IV SA/Wa 944/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Sędziowie Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędzia WSA Jakub Linkowski, Protokolant ref. staż. Renata Puchalska, po rozpoznaniu w dniu 20 września 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi [...] Parku [...] w K. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie : uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy p o s t a n a w i a : 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu [...] Parkowi [...] w K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu wpisu. Wnioskiem z dnia 16 maja 2008 r. Z. S.A., zwany dalej "Spółką" wystąpił do Burmistrza Miasta i Gminy P. o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie odcinka kablowej linii elektroenergetycznej na działkach nr [...] położonych w obrębie ewidencyjnym P., gm. P. Burmistrza Miasta i Gminy P. zwrócił się w dniu 26 czerwca 2008 r. do Wojewody [...] o dokonanie stosowego uzgodnienia projektu decyzji. Wojewoda postanowieniem z dnia [...] lipca 2008 r. nie uzgodnił warunków realizacji inwestycji. Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła Spółka. Po rozpatrzeniu zażalenia, Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. uchylił zaskarżone postanowienie w całości oraz uzgodnił przedmiotową inwestycję. Skargę na powyższe postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska wniósł N. w K., domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 ust. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), zwaną dalej "upzp", w brzmieniu nadanym przez art. 70 pkt 6 lit. b ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. Nr 106, poz. 675), zwanej dalej "ustawą o rozwoju sieci", uzgodnienie, o którym stanowi art. 53 ust. 4 pkt 8 upzp, następuje w trybie art. 106 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 tj. ze zm.), zwanej dalej "kpa", w drodze postanowienia, z tym zastrzeżeniem, że zażalenie na takie postanowienie służy jedynie inwestorowi. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w postępowaniu uzgodnieniowym prowadzonym w ramach postępowania o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego. Przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego postanowienia wykluczały możliwość złożenia zażalenia na postanowienie organu uzgadniającego przez podmiot inny niż inwestor tj. podmiot, który wystąpił z wnioskiem o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego. Dokonana nowelizacja art. 53 ust 5 upzp obowiązuje od dnia 17 lipca 2010 r., zatem od tego dnia wyłączona została możliwość wniesienia zażalenia przez inną osobą bądź podmiot aniżeli sam inwestor na postanowienie w przedmiocie uzgodnienia decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego (warunkach zabudowy). Wskazać należy, iż ustawodawca wprowadził w ustawie o rozwoju sieci uregulowanie, umożliwiające inwestorowi wybór przepisów, na podstawie których, będzie prowadzone postępowanie w przedmiocie jego wniosku. Zgodnie z treścią jej art. 80 do spraw o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie tego aktu decyzją ostateczną przepisy dotychczasowe stosuje się na wniosek inwestora, który może być złożony najpóźniej w terminie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie tej ustawy. Jednakże w niniejszej sprawie inwestor z takiego uprawnienia nie skorzystał (pismo Burmistrza Miasta i Gminy P., k. 41). Zatem właściwie w sprawie zastosowano regulację upzp w brzmieniu nadanym ustawą o rozwoju sieci. W sprawie niniejszej inwestorem jest Spółka, która wystąpiła z wnioskiem ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego. Podmiot ten złożył również zażalenie na rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji wydane w postępowaniu uzgodnieniowym. Nie wniósł zaś skargi do sądu administracyjnego na postanowienie organu drugiej instancji. Natomiast ze skargą na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska wystąpił N. w K., który nie był w tej sprawie inwestorem. Skoro osoba ta nie mogłaby wnieść w postępowaniu uzgodnieniowym skutecznego zażalenia należało uznać, że nie przysługuje jej również prawo do złożenia skargi na postanowienie wydane w tym postępowaniu z uwagi na treść art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej ppsa. Skoro wolą prawodawcy było wprowadzenie kontroli instancyjne postanowień w przedmiocie uzgodnienia, jedynie na wniosek inwestora, wyłącza to kontrolę sądów administracyjnych orzeczeń na wniosek innych podmiotów na tym etapie postępowania zmierzającego do wydania decyzji. Postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone, jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Podmioty mają legitymację do złożenia skargi w zakresie określonym przepisami prawa. Brak legitymacji skutkuje tym, iż skarga podlega odrzuceniu. W tych okolicznościach, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa odrzucił skargę. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa. Na marginesie wskazać należy, iż przyjęte w polskim prawodawstwie uregulowanie, gdzie przyznano prawa wniesienia zażalenie na postanowienie uzgodnieniowe wyłącznie inwestorowi, nie pozbawia faktycznie innych stron postępowania możliwości skutecznego kwestionowania przed sądem administracyjnym wadliwych postanowień w przedmiocie uzgodnienia. Może to mieć jednak miejsce dopiero na dalszym etapie postępowania. Strony mają bowiem prawo wniesienia odwołania od decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego (analogicznie warunków zabudowy). Składając odwołanie od decyzji mogą podnosić kwestie wadliwości dokonanych uzgodnień, jako strony, pozbawione prawa ich kwestionowania na etapie postępowania uzgodnieniowego, w związku z treścią art. 142 kpa. Ostateczna decyzja może być z kolei przedmiotem zaskarżenia do sądu przez każdą ze stron. Całkowite wykluczenie możliwości sądowoadministracyjnej kontroli legalności orzeczeń w przedmiocie uzgodnienia na żądanie stron postępowania innych niż inwestor, z uwagi na ich wiążący charakter przy wydaniu decyzji w sprawie, godziłoby w konstytucyjną zasadę prawa do sądu.