IV SA/Wa 960/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Borkowska (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Sędzia del. SO Aleksandra Westra, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 września 2017 r. sprawy ze skargi H. R., Z. R., G. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów rozgraniczenia nieruchomości 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżących H. R., Z. R., G. L. solidarnie kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lutego 2017r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpoznaniu w dniu [...] lutego 2017 r. zażalenia G. L. oraz H. i Z. R. na postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. Nr [...]: ustalające koszty postępowania w sprawie o rozgraniczenie nieruchomości w wysokości 3.000,00 zł brutto /słownie: trzy tysiące złotych/, zobowiązujące właścicieli rozgraniczanych nieruchomości do uiszczenia kosztów określonych w pkt 1, tj.: a/ Panią H. R. - współwłaścicielkę nieruchomości nr [...] i właścicielkę nieruchomości nr [...], położonych w obrębie wsi [...], zam. ul. [...],[...] - w kwocie 1.500,00 zł /słownie: tysiąc pięćset złotych/, b/ Pana G. L. właściciela działki nr [...], położonej w obrębie wsi [...], zam. ul. [...],[...], w kwocie 1.000,00 zł /słownie: jeden tysiąc złotych/, c/ Pana Z. R. - współwłaściciela nieruchomości nr [...], położonej w obrębie wsi [...], zam. ul. [...],[...]- w kwocie 500,00 zł /słownie: pięćset złotych/, ustalające termin uiszczenia kosztów - 7 dni od uprawomocnienia się postanowienie, wskazujące, że koszty należy uiścić na rachunek bankowy Urzędu Gminy w [...] - Bank Spółdzielczy w [...] nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Stan sprawy przedstawia się następująco : Na wniosek z dnia [...] maja 2016 r. H. i Z. małż. R., Wójt Gminy [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r. Nr [...] wszczął postępowanie rozgraniczeniowe nieruchomości położonej w obrębie wsi [...] oznaczonej numerami ewidencyjnymi [...]/własność H. R. - Informacja z rejestru gruntów jedn. rej. [...] i [...]/własność ustawowa małżeńska H. i Z. R. - Informacja z rejestru gruntów jedn. rej. [...]/, a nieruchomością oznaczoną w ewidencji gruntów wsi [...] numerem [...], stanowiącą własność G. L., /Informacja z rejestru gruntów jedn. rej. [...]/. Do przeprowadzenia rozgraniczenia organ upoważnił W. M. uprawnionego geodetę /uprawnienia nr [...]/, a po przeprowadzeniu postępowania rozgraniczeniowego decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] zatwierdził granice pomiędzy działkami nr ewid. [...] i [...], a działką nr ewid. [...] według linii granicznych oznaczonych punktami numer [...]-[...]-[...]-[...]-[...] zgodnie z protokołem granicznym pkt 11.2. Dokumentacja została przyjęta do zasobu nr [...] w dniu [...] grudnia 2016 r. Następnie postanowieniem z dnia [...] grudnia 2016 r. Nr [...] Wójt Gminy [...]: ustalił koszty postępowania w sprawie o rozgraniczenie nieruchomości w wysokości 3.000,00 zł brutto /słownie: trzy tysiące złotych/, zobowiązał właścicieli rozgraniczanych nieruchomości do uiszczenia kosztów określonych w pkt 1, tj.: a/ Panią H. R. - współwłaścicielkę nieruchomości nr [...] i właścicielkę nieruchomości nr [...], położonych w obrębie wsi [...], zam. ul. [...],[...] - w kwocie 1.500,00 zł /słownie: tysiąc pięćset złotych/, b/ Pana G. L. właściciela działki nr [...],położonej w obrębie wsi [...], zam. ul. [...],[...], w kwocie 1.000,00 zł /słownie: jeden tysiąc złotych/, c/ Pana Z. R. - współwłaściciela nieruchomości nr [...], położonej w obrębie wsi [...], zam. [...],[...]- w kwocie 500,00 zł /słownie: pięćset złotych/, ustalił termin uiszczenia kosztów — 7 dni od uprawomocnienia się postanowienia, wskazał, że koszty należy uiścić na rachunek bankowy Urzędu Gminy w [...] - Bank Spółdzielczy w [...] nr [...]