IV SA/Wa 972/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Małaszewska- Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku H. i A. R. o wymierzenie grzywny Ministrowi Infrastruktury postanawia: umorzyć postępowanie. W dniu 20 grudnia 2004 r. skarżący H. i A. R. reprezentowani przez adw. B. M. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie przez Sąd na podstawie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi grzywny Ministrowi Infrastruktury celem przymuszenia go do przekazania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi z dnia 15 kwietnia 2004 r. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2004 r. znak: [...] wraz z aktami administracyjnymi. 28 grudnia 2004 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przedmiotowa skarga wraz z aktami administracyjnymi oraz odpowiedzią na skargę od Ministra Infrastruktury. Jakkolwiek organ spełnił obowiązek nałożony na niego przepisem art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270), to jednakże przekazanie to nastąpiło z uchybieniem terminu, bowiem przepis art. 54 § 1 ww ustawy nakłada na organ obowiązek przekazania wskazanych dokumentów w terminie 30 dni od dnia wniesienia do niego skargi. Bezsporne jest, iż w niniejszej sprawie organ przekazał skargę wraz z aktami i odpowiedzią na skargę z siedmiomiesięcznym opóźnieniem. Przepis art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że w razie niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę w terminie ustawowym, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Mając na względzie, że celem niniejszego przepisu jest przymuszenie organu do wykonania jego obowiązku, przyjąć należy, iż wykonanie go, nawet z uchybieniem terminu, czyni postępowanie w sprawie wymierzenia organowi grzywny bezprzedmiotowym (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2004, teza 5 do art. 55, str. 108). Brak jest bowiem podstaw do prowadzenia postępowania w przedmiocie wniosku zmierzającego do przymuszenia organu do podjęcia czynności, której już dokonał. Z tego powodu postępowanie w sprawie należało uznać za bezprzedmiotowe i z tego względu Sąd w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 cytowanej ustawy umorzył postępowanie. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak na wstępie.