IV SA/Wa 940/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.D. o przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E.D. i O.S. na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) marca 2008r. Nr (...) w przedmiocie uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania postanawia: zwolnić skarżącą E.D. od kosztów sądowych Wnioskiem złożonym w dniu 15 lipca 2008r. E.D. działając w imieniu własnym oraz jako przedstawiciel ustawowy małoletniej O.S., zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Sprawa ze skargi E.D. i O.S. dotyczy decyzji Wojewody (...) z dnia (...) marca 2008r. w przedmiocie uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania. Oznacza to, że na obecnym etapie postępowania skarżąca zobowiązana jest do uiszczenia wpisu o skargi w kwocie 100 zł. Kolejne koszty niniejszego postępowania mogą wiązać się z obowiązkiem uiszczenia wpisów sądowych od smrodków zaskarżenia wnoszonych od orzeczeń sądu I instancji (w wysokości 100 zł) ora opłat kancelaryjnych np. od wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę. Stwierdzono, co następuje: W rozpatrywanej sprawie wniosek skarżącej dotyczy wyłącznie zwolnienia od kosztów sądowych. Oznacza to, że ubiega się ona o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Wobec tego skarżąca powinna wykazać, że w chwili obecnej nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania. Do wykazania tej przesłanki zobowiązuje go przepis art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zdaniem Sądu skarżąca wywiązała się z tego obowiązku w sposób należyty. Udowodniła bowiem w wystarczający sposób, że nie jest w stanie podołać obciążeniom związanym z kosztami sądowymi do których jest (lub może zostać) zobowiązana w przyszłości. Obowiązek pokrycia kosztów postępowania sądowego przekracza możliwości wnioskodawcy We wniosku PPF skarżąca podała, że jej trzyosobowa rodzina utrzymuje się z kwoty ok. 2500 zł brutto. Kwota ta, przy uwzględnieniu cen produktów i usług jest zbyt niska, aby mogła służyć do pełnego sfinansowania związanych ze sprawą kosztów sądowych. Ich poniesienie musiałoby odbić się negatywnie na poziomie bieżącego utrzymania strony i jej rodziny. W konsekwencji Sąd postanowił przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku ponoszenia związanych ze sprawą kosztów sądowych. Z wyżej powołanych względów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia w oparciu o art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).