. Na to postanowienie zażalenie złożył G. L., który nie wyraził zgody na obciążenie kosztami postępowania rozgraniczeniowego. Przyznał, że wprawdzie jest stroną postępowania, które toczyło się w jego interesie, jednakże istniejący stan granic, co okazało się podczas przeprowadzonych prac geodety, był wynikiem błędów dokonanych podczas wcześniejszych działań właściwych służb. W związku z tym obciążanie go kosztami naprawy błędów nie wynikających z jego działań nie znajduje uzasadnienia. Wniósł o zaniechanie roszczeń finansowych w stosunku do niego i obciążenie kosztami odpowiedzialnych za popełnione błędy. Zażalenie złożyli także H. i Z. R. zarzucając organowi pierwszej instancji: wydanie postanowienia z naruszeniem art. 7 Kpa poprzez pominięcie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy przed wszczęciem postępowania rozgraniczeniowego, które miało zmierzać do ustalenia rzeczywistego celu i zamiarów stron postępowania, naruszenie art. 10 Kpa poprzez nie podjęcie jakichkolwiek starań umożliwiających stronom możliwość wypowiedzenia się przed wydaniem zaskarżonego postanowienia, a tym samym nie uwzględnienie ich ewentualnych propozycji co do przesłanek przesądzających o kręgu uczestników tego postępowania i bezpośrednio stąd wynikającej wysokości i zasady podziału kosztów postępowania rozgraniczeniowego, naruszenie art. 11 Kpa nakazującego organowi administracji publicznej wyjaśnienie zasadności przesłanek wydanego rozstrzygnięcia, a zwłaszcza wyjaśnienie stronom zasadności przesłanek, którymi kierował się organ przy załatwieniu sprawy, naruszenie przepisów prawa materialnego w szczególności art. 264 § 1, w związku z art. 262 § 1 pkt 2 Kpa poprzez związek z wydaną decyzją rozgraniczeniową z tego samego dnia i tej samej daty - odwołanie się do powołanych w podstawie prawnej tej decyzji przepisów art. 29 ust. 3, art. 31 ust. 1 i 2 oraz art. 33 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, regulujących rozgraniczenie nieruchomości, nie zaś art. 39 ust. 1 powołanej ustawy regulującego instytucję wznowienia znaków granicznych bez przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego; przeprowadzone w tym trybie postępowanie byłoby bardziej adekwatne do rzeczywistego celu i zamiarów stron postępowania, naruszenie przepisów prawa materialnego regulujących wysokości i podziału kosztów postępowania rozgraniczeniowego stosowanych w drodze analogii, odpowiednio do interesów stron tego postępowania, w szczególności przez ich zawężoną, wyłącznie leksykalną wykładnię. Żalący zaznaczyli przy tym, że nie kwestionują decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] grudnia 20167 r. Nr [...], nie zgadzają się tylko na pokrycie kosztów postępowania rozgraniczeniowego, które powinny ponieść winni popełnionych w materiałach w zasobie geodezyjnym błędów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazało, że zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne /tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 1629 z późn. zm./ rozgraniczenie nieruchomości ma na celu ustalenie przebiegu ich granic przez określenie położenia punktów i linii granicznych, utrwalenie tych punktów znakami granicznymi na gruncie oraz sporządzenie odpowiednich dokumentów. Art. 31 ust. 2 ustawy stanowi, że przy ustalaniu granicy bierze się pod uwagę znaki i ślady graniczne, mapy i inne dokumenty oraz punkty osnowy geodezyjnej. Dopiero jeżeli brak jest wskazanych wyżej danych, bądź też jeżeli wprawdzie są ale są niewystarczające lub sprzeczne, przebieg granicy ustala się na podstawie zgodnego oświadczenia stron, gdy druga strona w toku postępowania oświadczenia nie składa i nie kwestionuje przebiegu granicy. Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wójt /burmistrz, prezydent miasta/ wydaje decyzję o rozgraniczeniu nieruchomości, jeżeli zainteresowani właściciele nieruchomości nie zawarli ugody, a ustalenie przebiegu granicy nastąpiło na podstawie dowodów lub zgodnego oświadczenia stron. Rozgraniczenie nieruchomości może nastąpić w toku postępowania administracyjnego, bądź też w postępowaniu przed sądem. Pierwszeństwo w prowadzeniu postępowania rozgraniczeniowego mają organy administracji samorządowej, a sąd powszechny staje się właściwy w sprawie wówczas, gdy strona niezadowolona z ustalonej podczas postępowania administracyjnego granicy zażąda skierowania sprawy do sądu albo gdy prowadzący postępowanie organ administracji umorzy postępowanie w sprawie rozgraniczenia i z urzędu przekaże sprawę do rozpoznania sądowi powszechnemu w trybie nieprocesowym /art. 34 ust. 1, 2, 3 ustawy/. Zgodnie z art. 262 § 1 pkt 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego stronę obciążają te koszty postępowania, które zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie. W myśl art. 264 § 1 Kpa jednocześnie z wydaniem decyzji organ administracji publicznej ustali w drodze postanowienia wysokość kosztów postępowania, osoby zobowiązane do ich poniesienia oraz termin ich uiszczenia W przedmiotowej sprawie postępowanie rozgraniczeniowe zostało wszczęte na wniosek wniesiony do Wójta Gminy [...], przez Państwo H. i Z. małż. R. właścicieli działek nr ewid. [...] i [...]. Organ II instancji powołał jednak uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2006 r. sygn. I OPS 5/06, zgodnie z którą wójt, burmistrz lub prezydent miasta może obciążyć kosztami rozgraniczenia strony będące właścicielami sąsiadujących nieruchomości, a nie tylko tego kto wystąpił o wszczęcie postępowania. O takim rozstrzygnięciu zadecydowały dwie okoliczności. Rozgraniczenie leży w interesie obu sąsiadów, skoro granice z jakichś względów stały się sporne. Tak jest również w sytuacji, w której ten drugi nie kwestionuje przebiegu granic, bo aktualny stan w tym zakresie mu odpowiada. Interes obu polega bowiem na ustaleniu stabilnej granicy. Branie udziału w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony jest równoznaczne ze stwierdzeniem, że postępowanie to toczy się w interesie każdej ze stron postępowania. Twierdzenie, że posiada go jedynie strona, która żąda wszczęcia postępowania, bo postępowanie toczy się w jej interesie, gdyż to ona domaga się konkretyzacji swojego interesu prawnego w sprawie, pozostałoby w sprzeczności z pojęciem legitymizacji strony w postępowaniu administracyjnym. W przypadku postępowania rozgraniczeniowego wszczętego na wniosek właściciela jednej z nieruchomości, właściciel sąsiedniej nieruchomości może stać na stanowisku, że przeprowadzenie postępowania rozgraniczeniowego nie leży w jego interesie, gdyż nie kwestionuje on przebiegu granic, a co za tym idzie, nie powinien ponosić kosztów rozgraniczenia, które w jego ocenie zostało wszczęte pochopnie, to jednak ustalenie granic sąsiadujących nieruchomości leży w interesie prawnym wszystkich właścicieli, gdyż granice gruntów sąsiadujących stały się sporne. Nie można więc twierdzić, iż rozgraniczenie nie jest przeprowadzane także w jego interesie. W przedmiotowej sprawie strony nie zawarły ugody. Granicę ustalono więc poprzez wydanie decyzji administracyjnej. Granica, nie kwestionowana przez właścicieli nieruchomości, przebiegająca przez punkty [...]-[...]-[...]-[...]-[...] została ustalona przez uprawnionego geodetę na podstawie dowodów: operatów pomiarowych [...] i [...]. Ustalona granica nie jest zgodna z operatem nr [...]. W związku z tym uzasadnione było rozgraniczenie nieruchomości w celu wyjaśnienia rozbieżności między zgromadzonymi w sprawie dokumentami, tj. wymienionym wyżej operatami. Rozbieżności w dokumentacji, zdaniem Kolegium, uniemożliwiały wznowienie znaków granicznych, ponieważ uprzednio należało ustalić prawidłowy przebieg granicy. Granica na wniosek właścicieli działek nr ewid. [...] i [...] została odtworzona więc w interesie właścicieli rozgraniczanych nieruchomości. Stąd też Wójt Gminy [...] zasadnie wydał postanowienie zobowiązujące do poniesienia kosztów rozgraniczenia, właścicieli rozgraniczanych nieruchomości w częściach odpowiadających ich tytułom własności. Zgodnie z rachunkiem z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] wystawionym przez Biuro Usług [...] mgr W. M. ul. [...],[...] odpłatność za rozgraniczenie nieruchomości oznaczonych jako działki nr [...],[...] i [...], obręb [...] gmina [...] wyniosła 3.000,00 zł. Geodeta wyznaczył jedną granicę między nieruchomościami. Dlatego też kosztami należało obciążyć według tytułów własności właścicieli rozgraniczanych nieruchomości. W związku z tym organ pierwszej instancji zasadnie połową kosztów w wysokości 1.500,00 zł obciążył G. L., pozostała kwotą H. i Z. R. właścicieli działek nr ewid. [...] i [...]