IV SA/Wa 960/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi T. M. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: 1) zwolnić T. M. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla T. M. radcę prawnego. T. M. (dalej "skarżąca") wraz ze skargą na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] stycznia 2015 r. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy (formularz PPF z dnia 24 lutego 2015 r.) w zakresie całkowitym, tj. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Z informacji znajdujących się w aktach sprawy oraz zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca jest obywatelką [...], narodowości [...], wraz z mężem stara się o nadanie statusu uchodźcy w Polsce. Nie posiadają żadnego majątku. Skarżąca oświadczyła, że wraz z mężem otrzymywali miesięcznie po 750 zł pomocy socjalnej udzielanej osobom, które starają się o nadanie statusu uchodźcy. Od marca 2015 r. tej pomocy już nie będą otrzymywali. Rozpoznając wniosek zważono co następuje: Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W ocenie referendarza sądowego, opisana przez skarżącą sytuacja życiowa i materialna uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżąca cudzoziemka nie posiada jakiegokolwiek majątku, wraz z mężem starają się w Polsce o nadanie statusu uchodźcy. Do marca br. otrzymywali świadczenia przyznawane osobom znajdującym się w procedurze uchodźczej w wysokości po 750 zł. Opisana sytuacja uzasadnia zatem przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.