IV SA/Wa 958/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku V. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi V. K. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Uchodźców z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania postanawia: 1) zwolnić V. K. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla V. K. adwokata. V. K. po wezwaniu jej do uiszczenia wpisu od skargi na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2013 r., zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy. Z informacji zawartych we wniosku z dnia 8 lipca 2013 r. oraz dołączonych do niego dokumentów (m. in. kopii umowy zlecania, kopii decyzji o ustaleniu wysokości renty) wynika, że skarżąca utrzymuje się ze świadczenia rentowego w wysokości 717,15 zł oraz wynagrodzenia z tytułu umowy zlecenia w wysokości 801,21 zł brutto. Wskazał następujące wydatki: energia elektryczna – 40 zł, woda – 17 zł, telefon 100 zł, nieczystości – 100 zł, lekarstwa – 50 zł oraz za ogrzewanie ok. 1200 – 200 zł (rocznie). Skarżąca nie wykazała jakiegokolwiek majątku podała, że obecnie toczy się sprawa o stwierdzenie nabycia spadku po mężu. Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając sytuację materialną skarżącego wzięto pod uwagę, że skarżąca nie posiada majątku i oszczędności, z których mogłaby pokryć koszty postępowania. Uzyskiwane przez nią dochody w wysokości ok. 1518 zł brutto (łącznie z tytułu wynagrodzenia z umowy zlecenia i renty po zmarłym mężu) są niewysokie i wystarczają jednie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych (utrzymanie mieszkania, wyżywienie). Opisana sytuacja uzasadnia przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. W tym stanie rzeczy nieudzielanie skarżącej prawa pomocy mogłoby wiązać się z pozbawieniem jej prawa do Sądu. Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.