IV SA/Wa 962/10

Dnia 13 września 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Zielińska - Baran, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska (spr.), Protokolant Marek Bereziński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 września 2010 roku sprawy ze skargi P. R. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji - oddala skargę - Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] marca 2010r. Minister Infrastruktury działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a., po rozpatrzeniu zażalenia złożonego przez P. R., na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2009 r., znak: [...], odmawiające wstrzymania wykonania decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2008 r., znak: [...], o ustaleniu lokalizacji drogi wojewódzkiej dla rozbudowy drogi wojewódzkiej nr [...] - ul. [...] w P. na odcinku od istniejącego układu dwujezdniowego w rejonie ul. [...] do granicy miasta, orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienie. Do wydania zaskarżonego postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym: Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2008 r., znak: [...], ustalił lokalizację drogi wojewódzkiej dla rozbudowy drogi wojewódzkiej nr [...] - ul. [...] w P. na odcinku od istniejącego układu dwujezdniowego w rejonie ul. [...] do granicy miasta. W dniu [...] kwietnia 2009 r. do [...] Urzędu Wojewódzkiego w P. wpłynęły wnioski P. R. oraz J. R. Prezesa Zarządu C. Sp. z o.o. w W. z dnia [...] kwietnia 2009 r., o wznowienie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., postępowania zakończonego ww. decyzją Wojewody [...]. W powyższych wnioskach skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r., znak: [...], wznowił postępowanie w sprawie ustalenia lokalizacji drogi wojewódzkiej. Następnie Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009 r., znak: [...], na podstawie art. 152 § 1 kpa, odmówił wstrzymania wykonania decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2008 r" znak: [...]. Od powyższego postanowienia zażalenie złożyli: - P. R. zażalenie z dnia [...] lipca 2009 r.; - J. R. Prezes Zarządu C. Sp. z o.o. zażalenie z dnia [...] lipca 2009 r. P. R. zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 152 k.p.a. wyrażające się w braku wstrzymania zaskarżonej decyzji w sytuacji, gdy przedstawione przez stronę dowody wskazują, że nastąpiło istotne naruszenie przepisów postępowania administracyjnego polegające na pominięciu udziału strony w postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.), co skutkować powinno uchyleniem wydanej decyzji administracyjnej i wydaniem jej na nowo zgodnie z dyspozycją art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. Po rozpoznaniu zażalenia Minister Infrastruktury wskazał, że zgodnie z art. 152 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Organ administracji rozstrzyga w sprawie żądania strony wstrzymania wykonania decyzji, wydając postanowienie. W postanowieniu tym powinny zostać wskazane okoliczności wskazujące na występowanie w sprawie prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Okoliczności te powinny wynikać z udokumentowanych i wiarygodnych materiałów dowodowych. W wyniku ponownego rozpatrzenia wniosku P. R. z dnia [...] kwietnia 2009 r. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2008 r., w oparciu o posiadane akta sprawy Minister Infrastruktury uznał, iż brak jest podstaw do wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji na podstawie art. 152 § 1 k.p.a. Pismem z dnia [...] maja 2010r. P. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenia na rzecz skarżącego kosztów postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił: 1. naruszenie artykułu 152 k.p.a. wyrażające się w braku wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sytuacji gdy przedstawione przez stronę dowody wskazują, że nastąpiło istotne naruszenie przepisów postępowania administracyjnego polegające na pominięciu udziału strony w postępowaniu (art. 145 § 1 ust. 4 k.p.a.), co skutkować powinno uchyleniem wydanej decyzji administracyjnej i wydaniem jej na nowo zgodnie z dyspozycją (art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a.); 2. naruszenie art. 7, 77 i 107 k.p.a. poprzez wadliwe uzasadnienie podjętego rozstrzygnięcia wyrażające się w: - braku odniesienia się przez Ministra Infrastruktury co do zarzutów i dowodów wskazanych przez skarżącego, a dotyczących