IV SA/Wa 973/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 18.09.2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. A. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2013 r. znak [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. H. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2013 r. znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2012 r. znak [...] o odmowie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W treści skargi skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że niewstrzymanie wykonania decyzji spowoduje, że jego pobyt w Polsce uznany będzie za nielegalny i w konsekwencji skarżący podlegać będzie zapisom prawa zobowiązującym go do opuszczenia Polski. Zarówno w trakcie przekraczania granicy, jak również ubiegając się o ponowny wjazd do Polski skarżący może zostać wpisany do wykazu osób niepożądanych na terytorium RP lub nie uzyskać wizy powrotnej. Tymczasem w Polsce przebywa cała rodzina skarżącego. Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 973/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Na powyższe postanowienie wniósł zażalenie Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Postanowieniem z dnia 3 września 2013 r. sygn. akt II OZ 697/13 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że ocena możliwości wystąpienia niekorzystnych dla strony skutków w wyniku wydania zaskarżonej decyzji powinna nastąpić po rozważeniu, czy wobec zakończenia postępowania administracyjnego sytuacja prawna strony zmieniła się w stosunku do sytuacji prawnej strony w trakcie postępowania, mając na uwadze argumentację przytoczoną we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem prawidłowości kontrolowanego przez sąd administracyjny aktu. Rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji sąd rozważa więc, czy wykonanie jej przed zakończeniem postępowania sądowego może spowodować nieodwracalne pogorszenie sytuacji skarżącego. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, że stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2011 r. o zalegalizowaniu pobytu niektórych cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zmianie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i ustawy o cudzoziemcach (Dz. U. Nr 191, poz. 1133 ze zm.), jeżeli termin do złożenia wniosku, o którym mowa w art. 3 ust. 1 został zachowany i wniosek nie zawiera braków formalnych lub braki formalne zostały uzupełnione w terminie, pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się za legalny do dnia, w którym decyzja w sprawie zezwolenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1, stała się ostateczna. Wstrzymanie wykonania decyzji odmawiającej udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony nakazuje zatem traktować pobyt cudzoziemca w Polsce jako legalny do czasu dokonania przez Sąd kontroli prawidłowości decyzji objętej skargą, natomiast brak przyznania cudzoziemcowi ochrony tymczasowej w toku postępowania sądowego jest równoznaczny z uznaniem jego pobytu w tym okresie za nielegalny. Jednocześnie stwierdzić trzeba, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa zaś na stronie skarżącej (postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). Oceniając argumentację skarżącego zawartą we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazać należy, że decyzja odmawiająca udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony nie zawiera określonego zakazu, czy też nakazu, a w szczególności jej bezpośrednim następstwem nie jest wydalenie cudzoziemca z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. O ile zatem wejście zaskarżonej decyzji do obrotu prawnego niewątpliwie spowodowało zmianę sytuacji prawnej skarżącego, to jednak wobec braku wskazania we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji okoliczności wskazujących na możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji, wniosek skarżącego nie mógł zostać uwzględniony przez Sąd. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.