IV SA/Wa 941/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Otylia Wierzbicka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Protokolant ref. staż. Renata Puchalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości ul. [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania - oddala skargę - Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] marca 2010 r. po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez Wspólnotę Mieszkaniową Nieruchomości przy ul. [...] na postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2010 r. odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie wszczętej wnioskiem [...] W. z dnia 19 listopada 2009 r. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku biurowego z usługami na parterze wraz z towarzyszącą infrastrukturą techniczną, obiektami technicznymi, przyłączami sieci, układem drogowym i parkingiem na działce nr ew. [...] i części [...] z obrębu [...] (pod zainwestowanie kubaturowe) oraz części działek drogowych nr ew. [...], [...], [...] z obrębu [...] położonych przy ul. [...] w W., [...], utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia przedstawiło następujący stan faktyczny i prawny. W przedmiotowej sprawie ma zastosowanie ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.). Zgodnie z art. 59 ust. 1 tej ustawy zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, wymagają ustalenia w drodze decyzji warunków zabudowy. Postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli: 1) w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podejmie uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego albo 2) w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono planu miejscowego lub jego zmiany. W ocenie SKO zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Rada miasta W. podjęła uchwałę w dniu [...] lipca 2004 r. nr [...] o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu ulic W. i P. Nie istnieje jednak Sygn. akt IV SA/Wa 941/10 realna szansa na uchwalenie tego planu i wejście jego w życie w terminie najbliższych 12 miesięcy. Dokonanie oceny czy planowana inwestycja jest zgodna, czy też jest niezgodna z ustaleniami zawartymi w projekcie miejscowego planu jest przedwczesne, bowiem projekt planu jest na etapie, gdzie nie została dokonana jeszcze aktualna inwentaryzacja obiektów w rejonie objętym wnioskiem inwestora. Organ stwierdził, że przywołany przepis art. 62 ust. 1 dający możliwość zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy ma charakter fakultatywny, co oznacza, że organ może ale nie musi na tej podstawie zawiesić postępowanie. Uprawnienie organu do ewentualnego zawieszenia postępowania na okres co najwyżej 12 miesięcy wiąże się z oceną możliwości uchwalenia w tym terminie miejscowego planu, bowiem w przypadku nieuchwalenia planu w okresie zawieszenia postępowania organ ma obowiązek podjąć zawieszone postępowanie i wydać decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Brak planu przez bliżej nieokreślony czas narusza zdaniem SKO prawo właściciela nieruchomości do swobodnego dysponowania tym prawem a tym samym wyrażoną w Konstytucji zasadę ochrony prawa własności. Według organu odwoławczego uprawnienie do zawieszenia postępowania nakłada na organ obowiązek wyjaśnienia okoliczności faktycznych związanych z przebiegiem prac planistycznych. Ustalenie, że istnieje realna możliwość uchwalenia planu w tym okresie mogłoby uzasadniać zawieszenie postępowania na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy. Wobec ustaleń organu pierwszej instancji, że stan zaawansowania prac planistycznych wyklucza możliwość uchwalenia planu w czasie na jaki postępowanie by zawieszono, organ odwoławczy uznał, że rozstrzygnięcie o odmowie zawieszenia postępowania jest prawidłowe. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości położonej przy ul. [...]. Wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2010 r. W uzasadnieniu skargi podnosi, że błędne jest ustalenie organów obu instancji, że przebieg prac planistycznych wyklucza możliwość uchwalenia planu w czasie na jaki postępowanie by zawieszono. Według uzyskanych przez stronę skarżącą informacji projekt planu miejscowego jest już na etapie uzgodnień a więc prace nad planem są już zaawansowane w wystarczającym stopniu aby uznać zawieszenie postępowania za w pełni uzasadnione. Organ odwoławczy uznając, że Sygn. akt IV SA/Wa 941/10 nie istnieje realna możliwość uchwalenia planu oparł się na twierdzeniach organu pierwszej instancji, nie przeprowadził natomiast postępowania wyjaśniającego we własnym zakresie w celu ustalenia rzeczywistego przebiegu prac planistycznych. W ocenie strony skarżącej zostały naruszone zasady praworządności i pogłębiania zaufania, o których mowa w art. 7 i 8 kpa. Podtrzymuje też argumenty, że istnieje realnie niebezpieczeństwo sprzeczności pomiędzy ustaleniami projektowanego planu a decyzją o warunkach zabudowy, co może skutkować stwierdzeniem wygaśnięcia decyzji. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie i podtrzymało argumenty przytoczone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W przedmiotowej sprawie wymaga rozstrzygnięcia kwestia czy stanowisko organów obu instancji odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku biurowego z usługami na parterze wraz z towarzyszącą infrastrukturą na działkach nr ew. [...], [...], [...], [...] i części działki [...] położonych przy ul. [...] w W. [...] z powodu braku realnych możliwości uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru objętego projektowaną inwestycją w okresie na jaki można by było zawiesić postępowanie, nosi cechy dowolności, czy też jest prawnie uzasadnione. Zgodnie z brzmieniem art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu albo — w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono planu lub jego zmiany. Powyższy przepis ma charakter fakultatywny co oznacza, że organ może ale nie musi zawiesić postępowania. Wydane na tej podstawie prawnej rozstrzygnięcie przez organ jest orzeczeniem uznaniowym. Uznaniowość organu nie oznacza Sygn. akt IV SA/Wa 941/10 dowolności. Odmawiając zawieszenia postępowania organ jest zobowiązany uzasadnić swoje stanowisko, to jest przedstawić argumenty, które wziął pod uwagę rozstrzygając wniosek strony. W przedmiotowej sprawie SKO orzekając jako organ odwoławczy podzieliło stanowisko organu pierwszej instancji, że brak jest przesłanek do zawieszenia postępowania gdyż nie istnieje realna szansa uchwalenia planu miejscowego w okresie na jaki można by było zawiesić postępowanie. Zajmując takie stanowisko organ pierwszej instancji wskazał, że projekt planu uwzględnia zmianę przebiegu drugiej [...] [...] co powoduje konieczność zmiany studium. Dopiero uchwalenie zmiany studium umożliwi przekazanie projektu planu do uzgodnień a następnie wyłożenie do publicznego wglądu. Ten tok czynności planistycznych czynił nierealne, w ocenie organu, uchwalenie planu w ciągu 12 miesięcy od daty złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Organ odwoławczy podzielił to stanowisko oceniając je jako w pełni uzasadnione. Zdaniem Sądu rozstrzygnięcie organów obu instancji odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy jest prawidłowe. Zostało oparte o ustalenia dotyczące przebiegu prac planistycznych i ich ocenie, że uchwalenie planu miejscowego nie jest realne w okresie zawieszenia postępowania, tj. 12 miesięcy od daty złożenia wniosku przez inwestora o ustalenie warunków zabudowy. Gdy się zważy, że istnieje ustawowy obowiązek podjęcia zawieszonego postępowania w przypadku nieuchwalenia planu w okresie zawieszenia, to nie można odmówić słuszności stanowisku organów, że wobec braku realnej szansy uchwalenia planu w tym okresie brak jest przesłanek do zawieszenia postępowania. Zarzut strony skarżącej, że organ odwoławczy nie przeprowadził we własnym zakresie postępowania wyjaśniającego dla ustalenia toku prac planistycznych jest nieuzasadniony. Organ odwoławczy może przeprowadzić postępowanie odwoławcze we własnym zakresie (art. 136 kpa), ale czyni to tylko wówczas gdy zachodzi potrzeba wyjaśnienia istotnych dla sprawy okoliczności a w niniejszej sprawie takiej potrzeby nie było. Odległość czasowa pomiędzy rozstrzygnięciami organów obu instancji to niespełna 2 miesiące. Trudno było zakładać, że w tym okresie prace planistyczne posunęły się tak daleko, że zaistniała realna szansa uchwalenia planu w 2010 r. Trafność oceny organów co do braku realności uchwalenia planu w okresie Sygn. akt IV SA/Wa 941/10 na jaki można by było zawiesić postępowanie potwierdza aktualna informacja z dnia 20 grudnia 2010 r. nadesłana przez Urząd Miasta W. na żądanie Sądu, z której wynika, że prace planistyczne nadal trwają i należy przypuszczać, że uchwalenie planu może nastąpić w drugiej połowie 2011 r. Z akt sprawy wynika, że inwestor złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy 18 listopada 2009 r., zatem postępowanie mogło by być zawieszone najdłużej do listopada 2010 r. Skoro przebieg prac planistycznych nie dawał realnej możliwości uchwalenia planu w tym okresie to odmowa zawieszenia postępowania o ustalenie warunków zabudowy nie budzi żadnych wątpliwości co do jej zgodności z prawem. Przytoczone przez organ argumenty uzasadniają rozstrzygnięcie a to oznacza, że kwestionowane postanowienie nie nosi cech dowolności. Podnoszony przez stronę skarżącą zarzut jakoby organy błędnie ustaliły przebieg prac planistycznych (według skarżącej prace były bardziej zaawansowane niż to przyjęły organy) pozostaje bez znaczenia wobec faktu nieuchwalenia planu w 2010 roku. Mając na względzie wszystkie wyżej wskazane okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.