faktu wysyłania przez Wojewodę [...] informacji (w tym decyzji rozstrzygającej sprawę) o toczącym się postępowaniu o lokalizacji drogi publicznej na adres inny aniżeli wskazany przez skarżącego w katastrze nieruchomości - czyli pominięcie skarżącego od udziału w postępowaniu; - braku odniesienia się co do faktów i dowodów przedstawionych przez spółkę C. sp. z o.o. z siedzibą w W., a dotyczących pozbawienia spółki możliwości wzięcia udziału w postępowaniu w sprawie wydania decyzji lokalizacyjnej poprzez brak wysłania do spółki informacji o toczącym się postępowaniu na adres wynikający z katastru nieruchomości wcześniej zmodyfikowany i wskazany przez spółkę - czyli pominięcie spółki od udziału w postępowaniu o wydanie decyzji o lokalizacji drogi, - braku dokonania właściwej i pogłębionej analizy prawnej uzasadnienia przyjętego przez Ministra Infrastruktury rozstrzygnięcia w zakresie udzielającym odpowiedzi na pytanie dlaczego zaskarżone postanowienie organ odwoławczy uznaje za prawidłowe, co stanowi również o naruszeniu zasady przekonywania organów administracyjnych w podjętych rozstrzygnięciach. W uzasadnieniu skargi skarżący rozwinął powyższe zarzuty. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie. Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Ministra Infrastruktury utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2009 r., znak: [...], odmawiające wstrzymania wykonania decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2008 r., znak: [...], o ustaleniu lokalizacji drogi wojewódzkiej dla rozbudowy drogi wojewódzkiej nr [...] - ul. [...] w P. na odcinku od istniejącego układu dwujezdniowego w rejonie ul. [...] do granicy miasta. Skarżący P. R. domagając się wstrzymania wykonania decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2008 r. wskazywał, iż skoro jedna ze stron postępowania została w sposób oczywisty pominięta i nie mogła, nie z własnej winy, brać udziału w postępowaniu, to oznacza to, iż organ z dużym prawdopodobieństwem uchyli decyzję o ustaleniu lokalizacji, co powinno skutkować wstrzymaniem jej wykonania na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. Zdaniem orzekających organów natomiast brak jest podstaw do wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji na podstawie art. 152 § 1 k.p.a. albowiem okoliczności sprawy nie wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, iż organy nie naruszyły prawa odmawiając wstrzymania decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2008 r. Dopuszczalność wstrzymania wykonania decyzji przez organ administracji uregulowana jest w art. 152 § 1 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Jak wynika zatem z powołanego przepisu, wykonanie decyzji nie zostaje wstrzymane z mocy prawa, lecz na organ został nałożony obowiązek rozważenia (z urzędu lub na wniosek strony) wstrzymania wykonania decyzji, jeżeli wykonanie decyzji może prowadzić do stanu prawnego lub faktycznego, który jest nieodwracalny. Podstawą wstrzymania wykonania decyzji jest istnienie prawdopodobieństwa uchylenia decyzji, a zatem gdy na podstawie akt sprawy organ wstępnie jest przekonany o uchyleniu decyzji. Jednak, co słusznie podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 2 września 1998 r. (sygn. akt IV SA 2311/96), wstrzymanie wykonania decyzji w trybie art. 152 § 1 k.p.a. powinno być traktowane jako środek ostateczny. Zgodnie z zasadą ogólną trwałości decyzji ostatecznych, wyrażoną w art. 16 § 1 k.p.a., decyzje ostateczne obowiązują tak długo, dopóki nie zostaną uchylone lub zmienione przez nową decyzję, co może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w k.p.a. Są to sytuacje nadzwyczajne enumeratywnie wymienione w przepisach prawnych. Zasada ogólna trwałości decyzji ostatecznych jest jedną z fundamentalnych zasad całego systemu ogólnego postępowania administracyjnego, zapewniającą pewność i stabilność obrotu prawnego. Dlatego korzystanie z prawem przewidzianych możliwości wstrzymania wykonania decyzji ostatecznych, powinno mieć miejsce w sytuacjach wyjątkowych i prawnie uzasadnionych. Stosownie do treści art. 146 § 1 k.p.a., nie uchyla się decyzji w przypadku, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Mając na uwadze, iż jak wyjaśnił organ okoliczności sprawy nie wskazują na uchylenie decyzji w wyniku wznowienia postępowania, organ zasadnie odmówił wstrzymania wykonania decyzji. Dlatego też Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.