pozwolenia sformułowane zostało w sposób następujący: "orzeka się udzielić dla Zakładu Gospodarki Komunalnej w K., na okres od 1-02-2006 r. do 31-01-2016 pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie do wód rzeki W. ścieków komunalnych, w ilości 400 metrów sześciennych na dobę (RLM = 2666) po uprzednim ich oczyszczeniu w oczyszczalni ścieków tak, aby w odpływie do odbiornika nie przekraczały one najwyższych dopuszczalnych wartości wskaźników zanieczyszczeń: (...)." 5. Zapis ten należy interpretować w ten sposób, że skarżącemu zezwolono wprowadzanie do wód rzeki W. ścieków komunalnych, w ilości 400 metrów sześciennych na dobę, która to ilość została określona na podstawie ustalonego dla oczyszczalni wskaźnika RLM, wynoszącego 2666. Wskaźnik RLM to, zgodnie z przywołanym wcześniej §4 ust.4 rozporządzenia z 2004 r., obciążenie oczyszczalni ścieków wyrażone równoważną liczbą mieszkańców, obliczane w sposób tam podany. 6. Podkreślenia wymaga, że wskaźnik RLM ustalono w pozwoleniu na 2666, a zatem na wartość przekraczająca 2000. Nie ulega wątpliwości, że każde z kolejnych rozporządzeń w jednakowy sposób zobowiązywało podmiot odprowadzający ścieki z oczyszczalni do pobierania w pierwszym roku obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego 12 próbek - w sytuacji, w której oczyszczalnia charakteryzuje się RLM powyżej 2000. Nie ulega również wątpliwości, że skarżący nie wywiązał się z tego obowiązku w pierwszym roku obowiązywania pozwolenia (a dokładniej w części tego okresu przypadającej na 2006 r.), pobierając w tym czasie tylko cztery próbki, tj. według zasad obowiązujących dla oczyszczalni z RLM poniżej 2000 (zasady przyjęte jednolicie w trzech kolejnych rozporządzeniach). 7. Skarżący podnosi, że oczyszczalnia, którą prowadzi winna być oceniana według zasad dotyczących oczyszczalni poniżej 2000 RLM, albowiem pomimo wskazania w pozwoleniu wartości 2666 RLM, faktyczna wartość RLM w latach 2005 - 2007 kształtowała się właśnie na poziomie poniżej 2000. W ocenie skarżącego wiążąca dla oceny wywiązania się skarżącego z ciążących na nim obowiązków w zakresie poboru próbek ścieków jest faktyczna wartość RLM, a nie wartość maksymalna, wskazana w pozwoleniu. 8. W ocenie Sądu przepisy rozporządzenia nie dają podstaw do przychylenia się do powyższej argumentacji. Wskaźnik RLM to w uproszczeniu (mając na uwadze zasady jego ustalania wskazane w rozporządzeniu) sposób oszacowania potrzeb w zakresie przyjmowania ścieków, jakie ma zaspokajać oczyszczalnia, odniesiony do równoważnej liczby mieszkańców. Oszacowanie to, wyrażone w równoważnej liczbie mieszkańców stanowiło w niniejszej sprawie podstawę do określenia ilości ścieków, jakie mogą być odprowadzone do wody w ciągu doby (400 metrów sześciennych). Wprawdzie do wyobrażenia jest sytuacja, w której w toku realizacji pozwolenia jego adresat bądź to odprowadza do wody ilość ścieków mniejszą niż określona w pozwoleniu, bądź też w ogóle zmieniła się (zmniejszyła) podstawa w oparciu, o którą ustalono w pozwoleniu wartość RLM. Zmiana ta jednakże nie wywołuje to skutku - w odniesieniu do obowiązków nałożonych rozporządzeniem - do czasu zmiany w stosownym zakresie pozwolenia wodnoprawnego. Przepisy rozporządzenia z 2004 r., czy też z 2006 r., nie dają zdaniem Sądu podstawy do przyjęcia, że przy ocenie, czy adresat pozwolenia wodnoprawnego wypełnił obowiązki w zakresie pobierania określonej ilości próbek należy brać pod uwagę nie wartość RLM wskazaną w obowiązującym pozwoleniu wodnoprawnym, a faktyczną wartość tego wskaźnika, tj.wartość, którą niezależnie od poziomu wskazanego w rozporządzeniu, należałoby każdorazowo ustalać następczo na potrzeby kontroli. Stwierdzić należy zatem stanowczo, że na adresacie pozwolenia ciąży obowiązek honorowania, w odniesieniu do obowiązków w zakresie częstotliwości pobierania próbek ścieków, wartości RLM wskazanej w pozwoleniu wodnoprawnym, niezależnie od tego, że hipotetycznie wartość ta, mogła być w okresie objętym kontrolą ustalona na niższym poziomie. 9. W świetle powyższych okoliczności do oczyszczalni skarżącego należało stosować wymogi, dotyczące oczyszczalni o RLM powyżej 2000, tj. w szczególności obowiązek pobrania w pierwszym roku obowiązywania pozwolenia dwunastu (w okresie do 31 grudnia 2006 r. - 11), a nie czterech próbek ścieków. 10. Przywołany w skardze §4 ust.6 rozporządzenia z 2006 r. stanowi, że dopuszcza się uproszczony sposób obliczania obciążenia istniejących oczyszczalni ścieków o RLM poniżej 15.000, na podstawie wyników badań kontrolnych ścieków przeprowadzonych w ostatnim roku zgodnie z § 5 ust. 2, jeżeli badania te nie wykazały żadnych istotnych zmian stanu i składu tych ścieków. Podkreślenia wymaga, że przepis ten przewiduje wprawdzie uproszczony sposób obliczania obciążenia istniejących oczyszczalni ścieków o RLM poniżej 15.000, ale jego dopuszczalność jest uzależniona od korzystnych - z punktu widzenia składu ścieków - wyników badań przeprowadzonych w roku poprzedzającym. Chodzi zatem o badania w kolejnym roku obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego, w sytuacji w której dysponuje się badaniami z poprzedniego roku. Chodzi zatem wyłącznie o możliwość przewidzianą w kolejnych latach obowiązywania pozwolenia, a nie, jak w niniejszej sprawie, w pierwszym roku tego obowiązywania. 11. W świetle powyższych okoliczności skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.151 p.p.s.a.