. Przy czym zgodnie z wypisem z ewidencji gruntów jedn. rej. [...] działka nr ewid. [...] jest we współwłasności małżeńskiej H. i Z. R., natomiast wyłączną właścicielką działki nr ewid. [...]/wypis z ewidencji gruntów jedn. rej. [...]/ jest Pani H. R.. Dlatego też z uwagi na zróżnicowane tytuły własności, zasadnie organ pierwszej instancji rozdzielił koszty w wysokości 1.500,00 zł na Panią H. R. obciążając ją kwotą 1000,00 zł i Pana Z. R. obciążając go kwotą 500,00 zł. W skardze na powyższe postanowienie, H. R., Z. R. oraz G. L. wnieśli o jego uchylenie, zarzucając naruszenie : art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z którym Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej. przepisów postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 7, 77 oraz 107 kpa art. 262 § 1 pkt 2 kpa przez niewłaściwe zastosowanie, prawa materialnego tj. art. 152 kodeksu cywilnego poprzez jego zastosowanie w sprawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016r., poz. 1066 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej ppsa, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ppsa, przy czym na podstawie art. 134 § 1 cytowanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga jest częściowo zasadna. Przedmiotem sporu w sprawie niniejszej jest zgodność z prawem obciążenia skarżącego kosztami postępowania rozgraniczeniowego. Podstawę rozstrzygania o kosztach postępowania rozgraniczeniowego stanowiły przepisy art. 262 § 1 pkt 2 kpa i art. 264 § 1 kpa. Przepisy te ustalają zasady rozdziału kosztów postępowania administracyjnego pomiędzy stronę a organ. Zgodnie z art. 262 § 1 kpa stronę obciążają te koszty postępowania, które wynikły z jej winy (pkt 1), a także zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie (pkt 2). Stosownie natomiast do treści art. 264 § 1 kpa ustalenie wysokości kosztów postępowania następuje w drodze postanowienia, wydanego przez organ administracji publicznej jednocześnie z wydaniem decyzji. W postanowieniu tym organ określa także osoby zobowiązane do poniesienia kosztów oraz termin i sposób ich uiszczenia. W rozpoznawanej sprawie rozgraniczeniowej organ poniósł koszty związane z czynnościami powołanego do rozgraniczenia geodety i są to koszty uzasadnione. Ich wysokość kwocie 3.000 zł została ustalona zgodnie z rachunkiem z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] wystawionym przez Biuro Usług [...] mgr W. M.. Odpłatność za rozgraniczenie nieruchomości oznaczonych jako działki nr [...],[...] i [...], obręb [...] gmina [...] dotyczyła wyznaczenia jednej granicy między nieruchomościami, dlatego też kosztami należało obciążyć według tytułów własności właścicieli rozgraniczanych nieruchomości. Rozgraniczenie prowadzone było w interesie wszystkich stron postępowania i istniała w tej sytuacji podstawa do obciążenia ich kosztami postępowania, bowiem każda ze stron biorąca udział w postępowaniu rozgraniczeniowym miała interes w ustaleniu przebiegu granic. Sąd nie podziela zarzutu skargi, że koszty postępowania powstały wyłącznie z winy Gminy [...] na skutek błędnej aktualizacji ewidencji gruntów w obrębie wsi [...]. W przedmiotowej sprawie strony nie zawarły ugody. Granicę ustalono więc poprzez wydanie decyzji administracyjnej. Granica, nie kwestionowana przez właścicieli nieruchomości, przebiegająca przez punkty [...]-[...]-[...]-[...]-[...] została ustalona przez uprawnionego geodetę na podstawie dowodów: operatów pomiarowych [...] i [...]. Ustalona granica nie jest zgodna z operatem nr [...]