IV SA/Wa 97/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Protokolant st. sekr. sąd. Katarzyna Tomiło-Nawrocka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 maja 2011 r. sprawy ze skargi E. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. orzeka, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. na rzecz skarżącego E. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. IV SA/Wa 97/11 UZASADNIENIE Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sądu") postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. (dalej "SKO"), po rozpatrzeniu zażalenia E. S. (dalej "skarżącego") na postanowienie Starosty O. (dalej "Starosty") z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...], dotyczące nałożenia na skarżącego grzywny w celu przymuszenia w kwocie 800 złotych, stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Zaskarżone postanowienie SKO z dnia [...] grudnia 2010 r. zapadło w następującym stanie faktycznym: Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r. Starosta nałożył na skarżącego grzywnę w celu przymuszenia na podstawie art.64a §1 pkt 1, 119, 121§2 i 122 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz.U. z 2002 r. Nr 110, poz.968 z późn.zm.). W postanowieniu wskazano, że nałożenie grzywny nastąpiło z powodu uchylania się przez skarżącego od wykonania obowiązku ponownego wprowadzenia roślinności leśnej na działce nr [...] oddz.[...] o powierzchni 1,08 ha w obrębie wsi Z. gmina M. Postanowienie to doręczono skarżącemu w dniu 28 września 2010 r. Pismem datowanym na 30 września 2010 r., które wpłynęło do Starosty w dniu 7 października 2010 r. skarżący zwrócił się o uchylenie postanowienia o nałożeniu grzywny ("Zwracam się z uprzejmą prośbą o uchylenie postanowienia o nałożeniu grzywny w kwocie 800 zł ....). W piśmie tym skarżący podniósł także konieczność przeprowadzenia przez Starostę wizji lokalnej na jego gruncie w celu ustalenia, czy obowiązek wprowadzenia roślinności leśnej został wykonany. Pismem z dnia [...] października 2010 r. Nr [...] Starosta skierował do skarżącego pismo, w którym wskazał w szczególności, że lustracja jego nieruchomości miała już miejsce w dniu [...] marca 2010 r. Protokoły z późniejszych oględzin z dnia [...] maja 2010 r. stwierdzają, że skarżący nie wykonał obowiązku odnowienia powierzchni leśnej /płazowiny/. Starosta wskazał również, że na otrzymane postanowienie o nałożeniu grzywny przysługiwało skarżącemu złożenie zarzutu przeciwko prowadzonej egzekucji i wniesienie zażalenia do SKO w terminie 7 dni od daty jego otrzymania. Z przysługującego prawa skarżący nie skorzystał, w związku z czym grzywna stała się wymagalna. Pismem datowanym na 20 października 2010 r., które wpłynęło do organu w dniu 25 października 2010 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Starosty z dnia [...] sierpnia 2010 r. Zaskarżonym do Sądu postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r. SKO stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Uzasadniając powyższe, SKO wskazało, że: (-) postanowienie Starosty z dnia [...] sierpnia 2010 r. doręczono skarżącemu w dniu 28 września 2010 r., (-) zażalenie (bez wniosku o przywrócenie terminu), datowane na 20 października 2010 r. skarżący wniósł faktycznie w dniu 22 października 2010 r., (-) skarżący, otrzymując postanowienie w dniu 28 września 2010 r., mógł skutecznie wnieść zażalenie do dnia 5 października 2010 r., (-) wniesienie tego środka nastąpiło po tej dacie. Z powyższych przyczyn należało na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdzić uchybienie przez skarżącego terminu do wniesienia zażalenia. We wniesionej do Sądu skardze na postanowienie SKO skarżący wniósł o uchylenia postanowienia Starosty z dnia [...] sierpnia 2010 r. z uwagi na wykonanie obowiązku odnowienia powierzchni leśnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd rozpoznał skargę na postanowienie SKO z racji sprawowania wymiaru sprawiedliwości, polegającego na kontrolowaniu działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (art.1§1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z dnia 20 września 2002 r., Nr 153, poz.1269 z późn.zm.). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, kończące to postępowanie (art.3§2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."). Skargę należało uwzględnić, albowiem zaskarżone postanowienie zapadło z naruszeniem art.7, 77§1 i 107§3 w związku z art. 134 k.p.a., które to naruszenia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 134 w związku z art. 144 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia oraz uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Zgodnie z art.141§2 p.p.s.a. zażalenia wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie. Organ odwoławczy ma zatem podstawy do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia wtedy, gdy stwierdzi, że strona wniosła zażalenie po upływie terminu siedmiu dni od dnia otrzymania postanowienia organu I instancji i jednocześnie termin ten nie został stronie przywrócony (ma to miejsce wtedy, gdy strona nie wniosła o przywrócenie tego terminu w trybie wskazanym w art.58 i nast. k.p.a., ewentualnie gdy zgłosiła takie żądanie, niemniej zostało ono rozpatrzone negatywnie). W ocenie Sądu SKO wadliwie uznało, że skarżący wniósł zażalenie od postanowienia Starosty dopiero w piśmie datowanym na dzień 20 października 2010 r. Zażalenie to wniesione zostało bowiem już w piśmie datowanym na dzień 30 września 2010 r. Wprawdzie pismo to nie zostało zatytułowane jako zażalenie a jako podanie, niemniej zgodnie z wynikającym z zasad ogólnych k.p.a. (art.7, 8, 9, 12) postulatem zaniechania przez organy administracji nadmiernego formalizowania postępowania administracyjnego, odnoszącym się w pierwszej kolejności do stron działających bez profesjonalnego pełnomocnika, za rozstrzygającą dla ustalenia charakteru pisma z dnia 30 września 2010 r. uznać należy jego treść. Z pisma tego wynika jednoznacznie, że skarżący nie zgadza się z rozstrzygnięciem Starosty z dnia [...] sierpnia 2010 r. i żąda jego uchylenia, zaznaczając jednocześnie, że orzeczenie Starosty otrzymał w dniu 28 września 2010 r. Pismo z dnia 30 września 2010 r. jest zatem zażaleniem skarżącego na postanowienie Starosty i winno zostać rozpatrzone w trybie przewidzianym w k.p.a., czego SKO zaniechało, nie rozpatrzywszy całości korespondencji kierowanej przez skarżącego do organu I instancji. W efekcie nie doszło do prawidłowego przeprowadzenia postępowania w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia skarżącego na postanowienie Starosty. Z powyższych względów zaskarżone postanowienie SKO z dnia [...] grudnia 2010 r. należało wyeliminować z obrotu prawnego. W następstwie uprawomocnienia się niniejszego wyroku SKO rozpozna zażalenie skarżącego na postanowienie Starosty zawarte w piśmie z dnia 30 września 2010 r. Podkreślić należy, że w pierwszej kolejności SKO winno dokonać kontroli formalnej zażalenia pod kątem terminowości jego wniesienia (termin do wniesienia zażalenia upływał z dniem 5 października 2010 r., zażalenie datowane na 30 września 2010 r. wpłynęło do organu w dniu 7 października 2010 r., w aktach sprawy brak dowodu nadania zażalenia przez skarżącego drogą pocztową). Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.145§1 pkt 1 lit.c, art.152 i art.200 p.p.s.a.