IV SA/Wa 96/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. N. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2010 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. S. N. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 22 marca 2011 r. oraz nadesłanego na wezwanie dodatkowego oświadczenia z dnia 17 kwietnia 2011 r. wynika, że wnioskodawca jest osobą samotną i bezdomną. S. N. aktualnie nie pracuje i nie uzyskuje jakiegokolwiek dochodu. Nie jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna. Nie otrzymuje też świadczeń socjalnych. W zaspokojeniu podstawowych potrzeb życiowych wspomaga go matka, która utrzymując się ze świadczenia rentowego w wysokości 560 zł, w miarę możliwości dzieli się z synem żywnością. Skarżący nie ma jakichkolwiek zasobów pieniężnych, nieruchomości, ani wartościowych przedmiotów. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżący, który nie osiąga dochodu, podstawowe potrzeby życiowe zaspokaja dzięki wparciu matki, a przy tym nie posiada nieruchomości, wartościowych przedmiotów, ani jakichkolwiek zasobów pieniężnych, nie może poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. W konsekwencji nie jest w stanie wygospodarować środków na pokrycie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.