. W związku z tym uzasadnione było rozgraniczenie nieruchomości w celu wyjaśnienia rozbieżności między zgromadzonymi w sprawie dokumentami, tj. wymienionym wyżej operatami. Rozbieżności w dokumentacji, zdaniem Kolegium, uniemożliwiały wznowienie znaków granicznych, ponieważ uprzednio należało ustalić prawidłowy przebieg granicy. Punkty graniczne zostały zastabilizowane na gruncie. Wyznaczają je słupki betonowe /p-kty [...] i [...]/ narożniki budynku obory /p-kty [...] i [...]/, podmurówka oznaczona farbą odblaskową /p-kt [...]/. Granica na wniosek właścicieli działek nr ewid. [...] i [...] została odtworzona więc, w interesie właścicieli rozgraniczanych nieruchomości. Sąd nie podziela również zarzutu dotyczącego niezasadnego zastosowania w sprawie art. 152 kodeksu cywilnego, bowiem przepis ten obowiązuje nie tylko wówczas gdy sprawa wskutek, np. zakwestionowania decyzji o rozgraniczeniu wydanej przez wójta /burmistrza, prezydenta miasta/ trafia do sądu. Musi być on respektowany także w trakcie postępowania toczącego się w gminie. I tak zgodnie z art. 152 Kodeksu cywilnego /Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 z późn. zm./ właściciele gruntów sąsiadujących obowiązani są do współdziałania w rozgraniczeniu gruntów oraz utrzymywaniu znaków granicznych. Zapisano w nim w sposób jednoznaczny, że "koszty rozgraniczenia oraz koszty urządzenia i utrzymywania znaków granicznych ponoszą po połowie". Tak więc art. 152 Kc stanowi materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia o kosztach rozgraniczenia, także w przypadku, gdy rozgraniczenie następuje w postępowaniu przed organem administracji publicznej. Stąd też Wójt Gminy [...] zasadnie wydał postanowienie zobowiązujące do poniesienia kosztów rozgraniczenia, właścicieli rozgraniczanych nieruchomości w częściach odpowiadających ich tytułom własności. Jednakże – jak słusznie podnoszą skarżący – w zaskarżonym postanowieniu istnieje rażąca sprzeczność między uzasadnieniem a jego częścią dyspozytywną – pkt 2. Sąd akceptuje wywody organu dotyczące podziału kosztów postępowania między strony. Organ zasadnie połową kosztów w wysokości 1.500,00 zł obciążył G. L., pozostałą kwotą H. i Z. R. właścicieli działek nr ewid. [...] i [...]. Zgodnie bowiem z wypisem z ewidencji gruntów jedn. rej. [...] działka nr ewid. [...] jest we współwłasności małżeńskiej H. i Z. R., natomiast wyłączną właścicielką działki nr ewid. [...]/wypis z ewidencji gruntów jedn. rej. [...]/ jest H. R.. Dlatego też z uwagi na zróżnicowane tytuły własności, zasadnie organ rozdzielił koszty w wysokości 1.500,00 zł na H. R. obciążając ją kwotą 1000,00 zł i Pana Z. R. obciążając go kwotą 500,00 zł. To prawidłowe stanowisko stoi w sprzeczności z dyspozytywną częścią postanowienia ( pkt 2) zgodnie z którą organ I instancji : "2. zobowiązał właścicieli rozgraniczanych nieruchomości do uiszczenia kosztów określonych w pkt 1, tj.: a/ Panią H. R. - współwłaścicielkę nieruchomości nr [...] i właścicielkę nieruchomości nr [...], położonych w obrębie wsi [...], zam. ul. [...],[...] - w kwocie 1.500,00 zł /słownie: tysiąc pięćset złotych/, b/ Pana G. L. właściciela działki nr [...],położonej w obrębie wsi [...], zam. ul. [...],[...], w kwocie 1.000,00 zł /słownie: jeden tysiąc złotych/, c/ Pana Z. R. - współwłaściciela nieruchomości nr [...], położonej w obrębie wsi [...], zam. ul. [...],[...] - w kwocie 500,00 zł /słownie: pięćset złotych/". Sprzeczności tej nie dostrzegł organ II instancji, zaskarżonym postanowieniem utrzymując w mocy poprzedzające je postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2016r. Nr [...]. W przedstawionych okolicznościach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzającą je postanowienie organu pierwszej instancji. Ponownie rozpatrując sprawę, organ winien w części dyspozytywnej postanowienia dokonać podziału kosztów między stronami zgodnie ze stanowiskiem przedstawionym w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)