IV SA/Wa 949/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 6 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. Z. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 949/09 o odrzuceniu skargi W. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2008 r. znak: [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia - przywrócić termin do złożenia skargi kasacyjnej - Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 949/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2008 r. znak: [...] w przedmiocie wymeldowania. Odpis wymienionego orzeczenia doręczono W. Z. w dniu 10 lipca 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się na karcie nr 24 akt sądowych). W dniu 13 lipca 2007 r. (data oddania pisma w administracji aresztu śledczego) skarżący złożył do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 7 sierpnia 2009 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. O fakcie wyznaczenia pełnomocnikiem z urzędu Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała adwokata M. K. pismem z dnia 26 sierpnia 2009 r. Z kolei pismem z dnia 7 września 2009 r. Sąd wezwał wyznaczonego adwokata do nadesłania w terminie 7 dni pełnomocnictwa udzielonego mu przez skarżącego do występowania w jego imieniu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W dniu 8 września 2009 r. do akt sprawy złożono wierzytelny odpis pełnomocnictwa udzielonego w dniu 1 września 2009 r. przez W. Z. adw. M. K., a także upoważnienie do przeglądania akt sprawy udzielone przez wyznaczonego pełnomocnika aplikantowi adwokackiemu. W dniu 11 września 2009 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik W. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od postanowienia tego Sądu z dnia 29 czerwca 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 949/09, wydanego w sprawie ze skargi W. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2008 r. znak: [...] w przedmiocie wymeldowania. Uzasadniając przedmiotowe żądanie pełnomocnik podniósł, że pismo Okręgowej Rady Adwokackiej w W. informujące o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu dla W. Z. otrzymał w dniu 28 sierpnia 2009 r. i tego samego dnia skierował do skarżącego projekt pełnomocnictwa. Podpisane pełnomocnictwo otrzymał w dniu 7 września 2009 r. Odpis postanowienia z dnia 20 czerwca 2009 r. doręczono W. Z. w dniu 10 lipca 2009 r., zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej od tego orzeczenia upłynął zarówno przed wyznaczeniem pełnomocnika z urzędu, jak i przed otrzymaniem przez niego pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącego. Pełnomocnik podniósł, że rzeczywistą możliwość zapoznania się z aktami sprawy uzyskał dopiero po dniu 7 września 2009 r., to jest po dniu doręczenia mu podpisanego przez wnioskodawcę pełnomocnictwa. Razem z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2009 r. dokonano spóźnionej czynności procesowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako pasa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W świetle art. 87 § 1 i 2 ppsa, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Na wstępie należy wskazać, że pełnomocnik zachował przewidziany w art. 87 § 1 powołanej ustawy termin siedmiu dni - od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu - do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Należy przyjąć, że przyczyna uniemożliwiająca sporządzenie skargi kasacyjnej ustała w dniu 7 września 2009 r., kiedy wyznaczony adwokat otrzymał pełnomocnictwo udzielone mu przez skarżącego. Ponieważ żądanie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożono do Sądu w dniu 11 września 2007 r. nie ulega wątpliwości, że termin siedmiodniowy został zachowany. Zdaniem Sądu przedstawione we wniosku z dnia 11 września 2007 r. okoliczności uzasadniają przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w dniu 13 lipca 2009 r., zatem zaraz po rozpoczęciu biegu, przewidzianego w art. 177 § 1 ppsa, terminu 30 dni od dnia doręczenia odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Termin ten upłynął w dniu 10 sierpnia 2009 r. Referendarz ustanowił dla skarżącego adwokata z urzędu postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2009 r. Pismo informujące o przyznaniu prawa pomocy doręczono Okręgowej Radzie Adwokackiej w dniu 17 sierpnia 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się na karcie nr 99 akt sądowych), zatem już po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. O fakcie wyznaczenia pełnomocnikiem z urzędu poinformowano pełnomocnika skarżącego w dniu 28 sierpnia 2009 r., a ten już następnego dnia przekazał skarżącemu druk stosownego pełnomocnictwa. Zaraz po otrzymaniu pełnomocnictwa udzielonego przez W. Z., to jest w dniu 8 września 2009 r. adwokat złożył w Sądzie to pełnomocnictwo, a także upoważnił aplikanta adwokackiego do przeglądania akt sprawy. Po kolejnych trzech dniach wniósł do Sądu przedmiotowy wniosek wraz ze skarga kasacyjną od postanowienia Sądu z dnia 29 czerwca 2009 r. W tych okolicznościach należy uznać, że kryterium braku winy jako przesłanka zasadności żądania przywrócenia terminu została wykazana. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu