IV SA/Wa 962/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec o rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku L.P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi L.P. na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) marca 2008r. Nr (...) w przedmiocie postanawia: ustalenia lokalizacji drogi - przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: I. zwolnić L.P. od kosztów sądowych, II. ustanowić dla L.P. adwokata z urzędu L.P. w sprawie ze swej skargi na decyzję Wojewody (...) zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sadowych oraz ustanowienia adwokata. Sprawa ze skargi L.P. nie została zakończona przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Na obecnym etapie postępowania skarżąca jest zobowiązana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł. Wpis w tej wysokości jest należny z tytułu wniesienia skargi na decyzję wydaną w sprawie ustalenia lokalizacji dla budowy drogi. Pozostałe koszty postępowania, jakie może ewentualnie ponieść strona skarżąca to koszty wpisu od ewentualnych środków odwoławczych, opłat kancelaryjnych oraz wynagrodzenia przysługującego fachowemu pełnomocnikowi za sporządzenie skargi kasacyjnej. Stwierdzono co następuje : Skarżąca L.P. zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Oznacza to, że powinna ona udowodnić, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Do wykazania tego stanu rzeczy zobowiązuje skarżącą przepis art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 152, poz. 1270 ze zm., zwana dalej P.p.s.a.). A zatem przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym jest możliwe tylko wówczas, gdy strona nie jest w stanie ponieść nawet minimalnych kosztów. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że skarżąca utrzymuje się ze świadczenia przedemerytalnego w wysokości w wysokości 712,79 zł. brutto, ktróe stanowi jej jedyne źródło dochodu. Mieszka samotnie w mieszkaniu o powierzchni 58m2, Skarżąca nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów majątkowych. Przedstawiony przez skarżącą stan majątkowy i osobisty uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym przez stronę zakresie. Co prawda skarżąca nie określiła we wniosku o przyznanie prawa pomocy kosztów utrzymania, uwzględniając jednak minimalne potrzeby życia codziennego należy uznać, że z otrzymywanego świadczenia przedemerytalnego nie jest ona w stanie wygospodarować środków na pokrycie kosztów zainicjowanego postępowania sądowego, w tym kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru. Kwota miesięcznych dochodów nie jest z pewnością wystarczająca do pokrycia kosztów utrzymania a także kosztów sądowych. W tej sytuacji nawet wydatkowanie minimalnych kwot nie byłoby obojętne dla budżetu skarżącej. W konsekwencji żądanie od L.P. jakichkolwiek kosztów stanowiłoby nieproporcjonalne ograniczenie jej prawa do sądu. Skarżąca wykazała, ze spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.. Dlatego Sąd orzekł o przyznaniu stronie prawa pomocy we wnioskowanym przez nią zakresie. Rozstrzygniecie to oznacza, że skarżąca nie będzie zobowiązana do ponoszenia związanych ze sprawą kosztów sądowych. Nie będzie uiszczać wpisu od skargi, opłat kancelaryjnych oraz kosztów ustanowienia pełnomocnika. Wynagrodzenie przysługujące adwokatowi zostanie bowiem pokryte ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.