IV SA/Wa 974/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. P. i B. N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. P. i B. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżący – E. P. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym oraz skarżąca B. N. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] ustalającej z urzędu jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości oznaczonej jako dz. ew. nr [...] o pow. 1183 m2 uregulowanej w KW [...], położonej we wsi [...], którą na dzień zbycia stanowiła własność E. P. oraz B. N. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W przypadku gdy skutkiem decyzji jest wyegzekwowanie od danego podmiotu nałożonej opłaty pieniężnej, Sąd nie ocenia na tym etapie postępowania, czy opłata ta została zasadnie nałożona ani czy prawidłowo ustalono jej wysokość a jedynie czy zostały wykazane przez stroną przesłanki ustawowe do wstrzymania wykonania decyzji. Należy wskazać, że sąd, oceniając w sprawie w której powstaje obowiązek zapłaty określonej kwoty, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, bierze pod uwagę nie tylko wysokość nałożonej opłaty ale i całokształt sytuacji finansowej strony wnoszącej o wstrzymanie wykonania decyzji, której skutkiem jest wyegzekwowanie nałożonej kary pieniężnej. Skarżąca – B. N. oraz skarżący – E. P. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika powinni więc przedstawić konkretne argumenty i dane (dokumenty) wskazujące jak wyegzekwowanie nałożonej opłaty wpłynie na jej sytuację finansową. Skoro wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został uzasadniony, Sąd nie mógł ocenić, czy zaskarżona decyzja wywołuje skutki o jakim mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.