IV SA/Wa 949/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Joanna Kabat- Rembelska sędzia WSA Małgorzata Miron asesor WSA Jakub Linkowski ( spr.) Protokolant Joanna Dziedzic po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2005r. sprawy ze skargi G. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2004r . Nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego 1. Uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymana nią w mocy decyzję organu I instancji 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Prezydent W. decyzją z dnia [...] sierpnia 2004r., działając na podstawie art. 50 ust. 1, art. 51 ustawy z 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717), w związku z art. 6 pkt. 1 i 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami, (tekst jedn. Dz.U. z 2000 nr 46, poz. 543 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku Z. ustalił warunki lokalizacji inwestycji celu publicznego, polegającej na modernizacji (dostosowaniu nawierzchni jezdni do kategorii obciążenia ruchem i wymaganego standardu oraz bezpieczeństwa ruchu, budowy chodników, ścieżki rowerowej, oświetlenia, kanalizacji deszczowej i przebudowie infrastruktury technicznej wynikającej z przyjętych rozwiązań projektowych), ulicy [...] w osiedlu [...] w W., na terenie wyszczególnionych 16 działek z obrębu [...]; 33 działek z obrębu [...]; 27 działek z obrębu [...] oraz 13 działek z obrębu [...]. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że planowana inwestycja została zakwalifikowana jako inwestycja celu publicznego w oparciu o art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami. Ponieważ inwestycja może znacząco oddziaływać na środowisko fc wskazano na konieczność sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko, jednak od wymogu tego postanowił odstąpić Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny, prezentując swoje stanowisko w postanowieniu z dnia 25 maja 2004r., co zaakceptowano postanowieniem Prezydenta W. nr [...] odstąpieniu od wymogu sporządzenia raportu na etapie decyzji o ustaleniu lokalizacji. W toku postępowania ustalono, że zamierzenie jest zgodne z wymogami wynikającymi z przepisów odrębnych i warunkami uzgodnień i spełnia wymagania inwestora zawarte w jego wniosku. Przeprowadzona na podstawie art. 53 ust. 3 ustawy analiza warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikających z przepisów odrębnych i stanu faktycznego i prawnego terenu, wykazała możliwość realizacji planowanego zamierzenia zgodnie z warunkami określonymi w decyzji. Stronom zapewniono czynny udział w postępowaniu. Pisma osób proponujących kupno lub zamianę części ich działek przeznaczonych pod drogę przekazano inwestorowi do wykorzystania w toku postępowania o uzyskanie pozwolenia na budowę. Od powyższej decyzji odwołania wniosły G. C. i A. Z. W odwołaniach podniesiono, że nie do przyjęcia jest uwzględnienie roszczeń właścicieli gruntów, na których realizowana ma być inwestycja dopiero na etapie pozwolenia na budowę. W odwołaniach podniesiono, że osobom prywatnym odmawiano wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy na przedmiotowych działkach zaś na modernizację drogi została wydana pozytywna decyzja. Odwołujące się podniosły, że wnioskowały w 2002r., o wykupienie części działki wzdłuż ulicy [...]. Na przyległej działce nr [...] rozebrano budynek gospodarczy bez wypłacenia odszkodowania jego właścicielce. Odwołujące się poniosły straty finansowe z powodu braku możliwości rozpoczęcia działalności gospodarczej. Podniesiono, że przebieg linii rozgraniczających i maksymalnej zabudowy uniemożliwiają zagospodarowanie działki G.C., przez co wieloletni dzierżawca zrezygnował z jej dzierżawy narażając właścicielkę na straty finansowe. Po rozpatrzeniu odwołań Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] października 2004r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2004r., W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że nie stwierdził uchybień uzasadniających zmianę lub uchylenie badanej decyzji. Przedmiotowa decyzja ustala warunki lokalizacji inwestycji celu publicznego, polegającej na modernizacji istniejącej ulicy [...]. Opisana inwestycja jest nowym zamierzeniem projektowanym w pasie istniejącej ulicy a także częściowo na działkach przylegających do niej. Decyzja ta nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza uprawnień osób trzecich, co wynika z art. 63 ustawy z 27 marca 2003r., o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Inwestor dopiero na etapie postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu architektoniczno-budowlanego oraz uzyskania pozwolenia na budowę jest zobowiązany wykazać swe prawa do terenu i wskazać szczegółowe rozwiązania techniczne. