IV SA/Wa 95/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. G., Z. K., M. W., B. P., H. P., H. B., K. B., A. P., I. O., A. S.., B. K., J. K., M. N., M. L., E. U., R. U., J. U., M. U., I. E., P. L., R. S., M. G., H. G., J. K., R. B., A. B., N. P., J. M., P. M., M.K. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia (...) października 2006 r., znak: (...) dotyczącej ustalenia lokalizacji autostrady w przedmiocie zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi postanawia: odrzucić zażalenia P. L. i J. D. Pismem z dnia 30 listopada 2006 r. (data wysłania : 4 grudnia 2006 r.) skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Budownictwa z dnia (...) października 2006 r. , utrzymującą w mocy decyzję Wojewody Śląskiego z dnia (...) września 2005 r. o ustaleniu lokalizacji dla autostrady płatnej (...) na odcinku od P. do M. w G. Pismem z dnia 13 kwietnia 2007 r. wniesione zostało zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie z dnia 22 marca 2007 r., w którym wezwano do uiszczenia wpisu sądowego. Zażalenie zostało podpisane m.in. przez P. L. oraz J. D. Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej : P.p.s.a.) Sąd odrzuca zażalenie, które jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie J. D. nie została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego. Złożenie przez nią zażalenia w tym zakresie jest zatem niedopuszczalne. P. L. natomiast został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi dopiero zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie z dnia 5 czerwca 2007 r. (k. 184). Wniesienie przez skarżącego zażalenia w piśmie z dnia 13 kwietnia 2007 r. podlega zatem odrzuceniu jako przedwczesne i w konsekwencji, również niedopuszczalne. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie wskazanych przepisów.