IV SA/Wa 943/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj (spr.), sędzia WSA Jakub Linkowski, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi Gminy K. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego oddala skargę Zaskarżoną decyzją z [...] marca 2013 r., znak [...] Minister Środowiska, na podstawie art. 185 ust. 1 i ust. 2 a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. 2013, poz. 1232), dalej Poś, oraz art. 138 § 1 pkt 3 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U.2013, poz. 267), dalej K.p.a. po rozpoznaniu odwołania Gminy K. od decyzji Marszałka Województwa [...] z [...] grudnia 2010 r. zmieniającej decyzję Marszałka Województwa [...] z [...] października 2007 r., znak [...], udzielającą Spółce A.. Spółka z.o.o. w Z., dalej Spółka, pozwolenia na prowadzenie instalacji pn. "Składowisko odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne w S., umorzył postępowanie administracyjne. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ stwierdził, że stroną postępowania o wydanie pozwolenia zintegrowanego dla instalacji –składowisko odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne w miejscowości S. jest spółka A. z siedzibą w Z. Dla przedmiotowej instalacji nie został utworzony obszar ograniczonego użytkowania. Postępowanie toczyło się na podstawie art. 155 K.p.a. i tylko strona, która nabyła na mocy tamtej decyzji prawo, może wystąpić z wnioskiem o zmianę decyzji ostatecznej. Zmiana dokonana decyzją Marszałka Województwa [...] nie dotyczyła istotnej zmiany w rozumieniu art. 3 pkt 7 Poś. Wójt Gminy nie jest także organizacją ekologiczną, która mogłaby wstąpić do postępowania. Tym samym Wójt Gminy K. nie posiada, zdaniem organu, przymiotu strony w postępowaniu o wydanie pozwolenia zintegrowanego dla instalacji składowiska, nie nabył też praw z mocy udzielonego pozwolenia, które to prawa nabyła Spółka. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wywiodła Gmina K. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej decyzji Marszałka Województwa [...] z [...] grudnia 2013r. Zdaniem skarżącej Gmina posiada interes prawny w toczącym się postępowaniu, ponieważ instalacji leży na terenie Gminy. Zmiana decyzji dotyczy rodzaju i ilości odpadów w poszczególnych procesach gospodarowania nimi na składowisku, uporządkowania części informacyjnej decyzji w zakresie prowadzenia gospodarki wodno-ściekowej w zakresie aktualnych umów i pozwolenia wodnoprawnego na odbiór ścieków przemysłowych oraz odtworzenia piezometrów monitoringu wód podziemnych w obrębie składowiska orz przedłużenia terminu ważności pozwolenia. Zmiany te mają charakter istotny w prowadzeniu instalacji, która jest zdaniem Gminy prowadzona z naruszeniem warunków pozwolenia. Gmina jako reprezentująca interesy niezadowolonych mieszkańców ma interes prawny w tym postępowaniu należącym do kategorii postępowań w których ma być zagwarantowany udział społeczeństwa, zgodnie z art. 29-39 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach (t.j.Dz. U. 2013, poz. 1235), dalej ustawa o ocenach. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Ocenie podlega konkretna sprawa, rozpoznawana wcześniej przez organ administracji publicznej, pod kątem prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa i trafności rozstrzygnięcia. Kompetencje sądu administracyjnego nakładają na niego obowiązek oceny przebiegu postępowania administracyjnego i to zarówno czynności podejmowanych w toku tego postępowania jak i treści i podstaw wydanej decyzji administracyjnej. Działanie sądu ma bowiem na celu ewentualne wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji czy postanowienia, które w jakikolwiek sposób naruszałyby obowiązujące prawo. (por. wyrok NSA Warszawa z 20 stycznia 2010 r. I GSK 982/08 LEX nr 594803). Oceniając trafność a tym samym zgodność z prawem decyzji Ministra Środowiska, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że nie narusza ona prawa. Sąd w pełni podziela zaprezentowane przez organ ustalenia i argumentację prawniczą. Postępowanie administracyjne będące przedmiotem oceny Sądu toczyło się na podstawie art. 155 K.p.a. Przepis ten umożliwia uchylenie lub zmianę decyzji ostatecznej, na mocy której strona nabyła prawa, o ile zgodzi się na to strona i gdy przepisy szczególne nie sprzeciwiają się tej zmianie i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Stronami postępowania o wydanie pozwolenia na prowadzenie instalacji są, zgodnie z art. 185 Poś, -prowadzący instalację lub zainteresowany uzyskaniem tytułu prawnego do niej, lub do jej oznaczonej części albo podejmujący realizację nowej instalacji, -władający powierzchnią ziemi na obszarze ograniczonego użytkowania. Nie stosuje się do tego rodzaju postępowania art. 31 K.p.a, dotyczącego organizacji społecznych. Jednakże gdy decyzja o zmianie pozwolenia zintegrowanego dotyczy istotnej zmiany instalacji w takim wypadku stosuje się przepisy art. 44 ustawy o ocenach, który dopuszczają do tego rodzaju postępowania organizacje ekologiczne. Przepis ten jest przepisem szczególnym w stosunku do art. 28 K.p.a., który statuuje zasadę dopuszczenia do udziału w postępowaniu administracyjnym każdego czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowania albo tego kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny. Tym samym katalog z art. 185 Poś jest katalogiem zamkniętym (por. wyrok WSA w Warszawie z 3 lipca 2007 r, IV SA/Wa 817/07, Cebois). Gmina K. nie była stronom wcześniejszego postępowania i w związku z tym nie przysługuje jej przymiot strony tym bardziej, że przepis art. 155 K.p.a. jasno wskazuje, że decyzja wydana w tym trybie wymaga zgody stron a co za tym idzie to strony decyzji ostatecznej są stronami postępowania prowadzonego w trybie art. 155 K.p.a. Brak jest podstaw prawnych aby w takiej sytuacji rozszerzać krąg dotychczasowych stron postępowania. Fakt, że Gmina reprezentuje ogół niezadowolonych z usytuowania i funkcjonowania składowiska mieszkańców, nie czyni ją stroną postępowania. Nawet gdyby zmiana pozwolenia była związana z istotną zmianą instalacji, co w tym wypadku nie ma miejsca, to i tak gmina nie mogłaby wstąpić do postępowaniu na podstawie art. 44 ustawy o ocenach, ponieważ nie jest organizacją ekologiczną. Sąd, podobnie jak organ, rozstrzygnął kwestię proceduralną związaną z przymiotem strony, a więc nie mógł oceniać merytorycznie decyzji organu I instancji Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. D.U. z 2012, poz. 270), skargę oddalił.