IV SA/Wa 942/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. i J. L. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści postanawia: odrzucić skargę J. L. J. L. (dalej zwany "skarżącym") wniósł w swoim imieniu oraz jako pełnomocnik żony – M. L. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi określa art. 50 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej zwanej "P.p.s.a.". Zgodnie z treścią tego przepisu, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Rozpoznając niniejszą skargę stwierdzić należy, że w postępowaniu zakończonym zaskarżonym postanowieniem, J. L. występował jedynie w imieniu swojej żony M. L., natomiast nie brał udziału jako strona postępowania i w związku z tym postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] nie zostało mu doręczone. Stwierdzić zatem należy, że J. L. nie był stroną postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżonym postanowieniem, wobec tego skarga wniesiona została przez podmiot nie mający przymiotu strony i nie posiadający legitymacji do jej wniesienia, co czyni skargę niedopuszczalną i obliguje Sąd do jej odrzucenia. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.