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podkreśliło, że o konieczności modernizacji ulicy i jej zakresie decyduje inwestor. Argumenty przedstawione w obu odwołaniach dotyczące naruszeń prawa własności działek nr [...] i [...] nie odnoszą się do etapu realizacji inwestycji określonego decyzją o ustaleniu lokalizacji. Inwestor dopiero czyniąc starania o uzyskanie pozwolenia na budowę musi wykazać swe prawo do terenu, na którym będzie realizował inwestycję i dopiero wtedy mogą mu zostać przedstawione propozycje nabycia nieruchomości. Kwestie naruszeń własności, jakie miały miejsce w latach ubiegłych nie odnoszą się do przedmiotu postępowania, w którego wyniku wydano decyzję organu I instancji z dnia [...] sierpnia 2004r. Naruszenia prawa własności mogą być dochodzone jedynie przed sądem, jeżeli strona, która dopuściła się naruszenia nie uznaje zasadności zgłaszanych roszczeń osoby poszkodowanej. Wyrażenie negatywnego stanowiska odnośnie planowanej inwestycji przez właściciela czy użytkownika nieruchomości także sąsiedniej, w przypadku decyzji ustalającej warunki zabudowy lub lokalizacji celu publicznego z uwagi na ewentualną - często tylko hipotetyczną możliwość naruszenia jego praw jest przedwczesne na tym etapie postępowania. Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego Uc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła G. C. Skarżąca podniosła, że Prezydent W. odmawiał wydawania decyzji lokalizacyjnych osobom prywatnym natomiast wydał zgodę na przebudowę drogi, co świadczy o nierównym traktowaniu wnioskodawców. Zdaniem skarżącej nie do przyjęcia jest stanowisko, że ewentualne roszczenia finansowe właściciele nieruchomości mogą zgłaszać dopiero na etapie postępowania dotyczącego pozwolenia budowlanego. W skardze podniesiono również, że w latach ubiegłych dochodziło do naruszenia prawa własności skarżącej przy okazji realizacji innych inwestycji i naruszenia te powinny być usunięte przed rozpoczęciem kolejnej inwestycji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło ojej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż z innych przyczyn niż w niej wskazano. Zgodnie z art. 53 ust. 3 ustawy z 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym właściwy organ w postępowaniu związanym z wydaniem decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dokonuje analizy: warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy, wynikających z przepisów odrębnych oraz stanu faktycznego i prawnego terenu, na którym przewiduje się realizację inwestycji. Z przedstawionych Sądowi akt sprawy jak też z decyzji wydanych w sprawie przez organy obu instancji nie wynika, aby analiza taka została przeprowadzona. W uzasadnieniu decyzji organu I instancji podano jedynie, że przeprowadzona na podstawie art. 53 ust. 3 ustawy analiza warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikających z przepisów odrębnych i stanu faktycznego i prawnego terenu, wykazała możliwość realizacji planowanego zamierzenia zgodnie z warunkami określonymi w decyzji. Nie wskazano przy tym, na czym polegała analiza warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikających z przepisów odrębnych i stanu faktycznego i prawnego terenu. Z dokonaniem analizy określonej, w art. 53 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy nie można utożsamiać enumeratywnego wymienienia w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego szeregu przepisów odrębnych takich jak np.: prawo budowlane, prawo wodne, prawo ochrony środowiska. Organy orzekające w niniejszej sprawie powinny wykazać, odnosząc się do treści poszczególnych przepisów odrębnych, że planowana inwestycja celu publicznego jest z nimi zgodna nie zaś ograniczać się do ogólnikowego stwierdzenia, że analiza warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikających z przepisów odrębnych i stanu faktycznego i prawnego terenu, wykazała możliwość realizacji planowanego zamierzenia Ponieważ wymaganej przepisem art. 53 ust. 3 ustawy analizy nie dokonał organ I instancji to rozpatrując sprawę organ odwoławczy powinien był ten brak uzupełnić. Tymczasem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w ogóle nie dostrzegło tej kwestii. W tej sytuacji należy, więc uznać, że wydane w niniejszej sprawie decyzje organów obu instancji zapadły bez dostatecznego wyjaśnienia sprawy oraz z naruszeniem art. 53 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.