IV SA/Wa 96/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Asesor WSA Danuta Szydłowska, Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi R. Z na postanowienie Ministra Środowiska z dnia (...) września 2007 r. nr (...) w przedmiocie odmowy uzgodnienia inwestycji I. skargę oddala; II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie adwokatowi R. G. z Kancelarii Adwokackiej przy ul. (...) kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu wraz z kwotą 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych stanowiącą 22 % podatku od towarów i usług. Zaskarżonym do Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia [...].09.2007 r. Minister Środowiska utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...]12.2006 r. odmawiające uzgodnienia w zakresie ochrony przyrody, na etapie wydawania decyzji o warunkach zabudowy, inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania części budynku gospodarczego na punkt zbierania i demontażu zużytego sprzętu RTV i AGD na działce nr [...] w C. [...], gmina B. Organ odwoławczy podzielił stanowisko Wojewody, iż to zamierzenie inwestycyjne w myśl § 3 ust. 1 pkt 74 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9.11.2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. nr 257, poz. 2573 ze zm.) należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu art. 51 ustawy z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2006 r., nr 129, poz. 902 ze zm.). Jednocześnie znajduje się na obszarze chronionego krajobrazu "G Doliny W." objętej rozporządzeniem nr [...] Wojewody [...] z dnia [...].02.2005 r. w sprawie obszarów chronionego krajobrazu (Dz. Urz. Wojew. [...] Nr [...], poz. [...] ze zm.). Paragraf 4 ust. 3 pkt 2 tego rozporządzenia stanowi, że w obszarze m. in. tego chronionego krajobrazu zabrania się realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Stąd nie ma podstaw do uzgodnienia tego zamierzenia inwestycyjnego we wskazanym miejscu, ze względu na zakazy obowiązujące na terenie obszaru chronionego krajobrazu "G Doliny W.". Z uwagi na to unormowanie bez znaczenia pozostaje podniesione w zażaleniu istnienie innych zakładów produkcyjnych na tym obszarze. We wniesionej skardze, podobnie jak i w złożonym zażaleniu skarżący zakwestionował zasadność odmowy uzgodnienia wskazując, iż w jego przekonaniu demontaż kilku pralek nie może znacząco zanieczyścić środowiska, a utworzenie punktu zbierania i demontażu takich urządzeń przyczyni się do ochrony środowiska. W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentacje zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Przy czym w myśl art. 134 P.p.s.a. Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy doszedł do przekonania, że skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżone postanowienie Ministra Środowiska nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym konieczność jego uchylenia. Należy zauważyć, że w niniejszej sprawie zastosowanie znajdują nie tylko przepisy ustawy Prawo ochrony środowiska, w szczególności jej art. 51 określający jakie przedsięwzięcia wymagają sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, od którego to ustaleń zależy dopiero, czy znacząco oddziałują na środowisko, a w związku z tym czy mogą być na danym terenie realizowane. W jej rozstrzygnięciu znaczącą rolę odegrały przepisy ustawy o ochronie przyrody. Z uwagi na to, że ów budynek gospodarczy, w którym wnioskujący zamierzał urządzić punkt do zbierania i demontażu sprzętu RTV i AGD usytuowany na działce nr [...] w C., gmina B. i znajduje się na terenie obszaru chronionego krajobrazu należy wskazać, że przy ustalaniu warunków zabudowy na tej działce zastosowanie znajdują przede wszystkim przepisy art. 23 i 24 ustawy z dnia 16.04.2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. nr 92, poz. 880 ze zm.). Artykuł 23 stwierdza, iż obszar chronionego krajobrazu obejmuje tereny chronione ze względu na wyróżniający się krajobraz o zróżnicowanych ekosystemach, wartościowe ze względu na możliwość zaspokajania potrzeb związanych z turystyką i wypoczynkiem lub pełniona funkcja korytarzy ekologicznych. Jednocześnie ustala, iż wyznaczenie obszaru chronionego krajobrazu następuje w drodze rozporządzenia wojewody. Z kolei art. 24 tej ustawy stanowi lex specialis w stosunku do unormowań ustawy Prawo ochrony środowiska i wymienia zakazy, które mogą być wprowadzone na obszarze chronionego krajobrazu. Wśród nich przewiduje zakaz realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu art. 51 Prawo ochrony środowiska. Zakaz taki został zawarty w rozporządzeniu nr [...] Wojewody [...] z dnia [...].02.2005 r. w sprawie obszarów chronionego krajobrazu (Dz. Urz. Wojew. [...]. Nr [...], poz. [...] ze zm.). Paragraf 4 ust. 3 pkt 2 tego rozporządzenia stanowi bowiem, że w obszarze m. in. tego chronionego krajobrazu ("5 – G. Dolina W - § 1 pkt. 6 tego rozporządzenia) zabrania się realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu art. 51 Prawo ochrony środowiska, co wyklucza dopuszczalność ich sytuowania na tym obszarze. Niewątpliwie zamierzone przez wnioskodawcę zbieranie zużytego sprzętu RTV i AGD, stanowiącego odpad w rozumieniu ustawy o odpadach, w celu przeprowadzenia jego demontażu mieści się w dyspozycji § 3 ust. 1 pkt 74 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9.11.2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, którego to przepisu brzmienie było jednakowe zarówno w czasie orzekania przez Wojewodę, jaki i przez organ odwoławczy w tej sprawie, a więc także po wejściu w życie z dniem 31.08.2007 r. zmiany tego rozporządzenia, zawartej w Dz. U. z 2007 r., nr 158, poz. 1105. W tym stanie rzeczy przepis art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody jako przepis szczególny wobec unormowań wynikających z ustawy Prawo ochrony środowiska stał na przeszkodzie uzgodnieniu realizacji zamierzonej przez R. Z inwestycji na tym terenie. Samo zaś uzgodnienie Wojewody dla zamierzonej inwestycji wymagane było z uwagi na zapis art. 53 ust. 4 pkt 8 w zw. z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717ze zm.), który stanowi, że decyzje ustalające warunki zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z wojewódzkim konserwatorem przyrody działającym w imieniu wojewody - w odniesieniu do innych niż parki narodowe obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody. Mając na względzie wskazaną interpretację przepisów prawa, znajdujących zastosowanie w niniejszej sprawie, należy uznać rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji za trafne. Jakkolwiek Sąd dostrzega znaczną zwięzłość uzasadnień organów obu instancji, co mogło utrudnić skarżącemu zrozumienie motywów, którymi kierowano się przy rozstrzyganiu sprawy w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez organy administracji publicznej, stwierdzić należy, iż to uchybienie procesowe nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy. Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji.